Nieu­we bal­len, bub­bels en die goeie ou­we ui op de Ho­re­ca­va

Op de Ho­re­ca­va is het elk jaar weer een wal­hal­la voor cu­li­nai­re tot fri­tuur­lek­ker­bek­ken en nieuws­gie­ri­ge ho­re­caag­jes.

Metro Holland (Holland) - - News - IRIS HER­MANS i.her­[email protected]

Roe­r­ei in vijf­tien se­con­den, zwart brood dat smaakt als wit­brood, een dien­blad waar zelfs de klun­zig­ste ober mee uit de voe­ten kan, een ro­ze to­maat - ge­woon om­dat het kan, vier ei­ken­hou­ten schom­mels voor bij de eet­ta­fel en wa­ter met bier­smaak. Een heel klei­ne greep uit wat je de­ze da­gen al­le­maal op de Ho­re­ca­va kunt te­gen­ko­men, de vak­beurs in de Am­ster­dam­se RAI. Daar ko­men jaar­lijks weer tien­dui­zen­den ho­re­ca-min­ded be­zoe­kers en an­de­re lek­ker­bek­ken op af, om de nieuw­ste snuf­jes te ont­dek­ken/voe­len/proe­ven. Gie­rig zijn ze niet op de Ho­re­ca­va en de bit­ter­bal­len rund­vlees, biet of zelfs bier, zak­jes en bak­jes friet - ve­gan of niet, ijs en slush­pup­py in exo­ti­sche sma­ken, maar ook ex­qui­se amu­ses in bi­o­lo­gisch af­breek­ba­re bak­jes vlie­gen je om de oren. Als ‘nee’ niet in je woor­den­boek voor­komt, dan is dit de plek om eens gre­tig te ham­ste­ren. Dat al het eten en drin­ken voor ve­len niet in de kou­de kle­ren gaat zit­ten, blijkt uit de fik­se rij bij de Ho­re­ca Mas­seur, die de stij­ve schou­ders weer los­mas­seert. Hoe la­ter het wordt, hoe meer be­zoe­kers een plek­je zoe­ken en een fles­je pop­pen in de BAR-zaal, want de­ze beurs dient niet al­leen ter inspi­ra­tie, maar wordt door ve­len als een uitje en ‘ge­woon kei­ge­zel­lig’ be­schouwd.

„Is-ie nou echt van gras ge­maakt, of zo?” De meest ge­stel­de vraag bij de stand van Cro­a­ti­an Gra­pes, waar het bord­je met ‘gras­ec­co’ al van tien me­ter af­stand de in­te­res­se wekt, „maar nee dus, hij is ge­maakt van de Graše­vi­na-druif.”

Die­de­rik Swart en Ma­rio Pra­nić de­len be­hal­ve een gro­te lief­de voor el­kaar, een lief­de voor wijn en dan voor­al die uit Kro­a­tië. De en­thou­si­as­te wijn­im­por­teurs van Cro­a­ti­an Gra­pes strui­nen heel Kro­a­tië af op zoek naar de bes­te wij­nen. En met ver­ve, hun al­ler­eer­ste vondst ooit werd vijf jaar ge­le­den op­ge­merkt door res­tau­rant De Li­brije en kwam op de kaart. „Dat heeft een enor­me boost ge­ge­ven.” Wist je dat Kro­a­tië een van de oud­ste wijn­gaar­den ter we­reld heeft?, vra­gen ze. „Zelfs ou­der dan Frank­rijk, dat weet bij­na nie­mand.” 2019 wordt het jaar van

‘Het is een be­taal­ba­re bub­bel die al­tijd kan.’

Die­de­rik Swart en Ma­rio Pra­nić

de Gras­ec­co, voor­spelt het vro­lij­ke duo. „Het is een be­taal­ba­re bub­bel die al­tijd kan, op een dins­dag­avond, maar ook met oud en nieuw.” Zo proost­ten zij on­langs nog met de Kro­a­ti­sche bub­bel op een goed en suc­ces­vol 2019, „en een heel brui­send nieuw­jaar na­tuur­lijk, Ži­v­jeli!”

Je blijft als van­zelf even stilstaan voor de stand van Alm­dud­ler, waar dirndl Tes­sa en Mis­ter Alm­dud­ler Niels het drank­je aan de be­zoe­ker bren­gen. De Vlaam­se Niels De­leyn is brand am­bas­sa­dor van Alm­dud­ler, dé li­mo­na­de in Oos­ten­rijk, waar niet al­leen een riet­je in kan, maar ook wod­ka, „de Wud­ler.” Of wel­ke drank dan ook, „het is over­al lek­ker mee, veel men­sen hier ken­nen het wel van de win­ter­sport.” Zijn vrien­din is de klein­doch­ter van Herr Alm­dud­ler himself, die het drank­je in 1957 liet ma­ken als hu­we­lijks­ca­deau voor zijn gro­te lief­de, „dat is vol­le­dig uit de hand ge­lo­pen.” Want het viel niet al­leen bij haar in de smaak: an­no 2019 zit heel Oos­ten­rijk aan de Alm­dud­ler en ook in Ne­der­land wordt het steeds be­ken­der en staat het op de fles bij hip­pe ho­re­ca­za­ken als het Am­ster­dam­se Pana­che en de Wa­ter­kant. De drank be­staat uit 32 al­pen­krui­den, ver­telt hij tot slot, „zal ik ze al­le­maal even op­noe­men?”

Op een beurs vol cu­li­nai­re no­vi­tei­ten waar je soms niet eens meer weet wat je nu pre­cies eet, is de stand van Smit’s Uien een ver­a­de­ming. Uien snij­den is wat ze al sinds 1948 doen en om te jan­ken zo lek­ker, heeft-ie al vaak ge­hoord de­ze da­gen. Kok Las­sche trekt zijn rub­be­ren hand­schoe­nen ge­rou­ti­neerd aan voor­dat hij de ge­sne­den ui op een toast­je fi­let doet. Een mooi, sim­pel pro­duct, be­aamt hij, „en of je hem nu in Span­je of In­dia eet, een ui blijft een ui.” Van­daar ook dat de ui wel over­eind blijft in de­ze snel­le tij­den vol ont­wik­ke­lin­gen. „Het pro­duct ver­an­dert niet en men­sen zijn ook heel tra­di­ti­o­neel wat ui be­treft, nie­mand wil een ro­de ui op zijn ha­ring of fri­kan­del­le­tje, daar­op hoort ge­woon een wit­te.” Ver­der geen span­nen­de ui-tri­via of grap­jes en nee, ook geen ui-ring als een me­de­wer­ker trouwt. Wel heb­ben ze op beur­zen wel­eens een wan­de­len­de uirond­lo­pen,be­sluithij,„daar­zoe­ken we nog ie­mand voor, in­te­res­se?”

De bal­len wa­ren in over­vloed en in al­le sma­ken. „Wil je even proe­ven?” Er is een woord dat je maar be­ter thuis kun la­ten als je naar de Ho­re ca­va gaat, en dat is nee.

ui. ,,Men­sen zijn ook heel tra­di­ti­o­ne el Om te jan­ken zo lek­ker nor­maal is ’ie ge­ble­ven, die ou­de ver­trouw­de daar­op hoort ge­woon een wit­te.” wat ui be­treft, nie­mand wil een ro­de ui op zijn ha­ring of fri­kan­del­le­tje, Gras­ec­co wordt het drank­je van 2019, voor­spel­len Ma­rio en Die­de­rik van Cro­a­ti­an Gra­pes. Een be­taal­ba­re bub­bel die al­tijd kan, „een feest­je in de fles en in de mond!” Moe­der en doch­ter Peer en Nan­cy van Jacht­hav en ’t Fis­ser­tje op de Kaag doen inspi­ra­tie op voor de bier- en bor­relk aart van hun ge­zel­li­ge fa­mi­lie­res­tau­rant. „Wij ser­ve­ren en schen­ken al­leen wat we zelf ook lek­ker vin­den.” Rechts de zwar­te drop­shot -en­gel.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.