‘Nu is het als­of we er niet mo­gen zijn’

NRC Handelsblad - - Binnenland - Ar­jen Schreu­der

De op­hef is groot over wat or­tho­doxe chris­te­nen vin­den van ho­mo­sek­su­a­li­teit. Wat vin­den chris­te­lij­ke ho­mo’s zelf?

Een golf van af­keu­ring heeft het land over­spoeld na de Nas­h­vil­le-verklaring over „bij­bel­se sek­su­a­li­teit” die stelt dat het in strijd is met Gods „hei­li­ge be­doe­lin­gen” om je­zelf be­wust te zien als per­soon met een ho­mo­sek­su­e­le of trans­gen­de­ri­den­ti­teit. De mees­te ho­mo’s en trans­gen­ders heb­ben de verklaring al dan niet woe­dend naast zich neer kun­nen leg­gen. Las­ti­ger is dat voor diep ge­lo­vi­ge ho­mo’s en trans­gen­ders die uit de­zelf­de or­tho­doxe pro­tes­tant­se kerk ko­men als de on­der­te­ke­naars.

„Wij de­len de op­vat­ting dat het hu­we­lijk is voor­be­hou­den aan de unie­ke re­la­tie tus­sen man en vrouw”, zegt Her­man van Wijn­gaar­den (55), me­de­wer­ker van Hart van Ho­mo’s, een or­ga­ni­sa­tie die ge­lo­vi­ge ho­mo’s on­der­steunt. „Ons is ge­vraagd de verklaring te on­der­te­ke­nen. Voor een deel her­ken­nen wij ons in de tekst. Maar de pas­sa­ges waar­in wordt ont­kend dat je je­zelf ho­mo mag noe­men en wordt ge­sug­ge­reerd dat je er van kunt ge­ne­zen, mar­ke­ren een ver­schil bin­nen de or­tho­doxie. Ik werd er ver­drie­tig van. Wij zeg­gen: ja, je mag ho­mo zijn en nee, je kunt niet ge­ne­zen.”

Seks is een grens

Ge­lo­vi­ge ho­mo’s uit or­tho­dox-chris­te­lij­ke kring heb­ben hun ge­aard­heid veel­al na een in­ner­lij­ke strijd ge­ac­cep­teerd. „Voor veel van on­ze men­sen is het een ey­e­o­pe­ner als ze ho­ren dat God een be­doe­ling met je le­ven heeft, niet on­danks je ho­mo­zijn, maar in­clu­sief je ho­mo-zijn.”

Seks is niet­te­min een „grens” die zij niet over­gaan. Van Wijn­gaar­den: „De mees­ten van ons kie­zen er­voor sin­gle te blij­ven om­dat we ge­lo­ven dat God de be­le­ving van seks in en­ge zin heeft voor­be­hou­den aan een re­la­tie van man en vrouw. Dat be­te­kent niet dat je geen vriend­schap­pen kunt on­der­hou­den. Zelf ben ik er ja­ren­lang kramp­ach­tig mee om­ge­gaan. Ik voel­de me schul­dig als ik een man of jon­gen mooi vond. In­mid­dels we­ten mijn vrien­den welk ty­pe man­nen ik mooi vind, zo­als ac­teur Matt Da­mon. Als mijn vrien­den me be­groe­ten, ge­ven ze me een zoen.”

Eén van de ho­mo’s die pijn­lijk zijn ge­trof­fen door de verklaring is Ger­rit van den Berg (30) uit Go­rin­chem. Hij werkt in de jeugd­zorg en is aan­ge­slo­ten bij Hart van Ho­mo’s. „Ik ken de mees­te pre­di­kan­ten die de verklaring heb­ben ge­te­kend”, ver­telt hij. „De do­mi­nees gaan bij mij in de ge­meen­te voor. Ik had de hoop dat het ta­boe op ho­mo­sek­su­a­li­teit er­af was. Maar nu is het als­of we er niet mo­gen zijn. De toon is dat je het maar het bes­te nooit ter spra­ke kunt bren­gen.”

Ger­rit van den Berg leeft ce­li­ba­tair. „Een re­la­tie aan­gaan is voor mij geen op­tie”, zegt hij. „Ik heb een tijd lang ge­twij­feld, maar uit­ein­de­lijk heb ik de­ze be­slis­sing ge­no­men. Ik heb vre­de met het idee Ger­rit van den Berg

La­che­rig op school

Ger­rit van den Berg was twaalf jaar oud toen hij dacht: ik voel me an­ders, ik hou meer van jon­gens dan van meis­jes. „Op mijn veer­tien­de wist ik het ze­ker. Ik vond het moei­lijk, maar ik heb er ont­span­nen mee om kun­nen gaan. In de kerk was men niet po­si­tief over ho­mo’s en op school werd er la­che­rig over ge­daan. Maar ik heb nooit ge­dacht dat God mij er­om haat­te. Ik heb me al­tijd ge­liefd ge­voeld. Ik kom uit een con­ser­va­tief chris­te­lijk ge­zin. Ik ben op­ge­voed vol­gens het idee dat je bij God met al­le zor­gen te­recht kunt, dat Hij je ge­bed hoort zon­der voor­waar­den voor­af. Ik had een oom die uit de kast kwam toen ik twaalf was, en over wie bij mij thuis aan ta­fel op een in­te­ge­re, to­taal niet ver­oor­de­len­de ma­nier werd ge­spro­ken. Dat heeft me ge­hol­pen er­mee te ko­men. Ik was ne­gen­tien toen mijn moe­der tij­dens de kof­fie zei dat als ik op mijn oom leek, ik dat al­tijd zou kun­nen zeg­gen. Toen heb ik ge­zegd dat dit ook zo was. Het was een fijn ge­sprek.”

Van den Berg zegt te be­grij­pen dat men­sen die de Nas­h­vil­le-verklaring te­ken­den, val­len over het aan­gaan van een sek­su­e­le re­la­tie. „Die drem­pel kun­nen ze niet over.” Waar hij wél moei­te mee heeft, is het „af­wij­zen” van ho­mo’s. „Het sug­ge­reert dat mijn sek­su­a­li­teit per de­fi­ni­tie zon­dig is. Ik mag er dan niet zijn. Ter­wijl ik die ho­mo­sek­su­a­li­teit niet kan ont­ken­nen, dat zou een mis­ken­ning zijn van mijn per­soon. Hoe den­ken die men­sen dan trou­wens over he­te­ro­sek­su­a­li­teit? Is dat dan wél per­fect? Voor me­zelf is ie­mand be­ge­ren over­spel en een zon­de. Maar ook he­te­ro’s moe­ten de­a­len met lust­ge­voe­lens. Ik be­grijp de angst voor de zon­de van de men­sen die de verklaring heb­ben on­der­te­kend, maar het zijn he­te­ro­man­nen die thuis al­le­maal een vrouw heb­ben. Ter­wijl wíj er­mee moe­ten le­ven.”

dat dit voor mij de weg is die God voor mij heeft ge­maakt. Dat heeft me rust ge­ge­ven. Een re­la­tie met een an­de­re man zou mijn re­la­tie met God be­scha­di­gen. Ik ge­bruik niet graag woor­den zo­als zon­de, maar als ik een sek­su­e­le re­la­tie met een man had, zou ik moei­te heb­ben om tot God te bid­den. Ik zou het niet dur­ven be­noe­men, ik zou het bui­ten het ge­bed la­ten, ik weet niet of God het wel goed zou vin­den. Het zou me zo veel strijd op­le­ve­ren, dat een ce­li­ba­tair le­ven voor mij een be­te­re weg is. Ik be­schouw dat niet als een min­der goed le­ven of zo. Soms ben ik ver­drie­tig dat ik geen kin­de­ren kan krij­gen. Ik hou van kin­de­ren en ik zie Gods hand in het feit dat ik in de jeugd­zorg mag wer­ken. Soms doet het pijn als ik op een brui­loft ben. Maar met dat ver­driet kan ik ook al­tijd bij God te­recht. Hij geeft me kracht het kruis te dra­gen, en daar­om zie ik dit le­ven als iets om dank­baar voor te zijn. Ik hoef niet al­les te heb­ben wat mijn hart be­geert. Het stre­ven naar een per­fect le­ven kan men­sen ook dood­on­ge­luk­kig ma­ken.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.