UIT­SMIJ­TER

Vinyl Magazine - - INHOUD - Tekst: Joa­chim Hil­horst • Foto: Jesse Kraal

Yo­rick van Nor­den over zijn ver­za­me­ling én zijn nieu­we plaat.

Er is een groot con­trast tus­sen de pla­ten­kast en de bij­na stu­den­ti­ko­ze staat van de keu­ken er­naast. De af­was is niet ge­daan, maar de pla­ten staan strak in het ge­lid, keu­rig ge­rang­schikt op al­fa­bet op de licht door­ge­bo­gen plan­ken. Aan de rug­gen is te zien dat de mees­te pla­ten al de­cen­nia oud zijn. “Ou­de­re men­sen zeg­gen wel eens dat mijn mu­ziek ze doet den­ken aan hun jeugd. Het was ook mijn jeugd, zeg ik dan. Toen ik een jaar of ne­gen was hoor­de ik de Be­at­les­re­ü­nies­in­gle, Free as a Bird. Dat vond ik zo mooi dat ik he­le­maal in de ban raak­te van die mu­ziek. The Be­at­les, The Kinks, Small Fa­ces, The Stones: ja­ren­lang heb ik op zo’n di­eet ge­leefd. Pas op de mid­del­ba­re school haak­te ik aan met nieu­we mu­ziek; toen luis­ter­de ik ook naar The Stro­kes, Ry­an Adams, Oa­sis ...”

“We had­den geen cd-spe­ler thuis, al­leen een pla­ten­spe­ler en een ra­dio. Toen er kin­de­ren kwa­men, zijn mijn ou­ders zo’n beet­je ge­stopt met nieu­we mu­ziek ko­pen. Als­of ze toen hun han­den vol had­den aan ons. Ze wa­ren wel gek op mu­ziek, mijn va­der heeft zelfs nog een blau­we maan­dag ge­werkt bij CBS hier in Haarlem, wat nu Re­cord In­du­stry is.” “Van­af mijn ne­gen­de kocht ik al pla­ten.

HET ZON­LICHT SCHIJNT DOOR DE DUNNE GOR­DIJ­NEN NAAR BIN­NEN IN DE PRACH­TI­GE ETAGE VAN YO­RICK VAN NOR­DEN IN HAARLEM. AAN DE MUUR HAN­GEN TWEE INGELIJSTE HOE­ZEN: BLOOD ON THE TRACKS VAN DY­LAN EN ON THE BEACH VAN NEIL YOUNG. WE PRA­TEN OVER Z’N VINYLVERZAMELING EN DE NIEU­WE PLAAT THE JESTER, DIE 14 SEP­TEM­BER VER­SCHIJNT.

Eerst Be­at­les en six­ties, la­ter is dat flink uit­ge­waai­erd. In de vroe­ge ja­ren nul was het echt een wal­hal­la in de kring­loop­win­kels. Ik heb daar zul­ke mooie din­gen ge­von­den. Ik ging daar bij­na el­ke dag heen, ik wist pre­cies wel­ke man­ne­tjes de pla­ten de­den.

De zoek­tocht is nooit klaar – er is al­tijd mu­ziek die je raakt. Wat ik op het mo­ment het meest mis in de collectie is het ti­tel­lo­ze al­bum van Eter­ni­ty’s Children – wat een ont­zet­ten­de hip­pie­naam is dat trou­wens… Maar die plaat is zo duur al­tijd. Of ik hem zou ko­pen voor 100 eu­ro als ik hem te­gen­kwam? Dat ligt aan mijn bank­re­ke­ning op dat mo­ment. Als ik in een goe­de bui zou zijn, dan wel denk ik. Het is wel de plaat waar ik op platenbeurzen naar kijk de laat­ste tijd. Het schat­gra­ven blijft een sport. Laatst kwam ik nog And Then ... Along Co­mes The As­so­ci­a­ti­on te­gen. In Ame­ri­ka was The As­so­ci­a­ti­on een heel gro­te band, hier zie je die plaat zel­den. Ik had hem al wel twee of drie keer, maar voor die paar eu­ro heb ik hem toch maar weer mee­ge­no­men. Dan kan ik ook eens wat weg­ge­ven als er ie­mand ja­rig is.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.