Drink­geld

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - DOEN! -

Mis­schien hebt u het ook mee­ge­kre­gen: Spo­ti­fy is de­ze week naar de beurs ge­trok­ken, en bleek met­een 24 mil­jard eu­ro waard. Op z’n minst op­mer­ke­lijk voor een be­drijf dat tot nog toe al­leen maar ro­de cij­fers kon voor­leg­gen. Dat kwam, zo viel op het ra­dio­nieuws te ho­ren, om­dat Spo­ti­fy erg ho­ge be­dra­gen moet uit­be­ta­len aan de ar­ties­ten. Een kras­se stel­ling: de le­ve­ran­ciers van hun eni­ge pro­duct – songs – blij­ken er ver­ant­woor­de­lijk voor dat de Zwe­den te­gen een enor­me schul­den­berg aan­kij­ken. Voor­waar een vreemd bu­si­ness­mo­del.

Je zou den­ken dat de top­lo­nen die ze jaar­lijks aan hun vijf ba­zen uit­be­ta­len – 25 mil­joen dol­lar per jaar – er toch ook voor iets tus­sen zit­ten. Of de 2,8 mil­joen die Spo­ti­fy el­ke maand op ta­fel legt om veer­tien ver­die­pin­gen vol hip­pe kan­to­ren te be­trek­ken in het World Tra­de Cen­ter. Ak­koord: mooi uit­zicht op de skyline van New York. Maar wat doen die 1.300 werk­ne­mers god­gan­se da­gen, be­hal­ve nieu­we mu­ziek on­li­ne zet­ten?

De re­a­li­teit is dat ie­der­een grof geld ver­dient aan Spo­ti­fy be­hal­ve de lied­jes­ma­kers zelf. Die krij­gen wel­ge­teld 0,006 cent uit­be­taald tel­kens een van hun num­mers ge­streamd wordt. Even re­ke­nen: je moet 417 keer naar de nieu­we sin­gle van Fix­kes luis­te­ren voor Sam Val­ken­borgh daar op ca­fé een kop kof­fie aan over­houdt. Ten­min­ste: op voor­waar­de dat hij het num­mer in zijn een­tje ge­schre­ven heeft. Als de rest van de groep er ook een hand in had, moet hij nog 1.666 streams wach­ten. Dat wordt tan­den­knar­sen aan het ont­bijt. Om een lang ver­haal kort te ma­ken: die vil­la met zwem­bad zal nog niet voor mor­gen zijn. Als Bel­gi­sche ar­tiest hou je aan Spo­ti­fy hoog­uit wat drink­geld over. Dat geldt zelfs voor Bart Pee­ters en Oscar and the Wolf, die qua po­pu­la­ri­teit toch niet te kla­gen heb­ben. Het over­gro­te deel van de in­kom­sten – 61 pro­cent, las ik – gaat naar de pla­ten­fir­ma’s die aan­deel­hou­der zijn.

Toch zijn er wei­nig ar­ties­ten die open­lijk kant­te­ke­nin­gen dur­ven zet­ten bij de gang van za­ken. Want nog niet zo heel lang ge­le­den was il­le­gaal down­lo­a­den de norm, en daar za­gen ze nog min­der van. Lie­ver wat krui­mels dan een leeg bord. Bo­ven­dien geeft Spo­ti­fy iets waar el­ke mu­zi­kant wél be­hoef­te aan heeft: ex­po­su­re. Wie vaak ge­streamd wordt, wint aan be­kend­heid. Dat doet de pla­ten­ver­koop ui­ter­aard geen kwaad, en con­cert­tic­kets gaan er nét iets vlot­ter de deur mee uit.

Zelf vind ik Spo­ti­fy ove­ri­gens ver­domd ge­mak­ke­lijk. De char­me van een ver­se vi­nyl­plaat is ui­ter­aard niet te klop­pen, en ik be­hoor tot het uit­ster­ven­de ras dat ook nog steeds cd’s draait. Maar met een Spo­ti­fy­abon­ne­ment op mijn iPho­ne heb ik wél al­tijd een vol­le­di­ge mu­ziek­win­kel in mijn ach­ter­zak. Komt goed van pas tij­dens het el­len­di­ge fi­le­s­taan aan de kas­sa van de Delhaize.

Spo­ti­fy kan dus een goeie hef­boom zijn voor mu­zi­kan­ten waar ra­dio­ma­kers con­se­quent over­heen blij­ven luis­te­ren. Spo­ti­fy werkt als eta­la­ge, als re­cla­me­bord. En dat is goed zo. Maar nu het Zweed­se be­drijf plots mil­jar­den waard is, zou het toch net­jes zijn mocht er iets ge­daan wor­den aan de ver­lo­ning van de song­schrij­vers op wiens rug ze rijk zijn ge­wor­den? Want zon­der hen was de beurs­gang van Spo­ti­fy on­denk­baar ge­weest.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.