ГАРАДЗЕЙСКАЯ СТРАТЭГіЯ ПОСПЕХУ

Belaruskaya Dumka - - ЗМЕСТ -

Ад­кры­тае ак­цы­я­нер­нае та­ва­ры­ства «Га­рад­зея» Ня­свіж­ска­га ра­ё­на – сель­гас­прад­пры­ем­ства з тры­ва­лы­мі вы­твор­чы­мі тра­ды­цы­я­мі. У 2016 год­зе за пас­пя­хо­вае вы­ка­нанне ў па­пяр­эд­няй пя­ці­год­цы ас­ноў­ных пра­г­ноз­ных па­каз­чы­каў са­цы­яль­на-эка­на­міч­на­га развіц­ця гас­па­дар­ка бы­ла прызна­на леп­шай ся­род сель­га­сар­гані­за­цый краі­ны і за­не­се­на на Рэс­пуб­лі­кан­скую до­шку го­на­ру, не­ад­на­ра­зо­ва ста­навілі­ся пе­ра­мож­ца­мі галі­но­вых спа­бор­ніцтваў роз­ных уз­роў­няў і асоб­ныя яе пра­ца­ўнікі. Вя­лікая за­слу­га ў пас­пя­хо­вым развіц­ці і эфек­ты­ў­най дзей­на­сці ААТ «Га­рад­зея» на­ле­жы­ць яго кіраўніку – за­слу­жа­на­му ра­бот­ніку сель­скай гас­па­дар­кі, вуч­ню Ге­роя Бе­ла­русі М. Карч­міта Міка­лаю Аляк­сандраві­чу Са­лаўю, які амаль што 20 га­доў узна­чаль­вае гэта сель­гас­прад­пры­ем­ства.

ЗУро­кі Карч­міта

Мі­хаі­лам Аляк­сандраві­чам Карч­мітам, на той час стар­шы­нёй пе­ра­да­во­га на Ня­свіж­чыне кал­га­са імя Каліні­на, М.А. Са­ла­вей бліз­ка пазна­ё­міў­ся на­пры­кан­цы 1989 го­да. Хо­ць і пра­ца­валі ў ад­ным ра­ёне, але, як ні дзіў­на, зблізілі­ся яны да­лё­ка ад род­ных мяс­цін, аж­но ў ін­дыі. Па рэ­ка­мен­да­цыі рай­ка­ма кам­пар­тыі яго, ма­ла­до­га га­лоў­на­га ін­жы­не­ра кал­га­са «За­па­ве­ты Лені­на», уклю­чы­лі та­ды ў склад дэле­га­цыі ня­свіж­скіх аг­ра­ры­яў, якіх за ста­ран­ную пра­цу за­ахво­цілі ту­ры­стыч­най па­езд­кай у зга­да­ную эк­за­тыч­ную краі­ну. У гас­ціні­цы іх па­ся­лілі ра­зам, у ад­ным па­коі. Для Міка­лая Са­лаўя гэта бы­ла пер­шая ў жыц­ці па­езд­ка за мя­жу, та­му за­кан­амер­на, што ўве­ча­ры пас­ля экс­кур­сій ён шчы­ра дзя­ліў­ся ўра­жан­ня­мі са сваім стар­эй­шым ка­ле­гам. А той, слу­ха­ю­чы пра яго за­ча­ра­ванне Та­д­жМа­ха­лам ці ха­рас­твом Бен­галь­ска­га за­лі­ва, не-не ды і вяр­таў­ся ў раз­мо­ве на Ня­свіж­чы­ну, да паў­сяд­зён­ных кал­гас­ных спраў, рас­пытваў, што ды як у гас­па­дар­цы, ці­кавіў­ся яго по­гля­дам на тую ці ін­шую праб­ле­му, за­да­ваў ка­верз­ныя пы­тан­ні і вель­мі ха­цеў па­чу­ць ад ма­ла­до­га спе­цы­я­лі­ста ад­ка­зы на іх. Вы­гля­да­ла гэта да­волі дзіў­на, але Міка­лай Са­ла­вей не звяр­таў асаб­лі­вай ува­гі…

Раз­гад­ка той цікаў­на­сці пры раз­мо­ве з Карч­мітам прый­ш­ла паз­ней. Праз па­ру ме­ся­цаў Мі­хаіл Аляк­сандравіч знай­шоў Міка­лая па тэле­фоне і па­прасіў пры­еха­ць да яго ў гас­па­дар­ку. і адра­зу ж пры су­стр­эчы пра­па­на­ваў па­са­ду свай­го на­мес­ніка па пад­соб­ных про­мыс­лах.

– Нія­кіх за­ла­тых гор ён мне не па­а­бя­цаў, – успа­мі­нае Міка­лай Аляк­сандравіч. – Ад­зі­нае, у чым мяне та­ды за­пэўніў, што ат­ры­маю поў­ны карт-бланш у пад­ве­дам­най мне сфе­ры. А пла­ны, якія на­ле­жа­ла ажыц­цяві­ць, у ле­ген­дар­на­га стар­шы­ні бы­лі гран­ды­ёз­ныя: ён за­ду­маў разві­ва­ць у гас­па­дар­цы мя­са-ма­лоч­ную пе­ра­пра­цоў­чую галі­ну. Патра­ба­ва­ла­ся ўз­вес­ці з ну­ля па­мяш­кан­ні, знай­с­ці ў той ня­про­сты час патр­эб­нае аб­ста­ля­ванне, вы­ку­пі­ць яго, уста­наві­ць і за­пус­ці­ць у экс­плу­а­та­цыю. Як за­раз па­мя­таю сло­вы Мі­хаі­ла Аляк­сандраві­ча: ра­бо­ты буд­зе шмат, але я ўп­эў­не­ны, ты справіш­ся. Та­кі да­вер да­ра­го­га каш­та­ваў, і я не змог ад­мо­віц­ца…

У раз­мо­ве з жур­налістам Міка­лай Аляк­сандравіч Са­ла­вей па па­мя­ці на­зы­вае да­клад­ныя да­ты ас­ноў­ных эта­паў ста­наў­лен­ня пе­ра­пра­цоў­чай галі­ны кал­га­са імя Каліні­на Ня­свіж­ска­га ра­ё­на, пе­ра­ем­ні­кам яко­га за­раз з’яў­ля­ец­ца ад­зін з флаг­ма­наў агра­пра­мыс­ло­ва­га ком­плек­су Бе­ла­русі СВК «Агра­кам­бі­нат „Сноў“»: 30 снеж­ня 1991 го­да вы­ра­білі пер­шую пар­тыю ва­ра­най каў­ба­сы, 23 лю­та­га 1992-га – ту­шон­кі, з 30 жніў­ня 1995-га гас­па­дар­ка па­ча­ла пе­ра­пра­цоў­ва­ць увесь ат­ры­ма­ны на сваіх фер­мах аб’ём ма­ла­ка... і гэтая скру­пу­лёз­на­сць май­го су­раз­моў­цы невы­пад­ко­вая: ён та­ды літа­раль­на жыў

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.