‘Street­view port­raits: Bo­li­via’ (2016)

Jac­qui Ken­ny

De Standaard - - Cultur & Media - JO­KE VAN CAESBROECK

‘Street­view Port­raits is een ac­count op In­st­agram. Ik ont­dek­te het via Sofie Le­mai­re. De vrouw ach­ter de ac­count, Jac­qui Ken­ny, lijdt aan ex­tre­me ago­ra­fo­bie. Ze durft niet op reis te gaan. Maar om dat ge­voel van iso­le­ment wat te ver­zach­ten, be­dacht ze iets fan­tas­tisch: ze be­gon te rei­zen via Goog­le Street­view. Ze kijkt over­al ter we­reld rond en maakt screenshots van op­mer­ke­lij­ke ta­fe­re­len die ze te­gen­komt. Ka­me­len die een weg over­ste­ken. Of een ma­jes­tu­eu­ze boom die net een knip­beurt heeft ge­kre­gen, er­gens in een Mexi­caan­se straat. Of een klein ro­ze huis­je er­gens te mid­den van de woes­tijn. Het zijn stuk voor stuk pa­rels. Qua kleu­ren. Qua com­po­si­tie. Een heer­lij­ke ac­count om in te gras­dui­nen.’

‘Dit beeld is een ta­fe­reel in Bo­li­vië. Het is een van mijn fa­vo­rie­te fo­to’s van haar. Die twee kind­jes die daar toe­val­lig op straat staan in hun ro­de kle­ren. Dat­zelf­de rood dat te­rug­keert in die ge­verf­de muur rechts in beeld. De blau­we bak die ze over hun hoof­den hou­den die ook per­fect past in het kleu­ren­pa­let van de twee hui­zen. Ik vind het prach­tig. Ik vraag me dan ook met­een af: wis­ten die kin­de­ren dat het een au­to van Goog­le was die pas­seer­de? Wel­licht ken­nen zij Goog­le niet eens. Wis­ten ze dan dat ze ge­fo­to­gra­feerd wer­den? Mis­schien zag die au­to er in hun ogen wel uit als een soort ruim­te­schip, en maak­te het deel uit van een of an­der fan­ta­sie­spel dat ze op dat mo­ment aan het spe­len wa­ren. Dat dit beeld niet in scè­ne is ge­zet en dat het door het oog van Jac­qui Ken­ny van een toe­val­lig­heid naar kunst ver­he­ven wordt, geeft mij zo­veel vol­doe­ning.’

‘Ken­ny gaat vaak op zoek naar de­so­la­te land­schap­pen, met zach­te pas­tel­kleu­ren. Het lijkt me ook dat ze een zwak heeft voor sym­me­trie. Daar­door cre­ëert ze, hoe­wel die beel­den al be­staan en ze die niet kan con­tro­le­ren, toch een heel ei­gen stijl. Ze is ei­gen­lijk een uit­ste­ken­de cu­ra­tor.’ ‘Zelf woont ze in Lon­den. Je merkt dat ze op zoek gaat naar plek­ken die he­le­maal an­ders zijn. Door haar reisangst kan ze daar in het echt niet heen. Dat lijkt me zwaar, ik reis graag. De­ze zo­mer ben ik met mijn ge­zin nog drie we­ken naar Zwe­den ge­trok­ken met de au­to. Maar de her­in­ne­rin­gen aan die reis, in de we­ken er­na, zijn min­stens even leuk. Ei­gen­lijk is dat op een be­paal­de ma­nier ook een beet­je rei­zen in je hoofd. Hoe­wel Jac­qui Ken­ny na­tuur­lijk geen be­roep kan doen op ech­te her­in­ne­ren, en­kel op haar fan­ta­sie. De cre­a­ti­vi­teit die ze uit een be­per­king haalt, is zo mooi.’ ‘Haar beel­den ge­ven ook rust. De kal­me ver­la­ten­heid die ze uit­stra­len doen je even weg­dro­men als het om je heen druk is. Ei­gen­lijk reis je door naar haar beel­den te kij­ken ook zelf met haar mee. Al ben ik toch op­ge­lucht dat ik niet zo’n angst heb. Ik heb wel hoog­te­vrees. En ik ben arg­wa­nend te­gen­over din­gen die on­ver­wacht lui­de ge­lui­den kun­nen ma­ken. Ze moe­ten mij bij­voor­beeld niet in een ruim­te ste­ken met hon­den of bal­lon­nen. Maar als het dat maar is.’

Ka­trien Van­der­lin­den maakt muur­te­ke­nin­gen on­der de naam Won­der­walls. Gis­te­ren kwam haar boek ‘Won­der­walls – stap voor stap de mooi­ste muur­schil­de­ring in je ei­gen kin­der­ka­mer’ uit.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.