Su­pos­tos re­vi­sa­bles

La Voz de Galicia (Carballo) - - OPINIÓN -

lu­gar, usa­ron do con­flic­to ar­ma­do e a súa teo­ría pa­ra apun­ta­lar fór­mu­las de go­ber­nó e le­xi­ti­mi­da­des. Ho­xe, á ex­ten­sión da téc­ni­ca per­mi­tía su­pe­rar is­tas do­més­ti­cas li­mí­ta­cións, e as dis­qui­si­cións aca­dé­mi­cas acer­ca do ata­que e a de­fen­sa pu­bli­can­se xa ñas re­vis­tas cien­tí­fi­cas.

Hob­bes se pre­gun­ta­ba acer­ca de que ti­po de derrota mi­li­tar xus­ti­fi­ca­ba o so­me­te­men­to ó ti­rano, e tres sé­ca­los máis tar­de po­de­mos leé­las dú­bi­das ra­zo­na­bles acer­ca de se un sis­te­ma de de­fen­sa con­tra mi­sís ba­lís­ti­cos se­rá ca­paz de des­pe­xa-la amea­za da ani­qui­la­ción nu­clear. O atrac­ti­vo da téc­ni­ca per­mi­te asig­nar ós pro­ble­mas da ani­qui­la­ción po­si­ble —e aín­da pro­ba­ble— un no­me en­tre romántico e po­pu­lar, acu­ña­do po­la in­dus­tria do ci­ne. A cor­ti­na de pro­tec­ción es­tra­té­xi­ca que o pre­si­den­te Rea­gan qui­xo ex­ten­der so­bre Es­ta­dos Uni­dos, coa axu­da dun agar­da­do avan­ce tec­no­ló­xi­co chá­ma­se —e o no­me pu­xoo il mes­mo— gue­rra das ga­la­xias, pe­ro is­ta no­va es­tra­te­xia non per­ten­ce, des­gra­cia­da­men­te, á fic­ción cien­tí­fi­ca, e al­gúns ho­mes de cien­cia nor­te­ame­ri­ca­nos apre­su­rá­ron­se a ana­li­zar, den­de o pun­to de mi­ra aca­dé­mi­co, a si­tua­ción que se de­ri­va­ría da po­se­sión de is­tes me­dios es­pa­ciáis de com­ba­te. Os seus ar­gu­men­tos son complexos e es­ca­pan en gran­de me­di­da á mi­ña ca­pa­ci­da­de de en­ten­de­men­to, pe­ro ca­be de­du­cir que a es­pe­ran­za do pre­si­den­te nor­te­ame­ri­cano de zan­xar to­da po­si­bi­li­da­de de gue­rra coa mi­li­ta­ri­za­ción do cos­mos qui­záis poi­da es­tar equi­vo­ca­da. Inú­til é di­cir que, nis­te te­rreo, a me­ra sos­pei­ta da dú­bi­da xus­ti­fi­ca os máio­res te­mo­res.

Te­ño a im­pre­sión de que to­dos ises es­tu­dios aca­dé­mi­cos en­col da gue­rra ac­tual, chá­me­se das ga­la­xias ou, con maior mo­des­tia, do es­pa­cio cer­cano á no­sa at­mós­fe­ra, non fan se­nón ten­tar a cues­tión cla­ve de se un ar­ma de­fi­ni­ti­va su­po­ría a se­gu­ri­da­de dun­ha paz per­pe­tua ga­ran­ti­za­da aló­me­nos po­lo te­rror. De fei­to, tó­do­los grandes avan­ces en ma­te­ria de des­truc­ción máis ou me­nos de­fi­ni­ti­va fun­cio­na­ron ba­seán­do­se nis­te ar­gu­men­to, aín­da que nun­ca fo­ra po­si­ble con­fir­ma-lo. A po­se­sión da bom­ba ató­mi­ca , foi un­ha ex­clu­si­va que du­rou moi bre­ve tem­po, e, den­de aque­la acá, tó­do­los es­for­zos téc­ni­cos en­ca­mi­ña­dos á con­se­cu­ción da ar­ma de­fi­ni­ti­va fo­ron sig­ni­fi­can­do exac­ta­men­te o con­tra­rio da idea bá­si­ca e con­du­ci­ron ó em­peo­ra­men­to da si­tua­ción de equi­li­brio e á pe­ri­go­sa cer­ca­nía do mo­men­to da des­truc­ción fi­nal. Ago­ra fá­la­se de lo­gros téc­ni­cos en ma­te­ria de de­fen­sa e non de ata­que, e bús­ca­se un sis­te­ma de­fen­si­vo teó­ri­ca­men­te ca­paz de ro­za-la per­fec­ción, pe­ro isa pa­na­cea tra­dú­ce­se do mes­mo xei­to, e, se un­ha das­dúas grandes po­ten­cias lo­gra tal ven­ta­xa de­fen­si­va, a si­tua­ción su­pon que con­ta xa con su­fi­cien­tes ar­mas ofen­si­vas co­mo pa­ra re­di­ta-la si­tua­ción teó­ri­ca dun­ha paz im­pos­ta po­la amea­za. Ima­xi­ne­mos que iso é po­si­ble, á mar­xe de que non o fo­se ho­xe por ho­xe, e que o ar­gu­men­to re­sul­ta o po­der aco­dar por fin a súa me­ta úl­ti­ma. Se­ría o mo­men­to de res­ca­ta-la teo­ría hob­be­sia­na e pre­gun­tar­nos en­col do desexa­ble dun mun­do re­xi­do por isas con­di­cións de su­per­vi­ven­cia. ¿Có­mo po­de­ría li­mi­tar­se de fei­to a au­to­ri­da­de po­lí­ti­ca de quen con­ta­se con ta­ma­ña fon­te de po­der?

Se­me­llan­te pa­no­ra­ma foi o su­fi­cien­te­men­te ate­rra­dor co­mo pa­ra que po­los anos 40 al­gúns cien­tí­fi­cos ra­di­cáis op­ta­sen po­la trai­ción á súa pa­tria, con­ven­ci­dos de que ti­ñan un com­promj­so su­pe­rior con a hu­ma­ni­da­de, e en par­te gra­cias a iles o po­de­río nu­clear non foi un mo­no­po­lio. Pe­ro tam­pou­co es­ta­mos ob­ten­do as ren­tas que iles ma­xi­na­ban, que se de­ri­va­rían dun equi­li­brio de for­zas. Ca­da vez é máis di­fí­cil si­tua-los com­po­nen­tes dun­ha es­tra­te­xia per­ver­sa, que vai ur­din­do un­ha re­de as­fi­xian­te e da que di­fí­cil­men­te nin sa­be­re­mos nin po­de­re­mos saír. Os mo­de­los aca­dé­mi­cos e as pre­dic­cións teó­ri­cas po­den axu­dar, cla­ro é, a pre­di­ci-las con­se­cuen­cias da cre­cen­te ba­ga­xe téc­ni­ca, pe­ro por ise sen­dei­ro non imos lo­grar exor­cis­mos per­pe­tuos nin ga­ran­tías ili­mi­ta­das. To­dos es­ta­mos im­pli­ca­dos nun­has de­ci­sións po­lí­ti­cas que po­den adían­tar a ma­ná mes­mo os sig­nos da apo­ca­lip­se.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.