No mo­re plea­se(n)

Metro Holland (Holland) - - @metro - IM­KA MEU­WE­SE

Ik kijk enigs­zins be­won­de­rend naar de zelf­ver­ze­ker­de en ster­ke vrouw die voor me staat. Het staat haar goed vind ik, ze heeft een rus­ti­ge maar krach­ti­ge en pret­ti­ge uit­stra­ling. Ik groet haar met een glim­lach en ze groet mij met een zelf­de glim­lach te­rug.

Dit is toch wel een heel groot ver­schil met de per­soon die ik van vroe­ger ken, con­sta­teer ik met ver­ba­zing. Ik her­in­ner me dat ze op de la­ge­re school door gro­te on­ze­ker­heid werd ge­kweld. Ik be­greep niet goed waar­om want ze werd niet ge­pest, was al­tijd vro­lijk, had ge­noeg vrien­din­ne­tjes en pres­teer­de pri­ma op school. Ik heb het nooit aan an­de­ren ver­teld, ik was vol­gens mij de eni­ge die haar ge­heim ken­de. Ik ge­loof ook niet dat haar ou­ders het wis­ten want ze schaam­de zich er heel erg voor. La­ter, toen ik naar de mid­del­ba­re school ging, zag ik haar al­tijd bij de po­pu­lai­re meis­jes en jon­gens staan en ze had aan aan­dacht geen ge­brek.

Toch wist ik dat ze nog al­tijd met het­zelf­de pro­bleem kamp­te: haar enor­me on­ze­ker­heid. Van een af­stand­je zag ik hoe dit in de loop der ja­ren al­leen maar ver­er­ger­de maar ik raak­te lang­zaam ver­der van haar ver­wij­derd. Ik be­grijp nog steeds niet hoe ze het pre­cies deed maar ze wist het heel goed te ca­mou­fle­ren en was een ster in het zich an­ders voor­doen dan ze zich voel­de. Het zal waar­schijn­lijk om die re­den ge­weest zijn dat ze al­tijd aar­dig ge­von­den wil­de wor­den en een ech­te plea­ser werd. De angst om af­ge­we­zen te wor­den door an­de­ren zorg­de er bin­nen re­la­ties, maar ook bin­nen vriend­schap­pen, voor dat ze vaak veel te ver over haar gren­zen liet gaan. Uit­ein­de­lijk ver­loor ze hier­door niet al­leen zich­zelf maar ook haar ei­gen­waar­de en zelf­res­pect.

Toch heeft ze blijk­baar er­gens in de laat­ste ja­ren het roer om­ge­gooid want ik zie nu een com­pleet an­de­re vrouw voor me. Een vrouw die niet meer met zich laat sol­len, die zich­zelf wel de moei­te waard vindt en die niet per se door ie­der­een aar­dig ge­von­den hoeft te wor­den.

Ze laat zich niet al­les meer zeg­gen en komt voor zich­zelf op, ter­wijl ze even­zo­goed nog al­tijd een ge­voe­lig, zacht en lief per­soon is, maar wel één die haar gren­zen stelt. Ze houdt weer van zich­zelf en weet wel­ke men­sen ze wel en niet om zich heen wil heb­ben, wat wel en wat niet goed voor haar is. En wat een an­der daar­van vindt is niet haar pro­bleem, zij doet wat voor haar het bes­te is. En het maakt haar sterk, dat zie ik nu heel dui­de­lijk.

Ze mag trots zijn op zich­zelf, ik glim­lach nog­maals naar haar en zeg, ter­wijl ik me­zelf aan­kijk in de spie­gel: ‘You go girl!’

‘Ik ge­loof ook niet dat haar ou­ders het wis­ten want ze schaam­de zich er heel erg voor.’

Im­ka Meu­we­se

Me­tro plaatst el­ke dag een le­zers­co­lumn. Upload je co­lumn van vier­hon­derd woor­den en een fo­to op on­ze web­si­te me­tro­co­lumn.nl. Je ver­dient vijf­tig eu­ro als we jouw co­lumn in de krant plaat­sen.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.