Chris­tien Ne­ser

Sarie - - Leesdinge -

oor haar jeug­ver­haal Pienk is nie vir sis­sies nie (Ta­fel­berg, R160)

Jou jong­ste boek gaan oor berg­fiets­ry en bal­let. Doen jy een of al­bei? My ge­sin is fiets­mal. Ek weet nie eens hoe­veel fiet­se in ons huis rond­staan nie. Ek self ry glad nie goed berg­fiets nie; daar­voor is ek te bang. En bal­let is iets wat ek be­geer het om te doen, maar ek het nooit for­meel klas ge­had nie. Ek het “twee­de­hands” bal­let geneem by my maat­jie, wat my week­liks haar bal­let­po­si­sies en -pas­sies ge­leer het. Toe my dog­ter bal­let neem, het ek ag­ter in die klas ge­sit en met my oë ge­steel. Wat was die vonk vir hier­die ver­haal? As ons so vir ure in tan­dem ry, het ek tyd om sto­ries uit te dink. Ek wou graag ’n fiets­ry­s­to­rie skryf. Daar is min in A­fri­kaans. Die toe­na­me in die ge­wa­pen­de roof van fiet­se en aan­ran­ding van fiets­ry­ers was ’n

ek­stra vonk. ’n Ruk ge­le­de is nog ’n fiets­ry­er in die Wieg van die Mens­dom, waar ons ry, ge­skiet. Ek self het ’n ge­wa­pen­de roof be­leef. Wat maak jy met jou vrees en woe­de? Dis iets waar­mee ek jong lesers wou kon­fron­teer. Dis so mak­lik om ver­oor­de­lend en wraak­gie­rig te raak. Maar daar is ’n mens ag­ter die re­wol­wer wat op jou gerig word en hy moet ver­ge­we word, an­ders bly jy ’n slag­of­fer. Die kleur pienk speel ’n be­lang­ri­ke rol in die ver­haal. Waar­om juis pienk? Dis die kleur wat met mei­sies ge­as­so­si­eer word. Van jou eer­ste le­o­tard en bal­let­kou­se, jou eer­ste paar bal­letskoe­ne. Vir Nic­ci het dit sim­bo­lies ge­raak van haar mis­luk­king om ’n hoof­rol los te slaan, om tel­kens deur die rond­bors­ti­ge Hel­ma ge­troef te word. Haar weg­breek van pienk is haar eie k­lein re­bel­lie teen sagt­heid en vrou­lik­heid. Ma­er en plat­bors­tig is eg­ter in fiets­ry uit­ste­ken­de ba­tes.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.