“De Genk­se fans ver­die­nen meer”

LO­GAN BAIL­LY keert met re­ve­la­tie Moes­kroen te­rug naar het ou­de nest

Het Belang van Limburg - - Sport - Bob FAESEN

Op zijn 31ste heeft Lo­gan Bail­ly er een be­wo­gen voet­bal­le­ven op­zit­ten. Na twee sei­zoe­nen op de bank bij Cel­tic Glas­gow keer­de de Luik­se doel­man bij Moes­kroen te­rug naar ons land. Een schot in de roos, ge­tui­ge de ver­ras­sen­de der­de plaats van zijn nieu­we club. Mor­gen wacht een be­zoek aan ‘zijn’ KRC Genk. “Die club zal al­tijd in mijn hart blij­ven.” Over Lo­gan Bail­ly is zo­veel ge­zegd en ge­schre­ven dat zijn ima­go van gla­mour­boy hem over­al voor­uit heeft ge­sneld. Blijkt best mee te val­len. Jo­vi­aal als je maar kan zijn groet hij ons én de ve­le vrij­wil­li­gers van de club. “Tja, er is een beeld ge­vormd”, legt de doel­man uit. “Dat stoort me een beet­je, maar ik be­grijp het wel. La­ten we het voor­al over voet­bal heb­ben.”

Dat is pri­ma. Te be­gin­nen met de be­weeg­re­de­nen voor je te­rug­keer naar Bel­gië.

“Bij Cel­tic speel­de ik niet en voor­al: ik mis­te mijn kin­de­ren (Des­ti­ny (12) en Prin­ce (7), nvdr.) enorm. Nu kan ik ze zien wan­neer ik wil. Ik had noch­tans op­ties in het bui­ten­land, Tur­kije bij­voor­beeld, maar ik wil­de voor hen per se te­rug­ke­ren. Ik zocht een club waar ik kon spe­len en ben blij dat Moes­kroen uit de bus kwam.”

Vergt dat aan­pas­sing? Je gaat van een im­men­se top­club naar het nie­ti­ge Moes­kroen.

“Neen, ik ben al even voet­bal­ler hé. Moes­kroen heeft niet el­ke thuis­match 60.000 fans zo­als Cel­tic, maar moet dat? Cel­tic was een unie­ke kans en ik heb er­van ge­no­ten, al heb ik dat even­zeer bij Heus­den, Genk en Leu­ven ge­daan. Het is ook aan je­zelf om je aan te pas­sen aan de ma­nier van wer­ken en le­ven van je nieu­we club.”

Fy­siek was je niet klaar. Vol­gens trai­ner Mir­cea Red­nic ver­loor je liefst 12 ki­lo­gram.

“In­der­daad. Dat pro­bleem is nu van de baan. In het be­gin ver­richt­te ik hier ont­zet­tend veel loop­werk. Drie trai­nin­gen per dag. Die eerste maan­den wa­ren heel zwaar voor me. Toch deed ik het met de glim­lach, om­dat ik wist dat ik het no­dig had. Ik moet de tech­ni­sche staf dan­ken voor het ver­trou­wen.”

On­danks die aan­van­ke­lij­ke ach­ter­stand is het goed blij­ven gaan. Voor ve­len het be­wijs dat jij qua puur ta­lent tot de bes­te kee­pers van Bel­gië be­hoort en niet al­les uit je car­ri­è­re hebt ge­haald.

(Denkt) “Weet je, ik vind niet dat ik me er­gens voor moet ver­ant­woor­den. Ik heb geen re­van­che­ge­voe­lens. Mis­schien heb ik er niet al­les uit­ge­haald, maar het wa­ren mijn keu­zes. Mijn loop­baan had ook slech­ter ge­kund. Ik ben hier om het ple­zier in het voet­bal te­rug te vin­den. Die­ge­nen die den­ken dat ik min­der ben dan vroe­ger mo­gen dat vin­den. De men­sen waar­mee ik werk, we­ten wat ik waard ben. Hier werk ik puur voor me­zelf, mijn fa­mi­lie en de club Moes­kroen, die mij de­ze kans gun­de.”

Je kee­pers­trai­ner Eric De­leu ziet je nog aan­ha­ken bij de na­ti­o­na­le ploeg. Er staan tot dus­ver acht in­ter­lands op je tel­ler.

“Daar dank ik hem voor, maar de Ro­de Dui­vels zijn niet mijn pri­o­ri­teit hoor. Tuur­lijk, zo­lang je prof­voet­bal­ler bent kun je in de na­ti­o­na­le ploeg ge­ra­ken maar ik heb twee jaar nau­we­lijks ge­speeld. En je hebt goe­de, jon­ge kee­pers als Cour­tois, Mig­no­let, Cas­teels en Sels. Laat mij eerst maar eens mijn ni­veau te­rug­vin­den en een de­ge­lijk sei­zoen draai­en bij Moes­kroen.”

Dat lukt voor­lo­pig heel goed. Der­de plaats. Wat is jul­lie ge­heim?

“Ik ge­loof niet dat er een is. De ver­stand­hou­ding in de groep zit goed. Er is een ster­ke staf en een mix van jong ta­lent met hier en daar een er­va­ren kracht. Dat werkt. Of we on­ze doel­stel­ling al heb­ben aan­ge­past? Neen. Wij wil­len ons hand­ha­ven en liefst zo vlug mo­ge­lijk. De laat­ste twee sei­zoe­nen luk­te dat tel­kens pas op de slot­speel­dag. Als we een­maal ge­red zijn en blij­ven win­nen, kun­nen we nog zien hoe ver we van die de­gra­da­tie­streep van­daan ge­ra­ken.”

Mor­gen moet het ge­beu­ren te­gen KRC Genk. Ik neem aan dat dit een spe­ci­aal du­el voor je is.

“Ja, ik heb er acht jaar van mijn car­ri­è­re ge­spen­deerd en meer­de­re ja­ren ge­woond. De fa­mi­lie van mijn kin­de­ren is van daar. Plus, ik ken nog zo­veel volk op de club: van Guy Mar­tens en Pierre De­nier tot de ma­te­ri­aal­man­nen en de men­sen van de kan­ti­ne. Je kunt wel stel­len dat Genk de club van mijn hart is en zal blij­ven.”

Je was po­pu­lair bij de Genk­se aan­hang. Wat voor ont­vangst ver­wacht je nu?

“Ik hoop op een goe­de re­ac­tie. Ik weet dat niet het he­le sta­di­on van me zal hou­den, maar dat is hier in Moes­kroen ook zo. Ik denk niet dat ze me gaan uit­flui­ten, want er was al­tijd een goe­de ver­stand­hou­ding. Genk is echt een mooie club en de fans ver­die­nen meer. Het is he­laas niet meer het Genk dat ik ken van mijn ja­ren met Ma­tou­kou, Po­cog­noli, Ogun­ji­mi en co. Het sta­di­on zat toen al­tijd vol en de sfeer was fan­tas­tisch.”

Ze heb­ben het las­tig. Ge­loof jij nog in hun PO1-kan­sen?

“Goh, dat is niet aan mij om te zeg­gen. Net als Anderlecht, Brug­ge, Standard en Gent heeft Genk het bud­get. Het zijn stuk voor stuk na­men die lo­gi­scher­wijs tot play-off 1 be­ho­ren. Een­maal op het veld tel­len na­men en bud­get­ten niet mee. Kijk maar naar Standard. Had je twee jaar ge­le­den ge­zegd dat zij tel­kens naast de top zes zou­den grij­pen, had nie­mand je ge­loofd. Zo gek zit voet­bal nu een­maal in me­kaar. Je moet gas­ten heb­ben die voor je club spe­len en niet voor zich­zelf. Met een hech­te ploeg en af en toe wat ge­luk kun je heel ver ko­men.”

Foto PHOTO NEWS

Lo­gan Bail­ly staat met Moes­kroen ver­ras­send der­de.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.