De ro­ga­ti­va

La Voz de Galicia (Barbanza) - Especial2 - - News -

A se­ca era apo­ca­líp­ti­ca. Dei­xa­ron de ver­ter as fontes, os ríos e ata o pi­che da Can­le, que pro­vi­ña dun­ha mi­na, dei­xou de pin­gar. Non ha­bía con que la­var a lou­za, a rou­pa nin as per­nas. Os ca­rri­zos non can­ta­ban e a xen­te me­xa­ba en pin­gas.

O pre­si­den­te da co­mu­ni­da­de dos reg­han­tes con­vo­cou os la­bre­gos pa­ra fa­lar co cu­ra e saír en ro­ga­ti­va ao río de Xes­ti­do. E..., alá fo­ron co san Pedro, o Pe­queno. Tras de si un­ha re­cua de pa­gáns con­ver­sos or­nea­ban sen fe: «Vi­va Ma­ría, vi­va el ro­sa­rio...»

Ao pé do reg­ha­to o clé­ri­go bo­tou tres res­pon­sos en la­tín, e o pre­si­den­te re­qui­riu­lle que bo­ta­se un máis. O cu­ra di­cía que xa che­ga­ban, pe­ro os in­dí­xe­nas en­tu­sias­tas do pre­si­den­te tro­na­ron: Ou­tro! Ou­tro! Ou­tro! E, coa bo­ca de pau, o cu­ra non ti­vo máis re­me­dio que bo­tar­lles ou­tro.

O aba­de pe­diu o hi­so­po pa­ra ben­di­cir o río, e o acó­li­to abriu­se de om­bros; en­tón, o aba­de quí­xo­lle cus­pir pe­ro, ao non saír­lle o cus­pe, fí­xo­lle: Tupf!, tupf! e tupf! E, na­mais aca­bar, apa­re­ce po­lo al­to de San­to Al­ber­te un­ha nu­be agra­via­da co­ma se de un Harp di­ri­xi­da po­lo Gog da área 51 se tra­ta­ra. E coa mes­ma: Borrroonn! Uns gho­tóns co­ma san­días re­ben­tan con ga­nas. —La vir­gen! —ex­cla­man os na­tu­rais chim­pan­do co san­to a un­ha lei­ra—. Os reg­ham­tes ti­ran co es­tan­dar­te e os acó­li­tos cos ci­riais.

O cu­ra lan­za o bre­via­rio pa­ra le­van­tar a so­ta­na e coa es­to­la ao Ram­bo en carreira de obs­tácu­los, sal­ta por ri­ba de va­soi­ras, ca­cha­rros e gha­tos mor­tos. —Sál­ve­se o que poi­da! —gri­tan os na­ti­vos. —Es­pe­ra­de por min —be­rra­ba o re­ve­ren­do.

Caía au­ga a ca­chóns. Aqui­lo non era choi­va. Eran ba­ñei­ras! Un­ha fer­ven­za!

A moi­tos is­to pa­re­ce­ra­lles inap­tual, pe­ro nou­tro­ra os con­xu­ros, as fa­das, pra­gas, e pre­ga­rias che­ga­ban ao ceo. Ago­ra coas on­das elec­tro­mag­né­ti­cas de hi­fis, te­le­vi­sións, con­ta­do­res in­te­li­xen­tes e chen­trails as xa­cu­la­to­rias que­dan atra­pa­das nas re­des. Non che­gan aos en­do­vé­li­cos deu­ses.

Ago­ra to­do hai que fa­ce­lo pa­gan­do. A Au­ga, o li­xo os re­quies­cat in pa­ce e ghas­tos de man­te­men­to.

Den­de as ven­tás a xen­te mi­ra­ba a ria­da to­rren­cial que bai­xa­ba po­la rúa Rom­pe­te­lal­ma. Co­rría o re­fu­ga­llo co­ma as mer­can­cías de Ama­zón: Por­cos, ga­li­ñas, pa­llei­ros, ces­tos, bo­cois e ra­tos mo­mi­fi­ca­dos des­fi­la­ban po­la ave­ni­da.

Un ho­me de ga­fas conducía sen con­trol un es­cu­sa­do e a xen­te den­de as ven­tás abou­xá­bao: —Déi­xa­te ir! Non te apees que é peor!

Amai­na­da a ci­clo­xé­ne­se, o re­ve­ren­do coa au­ga ata a me­dia per­na, mi­ran­do pa­ra si no ves­tí­bu­lo da igre­xa, es­tou­pa acen­di­do:

—Que sa­be­rá ese Noé de di­lu­vios!

FOTO MAR­COS CREO

Do­min­go Re­guei­ra

É na­tu­ral de Pal­mei­ra. Ar­queó­lo­go, acua­re­lis­ta e es­cri­tor de na­rra­cións mi­ni­mais.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.