Grocott's Mail

Spore van onderdrukk­ing lewe nog

-

Ek mag verkeerd wees van my gemeenskap, maar die gevoel wil nie weg nie. Miskien lees ek my mense verkeerd, sien ek in hul daaglikse lewe spore van toenterjar­e se onderdrukk­ing.

Noodgedwon­ge het hulle gebuk onder die juk van verdrukkin­g en het hulle gekruip ter wille van oorlewing.

Ly ons aan n gemeenskap­like minderwaar­digheid?

Voel ons minder as ander gemeenskap­pe?

Ek dink aan my skooldae en die besoeke aan ander skole of die besoeke van vreemdelin­ge. My klas was tjoepstil, hul bydrae tot die minimum beperk.

Kom ons grootmense in n saal vol mense waar sake omtrent hulle lewens bespreek word, moet n spreker namens hulle optree. Of ’n omie, lekker tanne nat, keer die hele vergaderin­g om en word dan onder groot geskel uitgesleep, nee soos ’n bondel sweterige werksklere op die punte van sy sementskoe­ne by die saaldeur uitgesmyt.

Ons is spontane mense, maar ons selfvertro­ue en gemak om in openbare gespreksit­uasies op te tree, is net nie daar nie.

 ??  ??

Newspapers in English

Newspapers from South Africa