De Back­street Boys zijn te­rug van nooit weg­ge­weest. Of het ooit ra­zend po­pu­lai­re vijf­tal nog steeds een gro­te fan­ba­se heeft? Ja­ze­ker! SOFIE SMULDERS

Metro Holland (Rotterdam) - - BRANDED CONTENT -

An­ders dan me­nig an­de­re boy­band ble­ven ze bij el­kaar, tre­den ze nog ge­re­geld op, gaan ze sinds 2011 zo­wat elk jaar met 2000 fans vol­le­dig uit hun dak op een vier­daag­se crui­se, bren­gen ze bin­nen­kort een nieu­we sin­gle uit en la­ter dit jaar een kers­vers al­bum. Hun tien­de al­weer. De Back­street Boys zijn te­rug van nooit weg­ge­weest. Of het ra­zend po­pu­lai­re vijf­tal nog steeds zo’n gro­te fan­ba­se heeft? Ja­ze­ker. Da­ni­que Leysner maakt er deel van uit.

„Met het 25-ja­rig be­staan be­dacht ik me dat ik al 23 jaar fan van ze ben, bi­zar ge­woon.” Op haar ne­gen­de - naar ei­gen zeg­gen ‘net Kin­de­ren voor Kin­de­ren af ’ zag Leysner (32) voor het eerst een vi­deo­clip van de Back­street Boys op MTV, dat was de start van haar fandom. „Op een ge­ge­ven mo­ment kocht ik mijn eer­ste sin­glet­je, mijn eer­ste al­bum dat ik dag in dag uit op had staan en gaf ik mijn zak­geld uit aan een stel pos­ters die sa­men een gro­te BSB-muur maak­ten. Mijn moe­der nam mij mee naar mijn eer­ste con­cert, in Utrecht. Het idee dat je zo dicht­bij die jon­gens kon staan en een praat­je met hen kan ma­ken, dat kon ik me toen echt niet voor­stel­len.”

Pra­ten met de Back­street Boys doet Leysner nu ge­re­geld. Ze durft zelfs bij­na te zeg­gen dat ze een band met hen heeft op­ge­bouwd, iets dat mo­ge­lijk werd toen ze ou­der werd. „Ei­gen­lijk zou­den ze na Mil­len­ni­um in 1999 met Black & Blue in 2000 nog naar Eu­ro­pa ko­men, maar dat ging niet door. Toen ze in 2005 weer op­tra­den met de tour voor Ne­ver Go­ne be­sloot ik om nog één keer naar een con­cert te gaan. Dit keer ging ik met vrien­din­nen in plaats van met mijn moe­der. Eindelijk kan ik staan in plaats van zit­ten, dacht ik toen nog. Na het con­cert be­land­de ik op een fo­rum waar ik heel veel men­sen te­gen­kwam die net zul­ke gro­te fans zijn als ik. Zij reis­den de Back­street Boys ach­ter­na en ging naar heel veel op­tre­dens. Ik re­a­li­seer­de me dat ik dat ook kon, ik was een jaar of 22, stu­deer­de en had de mid­de­len om ze nu écht te vol­gen.”

Vra­gen we Leysner naar haar mooi­ste mo­men­ten met de Back­street Boys, dan zijn dat er veel. „El­ke ont­moe­ting met hen is bij­zon­der. Al spreek je ze maar twee mi­nu­ten. Maar als ik iets moet uit­lich­ten, dan is dat ab­so­luut de steun die mijn vrien­din­nen­groep en ik van de jon­gens kre­gen toen een vrien­din van ons ern­stig ziek werd. Twee we­ken voor haar over­lij­den trouw­de ze met haar vriend. Voor de brui­loft spra­ken de Back­street Boys een film­pje voor hen in. Het eer­ste con­cert zon­der haar was in Las Ve­g­as, de af­slui­ting van een ont­zet­tend moei­lij­ke pe­ri­o­de. Ho­wie nam toen echt de tijd om ons al­le­maal even vast te pak­ken.”

Ook dier­baar, maar van een to­taal an­de­re or­de, is de her­in­ne­ring aan de wet t-shirt con­test waar Leysner in 2013 op de crui­se ter ere van het 20-ja­rig BSB-ju­bi­le­um aan mee mocht doen. „Echt een wil­dest dream die uit­komt”, ver­telt ze. „Zo’n crui­se is so­wie­so een groot feest. Vier da­gen lang fees­ten tot je er­bij neer­valt. Van ’s och­tends vroeg tot ’s avonds zijn er ac­ti­vi­tei­ten, the­ma­par­ty’s, op­tre­dens en de jon­gens lo­pen ge­woon los rond op het schip om met de fans mee te eten, dan­sen en fees­ten. En na­tuur­lijk is al­les in BSB-stijl, de lif­ten, de ka­mers en hun mu­ziek wordt non-stop ge­draaid.”

Op het nieu­we al­bum wacht Leysner met smart. „Ze zijn er al vier jaar be­zig. Er zijn in de af­ge­lo­pen ja­ren een aan­tal keer da­ta ge­noemd, maar het werd steeds weer op­ge­scho­ven. Nu hij er echt aan­komt, be­gint het wel te krie­be­len: er ko­men pro­mo’s aan, de tour, de tof­fe tijd met je vrien­din­nen.” En de nieu­we sin­gle ‘Don’t Go Brea­king My He­art’, wat kun­nen we daar­van ver­wach­ten? „Op hun In­st­agram staat een clip­je van vijf se­con­den waar­op je pi­a­no­mu­ziek hoort. Dat zijn de eer­ste to­nen van wat ik denk dat een bal­lad is, maar dat is echt een gok. Ik ben in ie­der ge­val ra­zend be­nieuwd.” Leysners fa­vo­rie­te BSB-num­mer al­ler tij­den is ‘Try’. Op welk al­bum dat staat, daar komt ze plots niet meer op. „Ik heb een black-out”, lacht ze. „Ik ben echt een slech­te fan…”

GET­TY IMA­GES

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.