Es­cri­bir o que non es­tá es­cri­to

La Voz de Galicia (A Coruña) - Fugas - - LI­BROS . GA­LE­GO -

To­da no­ve­la gar­da un­ha intrahistoria. Bai­xo esa na­rra­ción que che­ga un día ás mans do lec­tor, coa for­za dos seus ar­ti­fi­cios, flúe un­ha co­rren­te on­de ha­bi­tan as mo­ti­va­cións coas que o au­tor em­pren­deu a via­xe. Nin se­que­ra o escritor máis lú­ci­do po­de re­fe­rir ese pre­tex­to en to­das a súas di­men­sións. O em­pe­ño da fic­ción, en­ten­di­da co­mo un ofi­cio ha­bi­li­ta­do pa­ra re­la­tar o mun­do, con­ce­de emo­cións con­tra­rias que ali­men­tan a von­ta­de de quen es­cri­be, pe­ro na cer­na de to­da no­ve­la sem­pre se alo­xa un misterio. Esa his­to­ria que se re­ve­la sen ser con­ta­da, atra­pa­da nos in­ters­ti­cios do tex­to, coa que to­do na­rra­dor se amo­sa en com­ple­ta nu­dez. Cues­tións des­te ca­li­bre so­bre­voan as pá­xi­nas de O ho­me de ne­gro, un­ha in­tere­san­te no­ve­la coa que An Al­fa­ya se mer­gu­llou nun curioso diá­lo­go cos me­ca­nis­mos da es­cri­ta, re­pre­sen­ta­do na voz dun per­so­na­xe que se re­be­la an­te a súa pro­pia fi­gu­ra­ción e in­ter­ac­túa con quen di­ri­xe o seu des­tino. Bai­xo a súa apa­ren­te sin­xe­le­za, en­car­na­da nun ama­ble exer­ci­cio me­ta­li­te­ra­rio, abun­dan po­las súas ca­vi­da­des al­gun­has de­sas co­rren­tes que arras­tran a to­do escritor po­los ca­mi­ños da fic­ción. Por­que es­cri­bir sem­pre con­du­ce á me­lan­co­lía: a his­to­ria que se con­ta ape­nas con­se­gue ro­zar a his­to­ria que me­re­cía ser con­ta­da. Que­da o con­so­lo de fa­lar cos per­so­na­xes co­ma quen bus­ca a pa­la­bra xus­ta dun­ha ve­lla ami­za­de, qui­zais al­guén se­me­llan­te a ese ho­me de ne­gro que acom­pa­ñou a An Al­fa­ya du­ran­te a no­ve­la po­si­ble que habita no in­te­rior des­tou­tra.

Newspapers in Spanish

Newspapers from Spain

© PressReader. All rights reserved.