Een an­de­re Vel­ze­boer

Rechts­staat on­der­mijnd Be­ta­len doe je zelf maar Deel­na­me on­be­kend

NRC Handelsblad - - Opinie -

Tris­tan Ober stelt in het ar­ti­kel Cri­ti­cas­ters van de is­lam zwij­gen nu op­eens (8/1) dat het uit po­li­tie­ke hoek – FvD en PVV – ver­dacht stil blijft wan­neer het niet mi­gran­ten, maar Ne­der­lan­ders met be­krom­pen idee­ën be­treft. Ik mis in het stuk, en ove­ri­gens in de he­le dis­cus­sie, de vast­stel­ling dat er groe­pen in de sa­men­le­ving zijn die hun ge­loof en god bo­ven de wet stel­len. Want dat is hier aan de or­de. Twee­de Ka­mer­le­den die vin­den dat zij bo­ven de wet staan, han­de­len in strijd met de door hen af­ge­leg­de eed bij het aan­vaar­den van hun Ka­mer­lid­maat­schap. Zij zwe­ren trouw aan de Ko­ning, het Sta­tuut voor het Ko­nink­rijk en de Grond­wet. „Ik zweer dat ik de plich­ten die mijn ambt op­legt ge­trouw zal ver­vul­len.” Ge­lo­vi­gen ste­ken dan twee vin­gers aan­een­ge­slo­ten de lucht in en spre­ken daar­bij de woor­den: „Zo waar­lijk hel­pe mij God al­mach­tig.” Bij die plich­ten hoort het na­le­ven van de wet. Hun god is daar­bij ken­ne­lijk niet be­hulp­zaam ge­weest. Als be­wust kin­der­lo­ze heb ik ern­sti­ge be­den­kin­gen te­gen de op­roep van Bas Bijls­ma ( Vijf da­gen va­der­ver­lof, dat kun­nen jul­lie niet me­nen 7/1) om het part­ner­ver­lof ver­der uit te brei­den naar tien we­ken. Het krij­gen van kin­de­ren dient een vol­strekt per­soon­lij­ke keu­ze te zijn, waar­van de las­ten, zo­wel ma­te­ri­ë­le als im­ma­te­ri­ë­le, niet ten las­te van an­de­ren val­len. Dat ge­beurt al vol­op via al­ler­lei bij- en toe­sla­gen en het con­stan­te ge­za­nik van jon­ge ou­ders over hoe moe ze zijn ‘maar dat ze er zo­veel voor te­rug­krij­gen’. Ik voel er niets voor om ook nog mee te be­ta­len aan een dras­tisch ver­ruimd part­ner­ver­lof. Waar­om zou ik? Voor spe­cu­la­tie­ve voor­de­len als een be­te­re band tus­sen kin­de­ren en va­ders? Was die van ‘on­ze ge­ne­ra­tie’ zo be­roerd dan? Om va­ders de kans te ge­ven te ge­nie­ten van al het heer­lijks dat de nieuw­ge­bo­re­ne te bie­den heeft? Ik ken er ge­noeg die het pri­ma vin­den dat ze op het werk kun­nen uit­rus­ten. Om het gla­zen pla­fond voor moe­ders te door­bre­ken dan? Als dat het is, zijn er wel an­de­re ma­nie­ren te be­den­ken, lijkt me. Geen kin­de­ren ne­men, bij­voor­beeld. Be­valt pri­ma! M. van der Lub­be Nij­me­gen In Zo kan het shorttrack er in 2026 uit­zien (7/1, p. S7) staat dat short­track­ster Xan­dra Vel­ze­boer de doch­ter is van oud-short­trac­ker Mo­ni­que Vel­ze­boer. Dit klopt niet, Xan­dra Vel­ze­boer is de doch­ter van ouds­hort­trac­ker Marc Vel­ze­boer. Ze is een nicht­je van even­eens oud-short­trac­kers Mo­ni­que en Si­mo­ne Vel­ze­boer. In Kan­to­ren heb­ben hun ei­gen ethi­sche sys­te­men (5/1, p. E10-E11) staat dat geen van de gro­te ad­vo­ca­ten­kan­to­ren aan de Zui­d­as in ge­sprek wil­de met rechts­fi­lo­soof Iris van Dom­se­laar. In het ge­val van De Brauw Black­s­to­ne West­broek is dat niet cor­rect. NRC heeft De Brauw vo­rig jaar uit­ge­no­digd voor een dub­bel­in­ter­view met Nau­taDu­tilh over de maat­schap­pe­lij­ke rol en ver­ant­woor­de­lijk­heid van gro­te ad­vo­ca­ten­kan­to­ren, een ver­zoek dat het kan­toor heeft af­ge­we­zen. Over de even­tu­e­le deel­na­me van Van Dom­se­laar is met De Brauw niet ge­com­mu­ni­ceerd.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.