Ook Mo­zart en Bach vind je op fes­ti­vals

Bach op de Bui­ten­lucht, bier­tje in de hand, jon­ge men­sen om je heen en een cel­lo­sui­te van ach­ter­grond. Ja hoor, klas­sie­ke mu­ziek leent zich te­gen­woor­dig pri­ma voor fes­ti­vals.

Metro Holland (Rotterdam) - - NEWS - SO­FIE SMULDERS

„Ik heb niet echt men­sen hard zien gaan”, lacht Mi­cha Wind­gas­sen (28) die sinds een paar jaar vas­te be­zoe­ker is van het klas­sie­ke mu­ziek­fes­ti­val Won­der­feel. „Nee, zon­der grap­pen. Het is al­le­maal iets rus­ti­ger, meer ont­span­ning, lek­ker in de na­tuur. Je maakt er echt een dag­je van en komt an­ders thuis dan na een dag fees­ten op bij­voor­beeld een hou­se­fes­ti­val.”

Even ter il­lu­stra­tie: Won­der­feel vindt van 20 tot en met 22 ju­li plaats op Scha­ep en Burgh in ‘s-Gra­ve­land, een 25 hec­ta­re tel­lend na­tuur­ge­bied van Na­tuur­mo­nu­men­ten met ze­ven po­dia, waar­van er zes ge­pro­gram­meerd zijn met mu­ziek en een met poëzie. „Het was di­rect het plan om het con­cept van een pop­fes­ti­val te ko­pie­ren”, ver­telt Ta­mar Br­üg­ge­mann, sa­men met Ge­or­ges Mutsaerts op­rich­ter van Won­der­feel. „Van mid­del­eeuw­se mu­ziek tot mi­ni­mal, van so­lo tot sym­fo­nie­or­kest. We heb­ben meer dan 130 op­tre­dens in drie da­gen en de ko­men­de edi­tie ook voor het eerst mo­der­ne dans en li­te­ra­tuur. Als je van po­di­um naar po­di­um loopt, kom je al­ler­lei rol­len­de keu­kens te­gen en wan­del je over een heer­lijk groen fes­ti­val­ter­rein.”

Dit jaar zet de or­ga­ni­sa­tie van Won­der­feel voor het eerst een pen­del­bus in die van­uit Am­ster­dam naar ‘s-Gra­ve­land rijdt, spe­ci­aal voor de jon­ge­re doel­groep die voor het eerst naar een klassiek fes­ti­val gaat. Br­üg­ge­mann: „Het is na­tuur­lijk lek­ker mak­ke­lijk om na het laat­ste con­cert de bus in te rol­len en qua­si thuis te wor­den af­ge­zet.”

Juist voor die men­sen is de­ze fes­ti­val­vorm uit­ste­kend ge­von­den. Br­üg­ge­mann: „Het stij­ve­re ima­go van klas­sie­ke mu­ziek is toch soms een drem­pel voor nieuw­ko­mers, ter­wijl dat he­le­maal niet no­dig is. De laat­ste ja­ren om­ar­men ook pop­fes­ti­vals klassiek, dat zegt toch ge­noeg. Sinds dit jaar wer­ken we zelfs sa­men met Wel­co­me To The Vil­la­ge: een Afri­kaan­se ar­tiest staat eerst op Won­der­feel en de dag er­na op het pop­fes­ti­val in Leeu­war­den. Met zo’n vrij fes­ti­val­for­mat maak je de be­le­ving van klas­sie­ke mu­ziek los­ser: luis­te­raars kun­nen na­me­lijk als ze wil­len weer ver­der lo­pen naar het vol­gen­de po­di­um. Op die ma­nier kun je drem­pel­loos van ver­schil­len­de mu­ziek­soor­ten proe­ven.”

Ol­ga Mou­ret, die met Mi­le­na Ha­ver­kamp Klas­si­fest op­zet­te, een fes­ti­val met bi­te-si­ze klas­sie­ke mu­ziek in de Am­ster­dam­se pop­tem­pel Pa­ra­diso, be­aamt dit. „Er zijn al­ler­lei stig­ma’s rond­om klas­sie­ke mu­ziek. Wat ik bij­voor­beeld bij mijn vrien­den merk, zij zijn net als ik rond de 30, is dat ze het voor­al lang vin­den du­ren en vin­den dat ze er geen ver­stand van heb­ben. Ter­wijl klas­sie­ke mu­ziek zo di­vers is! Van Beet­ho­ven tot An­dries­sen: er zit echt wel iets tus­sen wat je mooi vindt. Dit jaar heb­ben we

90 mu­zi­kan­ten op een avond.” Lief­heb­ber van elek­tro­ni­sche mu­ziek Bas­ti­aan Bak­ker

(30) is twee keer naar Klas­si­fest ge­weest. „Voor mij is het een mooie toe­voe­ging aan de mu­ziek waar ik da­ge­lijks naar luis­ter. Ik ben wel op­ge­groeid met klas­sie­ke mu­ziek - mijn ou­ders luis­te­ren het ook veel - en ik vind het gi­gan­tisch mooi, maar pri­vé luis­ter ik het vrij­wel nooit. Al­leen Can­to Os­ti­na­to zet ik vier, vijf keer per jaar aan.” Ook dit jaar staat hij met vrien­den in Pa­ra­diso. „Het idee dat je daar met een groep ge­lijk­ge­stem­de 20’ers en 30’ers staat, vind ik heel tof. Je deelt de lief­de voor mu­ziek: of dat nu bij een be­ken­de dj op Plein- vrees is of een en­sem­ble dat een mooi stuk li­ve op­voert op Klas­si­fest, de vorm van kip­pen­vel is het­zelf­de en de bier­tjes zijn al­le­maal van Hei­ne­ken.”

Wind­gas­sen - die ook naar Low­lands, Pitch en Wil­de­burg gaat - stond de eer­ste keer Won­der­feel nog naast haar moe­der op het veld, vo­rig jaar nam ze een vrien­din mee. „Het is laag­drem­pe­li­ger dan in de con­cert­zaal, waar ik ook wel­eens kom. Er wordt soms een beet­je ge­praat, wat ik voor de ver­an­de­ring wel fijn vindt. Het is een mak­ke­lij­ke ma­nier van klas­sie­ke mu­ziek con­su­me­ren.” Niet al­leen voor nieu­we be­zoe­kers, ook voor de ar­ties­ten is een fes­ti­val met een wat min­der voor de hand lig­gend pu­bliek even wen­nen. Mou­ret: „Het is voor mu­zi­kan­ten heel span­nend, om­dat ze veel va­ker voor een zit­tend pu­bliek spe­len. Maar je merkt dat als er iets ge­speeld wordt wat aan­slaat, het kip­pen­vel­ge­voel ont­staat dat je ook in het con­cert­ge­bouw hebt. Wij pro­gram­me­ren ook klas­sie­ke mu­ziek op Down The Rab­bit Ho­le, daar ge­beurt dat ook, het ge­voel is over­al het­zelf­de.” Die wis­sel­wer­king tus­sen pu­bliek en ar­tiest vindt Bak­ker prach­tig. „Ze zijn niet zo ge­wend aan ge­roe­ze­moes, ge­klap en ge­joel en dat ge­beurt wel in zo’n set­ting. Het is een ma­nier om naar klassiek te luis­te­ren an­no 2018.”

‘Het is na­tuur­lijk lek­ker mak­ke­lijk om na het laat­ste con­cert de bus in te rol­len.’

Zo gaat dat op Won­der­feel

Mi­cha Wind­gas­sen.

Bas­ti­aan Bak­ker.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.