CLAW BOYS CLAW – HITKILLERS CLAW BOYS CLAW – ANGELBITE

Vinyl Magazine - - NIEUWS - Mu­sic on Vi­nyl (jh)

Dit jaar heeft het on­vol­pre­zen Mu­sic on Vi­nyl een be­gin ge­maakt met her­uit­ge­ven van het oeu­vre van Claw Boys Claw op vi­nyl. De meest re­cen­te re­lea­ses zijn Hitkillers (1988) en Angelbite (1989). In de ja­ren tach­tig had Claw Boys Claw een enor­me li­ve-re­pu­ta­tie op­ge­bouwd met on­stui­mi­ge en ener­gie­ke op­tre­dens. Op plaat luk­te het niet al­tijd om die­zelf­de ener­gie te van­gen – zo was al­thans de gang­ba­re mening. Angelbite is in­der­daad niet de sterk­ste plaat van Claw Boys Claw: het is on­stui­mig, maar het mist de ener­gie van de li­ve-op­tre­dens. Wie de laat­ste ja­ren wel eens een op­tre­den van Claw Boys Claw heeft mee­ge­maakt, weet dat Pe­ter te Bos en con­sor­ten on­danks de stij­gen­de ja­ren op het po­di­um nog al­tijd on­stui­mig en ener­giek zijn. En nog al­tijd gaat het in­mid­dels ook wat ou­der ge­wor­den pu­bliek he­le­maal los bij de ‘Su­perkid’ en an­de­re num­mers van de­ze plaat – Angelbite moet je li­ve ho­ren. Hitkillers is een prach­tig cu­ri­o­sum in de va­der­land­se pop­ge­schie­de­nis. Op de­buut­plaat Shoc­king Sha­des on Claw Boys Claw had de band al op le­gen­da­ri­sche wij­ze ‘Ve­nus’ van Shoc­king Blue ge­co­verd. Op Hitkillers on­der­ging nog een heel rij­tje Ne­der­land­se klas­sie­kers een­zelf­de be­han­de­ling: ‘Ra­mo­na’ (Blue Dia­monds), ‘In The Dut­ch Moun­tains’ (The Nits), ‘Back Ho­me (Gol­den Ear­ring)’ moesten er al­le­maal aan ge­lo­ven. Maar het hoog­te­punt is toch wel het eni­ge Ne­der­lands­ta­li­ge num­mer dat Claw Boys Claw bij mijn we­ten ooit op­nam: ‘Dra­cu­la’ van ZZ en de Mas­kers uit 1963.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.