Ролі — част­ка жыц­ця

Vitbichi - - NEWS -

Сустр­э­ча з ак­тры­сай На­цы­я­наль­на­га ака­д­эміч­на­га дра­ма­тыч­на­га тэат­ра імя Яку­ба Ко­ла­са, за­слу­жа­най ар­тыст­кай Рэс­пуб­лікі Бе­ла­русь Тац­ця­най Лі­ха­чо­вай «Скар­бон­ка ма­ёй ду­шы» ад­бы­ла­ся ў аб­лас­ной біб­ліят­э­цы.

Ула­даль­нік га­рад­ской пр­эміі «Су­зор’е муз», стар­шы­ня Ві­цеб­скай ар­гані­за­цыі Бе­ла­рус­ка­га са­ю­за тэатраль­ных дзе­я­чаў, Тац­ця­на Улад­зі­міраў­на 24 ве­рас­ня ад­зна­чы­ла 65-годдзе. На ве­ча­рыне яна пад­зя­ліла­ся са сваі­мі прых­іль­ні­ка­мі ўс­па­мі­на­мі пра дзя­цін­ства, юнацтва, су­стр­эчы з ці­ка­вы­мі люд­зь­мі, лю­бі­мыя ролі.

Ура­дж­эн­ка Ва­ло­жы­на, Тац­ця­на з дзя­цін­ства ігра­ла ў два­ро­вым дзі­цячым тэат­ры, зай­ма­ла­ся ба­ле­там, пі­са­ла вер­шы, у дзя­ся­тым кла­се ста­ла ды­пла­ман­там рэс­пуб­лі­кан­ска­га кон­кур­су чы­таль­нікаў. На ко­ла­саўскую сц­эну прый­ш­ла ў 1972 год­зе, яш­чэ да пас­туп­лен­ня ў Бе­ла­рус­кі дзяр­жаў­ны тэатраль­на­ма­стац­кі ін­сты­тут, пас­ля яго за­кан­ч­эн­ня вяр­ну­ла­ся ў Ві­цебск. Пер­са­на­жы, сыг­ра­ныя Лі­ха­чо­вай на сц­эне на­ша­га тэат­ра, неве­ра­год­на раз­на­пла­на­выя. Ган­на ў «Сы­моне-му­зы­ку», По­ля ў «Мяш­ча­нах», Паннач­ка ў «Віi», Нэн­сі Ва­лонэ ў «Пе­ра­бо­ры», Ру­доль­фіа, Джу­лье­та, Ад­элаі­да, місіс Сэ­відж, Смер­ць, Мыш, Ба­ба Яга — усіх ство­ра­ных ёй, ча­сам су­пра­ць­лег­лых ад­зін ад­на­му, во­бра­заў не пе­ралічы­ць. І ні ад­на з ро­ляў не паўта­рае дру­гую. Шчы­ра ка­жучы, неспас­ціж­на, як у ад­ной вы­тан­ча­най далi­кат­най жан­чыне мо­жа ха­вац­ца столь­кі эма­цый­ных маг­чы­мас­цей. На­прыклад, каб сыг­ра­ць Еў­фра­сін­ню, ак­тры­са сем дзён пра­жы­ла ў Спа­са-Еў­фра­сін­неўскім ма­на­сты­ры як ма­наш­ка і толь­кі пас­ля та­го, як ат­ры­ма­ла бла­сла­венне, вый­ш­ла на сц­эну.

Т. Лi­ха­чо­ва.

За­раз Тац­ця­на Лі­ха­чо­ва вы­кла­дае ў Ві­цеб­скім філія­ле На­цы­я­наль­най шко­лы пры­га­жос­ці пад кіраўніцтвам Сяр­гея На­гор­на­га. У воль­ны час зды­ма­ец­ца ў кі­но і пі­ша вер­шы. І пры гэтым яна ўп­эў­не­на: у ак­цё­ра не павін­на бы­ць ад­чу­ван­ня, што ён усё ве­дае і ўся­го да­сяг­нуў…

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.