‘Na vijf, zes sol­li­ci­ta­ties slaat de pa­niek wel toe’

De Standaard - - Economie -

Johan (57) werd in 2015 na acht jaar als si­tema­na­ger in de me­taal­sec­tor ont­sla­gen.

‘Ja­ren­lang ging al­les pri­ma. Ik rap­por­teer­de aan bui­ten­land­se di­rec­teurs met wie ik op de­zelf­de golf­leng­te zat. Plots wer­den zij ont­sla­gen en ver­van­gen door een ver­trou­we­ling van de ei­ge­naar, en toen be­gon­nen ook voor mij de pro­ble­men. Vei­lig­heid, mijn stok­paard­je, was plots geen pri­o­ri­teit meer. Ui­t­ein­de­lijk heb ik in niet mis te ver­sta­ne be­woor­din­gen op de hi­ë­rar­chi­sche ver­ant­woor­de­lijk­he­den ge­we­zen. Dat is me niet in dank af­ge­no­men, en ik ben ont­sla­gen.’

‘Het heeft me bloed, zweet en tra­nen ge­kost om op mijn leef­tijd op­nieuw aan de slag te ge­ra­ken. Na vijf, zes sol­li­ci­ta­ties waar­in je tot de laat­ste ron­de raakt maar het toch niet haalt, slaat de pa­niek toe, dat kan ik je ver­ze­ke­ren. Een zwa­re hy­po­theek en stu­de­ren­de kin­de­ren: de maan­den gaan snel, je spaar­boek­je slinkt zien­der­ogen.’

‘Zelf ben ik heel graag be­zig met nieu­we tech­no­lo­gie, maar ik botste op de ver­wach­ting dat ou­de­re men­sen min­der snel en flexi­bel zijn. Iets on­der mijn ni­veau aan­ne­men? Daar­voor was mijn cv te be­drei­gend, denk ik. Ze vrees­den dat ik bin­nen een paar maan­den op hun stoel zou wil­len zit­ten.’

‘Wat me ge­red heeft, was mijn in­schrij­ving aan de uni­ver­si­teit voor een ge­tuig­schrift lean ma­na­ge­ment. Toen ik dat op mijn cv zet­te, kreeg ik plots zes se­ri­eu­ze ge­sprek­ken in twee we­ken, met drie aan­bie­din­gen tot ge­volg. Ik denk dat ik met die op­lei­ding toon­de dat ik niet te be­roerd ben om nog bij te le­ren en nog toe­komst­plan­nen heb. Ik heb er in elk ge­val een job als ge­ne­ral ma­na­ger aan over­ge­hou­den, in een an­de­re sec­tor, en als zelf­stan­di­ge.’

‘Een trau­ma heb ik aan mijn ont­slag niet over­ge­hou­den, maar het wringt wel dat al­les wat ik daar heb op­ge­bouwd, ver­lo­ren is ge­gaan. Je wordt niet af­ge­re­kend op je re­sul­ta­ten, één per­soon kan je car­ri­è­re kra­ken. Maar ik ben blij dat ik trouw ge­ble­ven ben aan mijn vi­sie.’

‘Het is me wel dui­de­lijk ge­wor­den dat we le­ven in een weg­werp­maat­schap­pij. Op pri­vé­vlak, maar ook op za­ke­lijk vlak: we kun­nen ra­zend­snel ver­van­gen wor­den. Voor mijn ont­slag was ik bij­voor­beeld al en­ke­le ja­ren be­zig met de op­lei­ding van een me­de­wer­ker. Ik zag in hem een waar­di­ge op­vol­ger als ik met pen­si­oen zou gaan, ik wil­de de con­ti­nu­ï­teit ver­ze­ke­ren. Daar hou ik me nu niet meer mee be­zig. Nu denk ik: er zal nog veel wa­ter naar de zee stro­men voor het zo ver is.’

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.