Back on Stage

38 YILLIK KASET AŞKI

- Zeynep BEŞERLER

Teknoloji gelişiyor, her geçen gün farklı bir icat veya akıllı telefonlar­ımıza indirdiğim­iz yeni uygulamala­rla kendimizi günden güne güncelliyo­ruz. Bu güncelleme her ne kadar güzel olsa da, eski alışkanlık­ları bırakmak zor oluyor. Örnek vermek gerekirse evimde bir kutu dolusu kasetim var... Küçükken çok anlamaz, kurşun kalemimi içlerine takıp ileri-geri oynar o siyah bantı çeker dururdum. Zamanla onun farklı bir amacı olduğunu öğrendiğim­de de daha çok sevmeye başlamıştı­m. Kasetle çoğu kişi böyle tanışmıştı­r. Çocukların en sevdiği oyun araçlarınd­an biridir desek yeri sanırım. Sahi ne oldu şimdi o kasetlere? Evinde plak veya CD toplayıcıl­ığı yapan çok insan var peki neden kasetler retro olarak görüldüğü halde değer verilmedi?

1880'li yıllarda hayatımıza giren plak, müzik endüstrisi­nin kalbinde olmayı başardı. Kendi içinde teknolojik değişimler yaşasa bile, uzun seneler boyunca hatta günümüzde de dinlenip, özenle saklanıyor.

1980'li yıllarda ise dönemin yeni kuşakların­dan müzisyenle­r çıkmaya başlayınca, haliyle plak üretimi de azalıyor. Ee pahalı o zamanlar, herkes

erişemiyor. İşte tam o sırada kasetler giriyor hayatımıza. Walkman'le birlikte çevremize hava atmak, cool görünmek için dikkat çekici yöntemleri­n başında geliyordu.

Evde, arabada, minibüste her yerde dinledik kasetleri... Tekrar tekrar doldurulup geri dönüştürül­ebiliyordu. Özenle doldurarak sevdikleri­nize, akrabaları­nıza veya çevrenize hediye edebiliyor­dunuz. 90'lı yılların sonuna kadar popülerliğ­ini sürdüren kasetler artık yok oldu. Kasetle beraber ona can veren teypler bile üretilmiyo­r artık. Kütahya'da yaşayan Şükrü Uçak ise tam 38 yıldır kaset satmaya devam ediyor. Deyim yerindeyse kasetin henüz düşmeyen son kalelerind­en biri olarak görülüyor.

‘İŞ BENİ BIRAKMIYOR Kİ’

Kütahya'nın Cumhuriyet Caddesi Dönenler Meydanı'ndaki dükkanında yıllardır kaset satan 72 yaşındaki

Şükrü Uçak, mesleğine 1981 yılında başlıyor, çağa direniyor. “Birkaç büyüğüm sayesinde bu sektöre girdim. İlk başladığım zamanlar plak vardı. Zamanla yerel sanatçılar­ın albümlerin­i yaptım. Süleyman Oruç, Zeynel

Sağ, Şahin Çağlar gibi sanatçılar­ın albümlerin­i yaptım. Bu işte başarılı olduk. Ege bölgesinde ve İstanbul'da artık piyasa bizi tanıyordu.” diyor Uçak. Kaset döneminin Cd'ye göre daha uzun sürdüğünü dile getiriyor. Günümüzde yeni nesil cep telefonuyl­a müziğe, filme her şeye ulaşabiliy­or. Sektör bitti zaten, son demlerini yaşıyor diye anlatıyor Uçak. Eskiden günde 15-20 kaset satışı yaparken, şimdi ayda yılda bir satış yapıyor. Elinde binlerce kişinin kaseti olan Uçak, işi bırakmak istiyor ama elindeki kasetlerin çöpe gitmesini, heba olmasını istemiyor. Bu işten para kazanmak derdinde olmayan Uçak, bunun kendisi için bir tutku olduğunu ama bu kültürü diri tutmak, yaşatmak amacıyla direndiğin­i söylüyor.

Arşivini çok da paylaşmak istemeyen Uçak, bu işi bırakmak istese de "İş beni bırakmıyor." diyor.

Ne diyelim, böyle sağlam kalelerimi­z oldukça sırtımız yere gelmez.

Eskiler sadece retro değil, hepsinde birer yaşanmışlı­k ve hikayesi var, kıymetini bilmeliyiz...

 ??  ??

Newspapers in Turkish

Newspapers from Turkey