De kerk be­grijpt de op­hef niet zo

In Al­blas­ser­dam wil­len kerk­be­zoe­kers wei­nig kwijt over de om­stre­den ver­kla­ring. Zij zien wei­nig vreemds in die tekst. Wíj zijn niet ver­an­derd, de sa­men­le­ving is ver­an­derd Arie Hak ker­ken­raad

NRC Handelsblad - - In Het Nieuws - Door on­ze re­dac­teur And­re­as Kou­wen­ho­ven

Als er is ge­be­den AL­BLAS­SER­DAM. voor zie­ke en rou­wen­de ge­meen­te­le­den, voor zon­den en ver­ge­ving, be­gint do­mi­nee Son­ne­velt in zijn ge­bed plots over „de ver­kla­ring”. Het do­cu­ment over „sek­su­a­li­teit” heeft de­ze week „diep in­ge­gre­pen” in de ker­ke­lij­ke ge­meen­schap, zegt hij met droe­vi­ge stem. „Wij bid­den voor men­sen die wor­ste­len met hun ge­richt­heid”. En daar­na, spe­ci­fie­ker: „voor hen die er­te­gen wil­len strij­den”. Dat de­ze men­sen „be­scher­ming” zul­len vin­den bij Je­zus Chris­tus, daar­voor bidt Son­ne­velt. „Laat hen ge­na­de vin­den in de weg die U hen wijst.”

De twaalf­hon­derd be­zoe­kers van de Ge­re­for­meer­de Ge­meen­te in het Zuid-Hol­land­se Al­bas­ser­dam we­ten waar hun pre­di­kant op doelt: de Ame­ri­kaan­se ver­kla­ring van Nas­h­vil­le, waar­in stel­ling wordt ge­no­men te­gen on­der meer ‘ho­mo­sek­su­e­le on­rein­heid’ en ‘trans­gen­de­ris­me’. De Ne­der­land­se ver­ta­ling van het pam­flet is door hon­der­den voor­man­nen uit de or­tho­dox-chris­te­lij­ke we­reld on­der­te­kend, zo werd af­ge­lo­pen week be­kend.

Het bracht een golf van ver­ont­waar­di­ging te­weeg. Niet al­leen bui­ten de kerk, ook uit de chris­te­lij­ke ge­meen­schap kwam kri­tiek. Do­mi­nee Son­ne­velt in Al­blas­ser­dam was een van de ze­ven ini­ti­a­tief­ne­mers ach­ter de ver­kla­ring, maar hij trok zich na de op­hef te­rug. Om ‘per­soon­lij­ke re­de­nen’ die hij – des­ge­vraagd – niet wil toe­lich­ten.

Let­ter­lijk na­le­ven

Pre­ken doet hij wel, in de Eben-Ha­ë­zer­kerk in Al­blas­ser­dam (20.000 in­wo­ners, 17 ker­ken). Zijn Ge­re­for­meer­de Ge­meen­te is een ul­tra­or­tho­doxe stro­ming die bij­bel­tek­sten zo let­ter­lijk mo­ge­lijk pro­beert na te le­ven. Zo dra­gen al­le vrou­wen in de kerk een hoed, om­dat de apos­tel Pau­lus heeft ge­zegd dat bid­den­de vrou­wen hun hoofd moe­ten be­dek­ken. En er wor­den uit­slui­tend psal­men ge­zon­gen, om­dat dat de bes­te lie­de­ren zou­den zijn.

Do­mi­nee Son­ne­velt preekt de­ze zon­dag over de ge­boor­te van Je­zus, die be­zoek kreeg van drie wij­zen uit het oos­ten. On­danks de no­di­ge ob­sta­kels wis­ten zij de stal in Bet­le­hem te be­rei­ken. In hun een­za­me zoek­tocht ziet Son­ne­velt pa­ral­lel­len met het he­den. „Een­zaam­heid is dik­wijls het ge­val als je de Ko­ning zoekt. De we­reld be­grijpt je niet.”

Maar al be­grijpt nie­mand in de we­reld je, het is zaak om ge­woon vol te hou­den. Son­ne­velt, zwaai­end met zijn lees­bril: „Wat er ook ver­an­dert: God ver­an­dert niet en zijn Woord ver­an­dert ook niet.”

Als de ver­slag­ge­ver na de dienst kerk­gan­gers wil be­vra­gen over de Nas­h­vil­le-ver­kla­ring, zegt Arie Hak, woord­voer­der van de ker­ken­raad, dat hij dat „lie­ver niet” heeft. „De men­sen heb­ben net het woord van God ont­van­gen. Als u dan nu over de ver­kla­ring van Nas­h­vil­le be­gint, ligt dat heel ge­voe­lig. 99 pro­cent zal niet met u wil­len spre­ken.”

Bui­ten blijkt Hak ge­lijk te krij­gen. Be­zoe­kers wil­len niets zeg­gen, of vin­den dat zij niets mó­gen zeg­gen om­dat zon­dag een rust­dag hoort te zijn. „U moet hier­voor wer­ken op zon­dag en daar mag ik niet aan mee­wer­ken”, zegt een vrouw ach­ter een kin­der­wa­gen.

Bo­ze kerk­gan­gers lo­pen naar de fo­to­graaf aan de over­kant van de straat om ver­haal te ha­len. Hoe heet u? Waar woont u? Mag u hier wel fo­to’s ma­ken? Een be­jaar­de vrouw roept „schan­de!” in het voor­bij­gaan. Een an­der zegt zich slacht­of­fer te voe­len van een „het­ze” te­gen con­ser­va­tie­ve chris­te­nen. „Wij mo­gen niet meer ons­zelf zijn.”

Te­rug in de kerk­zaal heeft Hak twee stoe­len te­gen­over el­kaar ge­zet. Hij wil graag uit­leg­gen wat er on­der de ge­meen­te­le­den leeft. Voor hen is de tekst uit de Nas­h­vil­le-ver­kla­ring niets raars, zegt Hak. Er is niet een klacht over bin­nen­ge­ko­men. Hak meent zelfs „Gods woord” te­rug te le­zen in de ver­kla­ring.

Waar de ge­meen­te zich wél over op­windt, zijn de he­vi­ge re­ac­ties die het pam­flet op­roept. „Waar­om zou­den chris­te­nen niet mo­gen zeg­gen wat zij ge­lo­ven? De lhbt-lob­by mag toch óók zeg­gen wat zij vindt? Wat is er in Ne­der­land aan de hand?” Hak geeft zelf het ant­woord: „De po­la­ri- sa­tie neemt toe, de vrij­heid van me­nings­ui­ting staat on­der druk.”

De Bij­bel is vol­gens Hak „ge­woon dui­de­lijk” over men­sen die zich voe­len aan­ge­trok­ken tot men­sen van het­zelf­de ge­slacht: aan die ge­voe­lens kun­nen zij niets doen, maar „de praxis” is „zon­dig”. Er zijn ver­schil­len­de le­den van de kerk die „wor­ste­len” met hun „ge­richt­heid”, zegt Hak. Er is een pas­to­raal me­de­wer­ker aan­ge­we­zen om hen bij te staan.

En als die wor­ste­len­de le­den er­voor kie­zen een ho­mo­sek­su­e­le re­la­tie aan te gaan? Dan zijn zij nog steeds wel­kom, ver­ze­kert Hak. „Ik kom zelf ook te kort. Ik ben óók een zon­daar. Dan kan ik toch niet met een vin­ger­tje gaan wij­zen naar an­de­re zon­daars?” Dit is ove­ri­gens al hon­der­den ja­ren de lijn van de kerk, zegt hij. Dus waar­om al die op­hef? Hak: „Wíj zijn niet ver­an­derd, de sa­men­le­ving is ver­an­derd.”

Kerk­gan­gers af­ge­lo­pen zon­dag op weg naar de dienst in de Eben-Ha­ë­zer­kerk in Al­blas­ser­dam.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.