Wat kun­nen we le­ren?

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - MO­BI­LI­TEIT - SA­CHA VAN WIE­LE

Utrecht, een stad met 339.000 in­wo­ners, heeft de groot­ste on­der­grond­se fiet­sen­stal­ling van Eu­ro­pa. Daar is plaats voor 12.500 fiet­sen op drie ver­die­pin­gen. Al komt er in Gent bin­nen­kort een nóg gro­te­re. Par­keer­vak­ken voor fiet­sen wor­den ge­pro­jec­teerd in Am­ster­dam wan­neer het no­dig is, bij­voor­beeld tij­dens eve­ne­men­ten.

ver­die­pin­gen. De fiet­sen­par­king is op­ge­bouwd rond im­men­se be­ton­zui­len die tot aan het dak gaan. Door ope­nin­gen schijnt er steeds dag­licht in de par­king. Fiet­sers rij­den op fiets­pa­den tot aan hun stal­ling. Er wordt ge­werkt met lus­sen, zo­als in een au­to­par­king.”

Hoe vin­den men­sen hun fiets te­rug op het ein­de van de dag? “El­ke ver­die­ping en stal­ling heeft een ei­gen cij­fer”, zegt Bu­del. “Net als in een au­to­par­king kan je via in­fob­or­den zien waar er nog plaats is. Er zijn nu plan­nen om el­ke stal­ling een QR-co­de te ge­ven. Men­sen scan­nen die met hun smartpho­ne. Via de gps kun­nen ze dan hun fiets te­rug­vin­den. Sen­so­ren hou­den bij hoe lang een fiets op een be­paal­de plek staat. Als de fiets er te lang staat, wordt die ver­wij­derd.”

De­ze fiets­ka­the­draal is een be­waak­te fiet­sen­stal­ling. De eer­ste dag is gra­tis en daar­na be­taal je 2 eu­ro voor de vol­gen­de 24 uur. Ook op an­de­re plek­ken in Utrecht zijn er be­waak­te fiet­sen­stal­lin­gen met an­de­re ta­rie­ven. Het prin­ci­pe is sim­pel. El­ke fiets

krijgt een bar­co­de. De ei­ge­naar krijgt een kaartje met de­zelf­de bar­co­de. Wie zijn of haar fiets komt af­ha­len, moet het kaartje to­nen en de fiets wordt met een hands­can­ner uit­ge­checkt.

Een im­men­se fiet­sen­stal­ling boven­gronds werkt sto­rend in het straat­beeld. In Rot­ter­dam werd daar­om aan de be­ken­de markt­hal een open fiet­sen­par­king met een ca­pa­ci­teit van 950 fiet­sen ver­zon­ken aan­ge­legd.

Dat je par­keer­ca­pa­ci­teit voor fiet­sen niet steeds met stal­lin­gen of met ge­schil­der­de par­keer­vak­ken moet aan­bren­gen, be­wijst Am­ster­dam. Bij eve­ne­men­ten of in druk­ke uit­gaans­buur­ten wor­den par­keer­vak­ken ’s avonds ge­woon ge­pro­jec­teerd op straat. Dat is een sim­pe­le en flexi­be­le ma­nier om met de par­keer­druk van fiet­sers om te gaan.

Stijn Ry­bels van de Uni­ver­si­teit Ant­wer­pen trekt en­ke­le be­lang­rij­ke les­sen uit het be­zoek aan de­ze Ne­der­land­se ste­den. “Al de­ze ste­den ver­trek­ken van­uit het prin­ci­pe dat je ruim­te moet cre­ë­ren voor fiet­sers”, zegt Ry­bels. “Dat we in Ant­wer­pen met con­flic­ten wor­den ge­con­fron­teerd, is juist een ge­volg van het ge­brek aan ruim­te. Op te veel plaat­sen moe­ten voet­gan­gers, fiet­sers, open­baar ver­voer en wa­gens door die­zelf­de stra­ten. Er is een con­stan­te strijd om plaats.”

“In Eind­ho­ven wordt in­ge­zet op het schei­den van de ver­keers­stro­men. In Utrecht moet de wa­gen niet weg, maar wordt vol­op ge­zocht naar een juis­te ba­lans in de aan­we­zi­ge ruim­te. Am­ster­dam in­ves­teert in gro­te fiets­cor­ri­dors, maar on­der­steunt dat met een fijn­ma­zig net­werk aan fiets­pa­den en fiets­stra­ten”, vat Ry­bels sa­men.

“Zo ver zijn we nog niet in Ant­wer­pen. Het fiets­net­werk blijft te ver­snip­perd. Bo­ven­dien is de meer­der­heid van de kruis­pun­ten in Ne­der­land con­flict­vrij. Wil­len we nog een sprong ma­ken, dan is er een be­te­re af­stem­ming van het open­baar ver­voer op de fiets no­dig. Zo kan je in Am­ster­dam bij­voor­beeld op een be­paal­de lijn de fiets mee op de tram ne­men, om­dat de fiets­ver­bin­din­gen nog niet op punt staan.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.