“Pe­ter Maes ver­an­derd? Geen haar”

DAVINO VERHULST VIERT VOL­GEN­DE MAAND 30STE VER­JAAR­DAG OP STAYEN

Het Belang van Limburg - - Sport - Ro­ger COX

Hij lijkt al een eeu­wig­heid mee te gaan. Toch moet hij nog 30 wor­den. Op za­ter­dag 25 no­vem­ber be­reikt hij die mijl­paal. Die avond komt Davino Verhulst naar Stayen. “Om te spe­len te­gen de club waar ik één van de mooi­ste pe­ri­o­des uit mijn car­ri­è­re mee­maak­te. Het jaar na de de­gra­da­tie. Zot, hé”, flapt hij er­uit. Mor­gen bren­gen de Ka­na­ries eerst een be­zoek aan hem, op Dak­nam. Waar hij (ein­de­lijk) de on­be­twist­ba­re num­mer één is. “Ik ben niet al­tijd eer­lijk be­han­deld. Maar mijn vrouw zei on­langs: je mag fier zijn op je car­ri­è­re.” Een loop­baan van te­gen­stel­lin­gen. Zo zou je zijn prof­be­staan kun­nen sa­men­vat­ten. Hij stond in doel bij zo­wel Genk als aarts­ri­vaal STVV. Niet al­le­daags. Maar zo mo­ge­lijk nog straf­fer: ge­bo­ren en op­ge­groeid in Be­ve­ren, zal zijn naam toch voor al­tijd ver­bon­den blij­ven met de boe­man uit het Waas­land, Lo­ke­ren. En zelfs daar is hij nooit on­be­spro­ken ge­weest. De con­cur­ren­tie­slag met Bar­ry Bou­b­a­car Copa ver­liep niet al­tijd even cor­rect.

“Ik heb eeu­wig res­pect voor Copa”, blikt Davino te­rug. “Hij is een mo­nu­ment in Lo­ke­ren. Maar ik durf te zeg­gen dat ik in die vier jaar Dak­nam een paar keer op on­eer­lij­ke wij­ze uit de ploeg ben ge­zet. Vo­rig jaar nog door de fan­tas­ti­sche Ge­or­ges Leek­ens. Ik had pas mijn con­tract ver­lengd, maar van hem mocht ik in au­gus­tus een an­de­re club zoe­ken. Copa was zijn num­mer één.”

STVV kwam even in beeld. Al­licht niet toe­val­lig om­dat Jos Beckx er kee­pers­trai­ner is.

“Klopt. Jos kent mijn kwa­li­tei­ten. Er was con­cre­te be­lang­stel­ling. Maar uit­ein­de­lijk is er toch geen deal ge­ko­men en ben ik in Lo­ke­ren ge­ble­ven. Sinds de play-offs van vo­rig sei­zoen sta ik weer in doel. Ik zit in­tus­sen aan meer dan 80 mat­chen bij Spor­ting.”

92, Davino. De 100 is in zicht. En toch bor­rel­de na je mis­ser te­gen Standard weer kri­tiek op. Een week la­ter stel­de je ge­luk­kig or­de op za­ken in Wa­re­gem.

“Dat is het lot van een doel­man, ze­ker? Ik hield mijn ploeg op Scles­sin lang in de match. Maar in bles­su­re­tijd was er dat schot van Mpo­ku. Ik had daar be­ter kun­nen doen. Met­een wa­ren al die goeie sa­ves ver­ge­ten. Ach, in het be­gin van mijn car­ri­è­re trok ik me die kri­tiek al­le­maal aan. Maar als je niet op­let, word je zot. Dus heb ik een knop om­ge­draaid. Na­tuur­lijk zijn er ook nu nog men­sen van wie ik de kri­tiek ter har­te neem. Maar van veel an­de­ren leg ik die mak­ke­lijk naast me neer. Ik vind van me­zelf dat ik aan een goed sei­zoen be­zig ben.”

Jul­lie start was noch­tans dra­ma­tisch?

“Ab­so­luut. Heel raar ei­gen­lijk. Ik zit in mijn vijf­de sei­zoen op Dak­nam. Nog nooit had ik zo’n goed ge­voel na de voor­be­rei­ding. Maar dan kre­gen we 0-4 van Club Brug­ge. We trap­ten in 90 mi­nu­ten am­per twee keer naar doel. De week na­dien gin­gen we in Kort­rijk de boot in. Dan weet je dat het las­tig wordt.”

Naar goe­de ge­woon­te greep Ro­ger Lam­brecht al snel in. Krist­ins­son ging, Maes kwam.

“Je kent on­ze voor­zit­ter. Die blijft niet bij de pak­ken zit­ten. Zelf vond ik het te vroeg voor een trai­ners­wis­sel. Per slot van re­ke­ning ver­lo­ren we met Krist­ins­son op het ein­de van vo­rig sei­zoen ne­gen keer op rij niet. Maar me­neer Lam­brecht houdt nu een­maal van Pe­ter Maes. Ach­ter­af ge­zien, moet ik toe­ge­ven dat het de juis­te zet was. Maes heeft de schwung er­in ge­kre­gen.”

Jij kent zijn aan­pak. Het is de twee­de keer dat je hem als coach hebt. Is hij ver­an­derd na Genk?

“Geen haar. Of ja­wel, toch. Zijn

En­gels is er­op voor­uit­ge­gaan. Voor de rest heeft hij nog steeds de­zelf­de aan­pak. Toen hij bin­nen­kwam, was één van de eerste din­gen die hij zei: the­re’s on­ly one way, it’s my way (er is maar één weg, de

mij­ne, nvdr.). Voor som­mi­ge jon­gens was dat even slik­ken. Hij ont­ziet nie­mand. Wie in zijn schulp kruipt, is ge­zien. Maar de mees­ten krui­pen er wel snel weer uit. Van de pak­weg 25 spe­lers trekt hij er 23 mee. Zijn ge­dre­ven­heid is enorm. De­ze week op trai­ning nog was hij niet con­tent. ‘We gaan door tot het goed is’, zei hij. Na een uur en drie kwar­tier werd er ein­de­lijk af­ge­flo­ten.”

Za­ter­dag komt STVV naar Lo­ke­ren. Doet jou dat nog iets?

“Toch wel. Ik heb in Sint-Trui­den één van de ple­zant­ste ja­ren uit mijn car­ri­è­re ge­kend. Het jaar na de de­gra­da­tie, in twee­de klas­se. We mis­ten de pro­mo­tie, maar we had­den een fan­tas­ti­sche groep.”

De Ka­na­ries heb­ben net twee ne­der­la­gen op rij ge­slikt.

“Ze zijn uit­ste­kend van start ge­gaan, maar ken­nen nu blijk­baar een klei­ne te­rug­val. Ho­pe­lijk kun­nen wij daar­van pro­fi­te­ren. Al on­der­schat ik hen ze­ker niet. Het STVV van nu is niet meer te ver­ge­lij­ken met dat van toen. Jam­mer ei­gen­lijk. STVV, voor mij is dat Pe­ter Del­or­ge die tot zijn en­kels in de mod­der staat. De aan­pas­sing aan dat kunst­gras lijkt stil­aan ach­ter de rug. De Ka­na­ries bren­gen nu een heel an­der soort voet­bal. Ze ko­pen daar ook spe­lers die ge­schikt zijn voor kunst­gras. Maar voor de kee­pers is die on­der­grond geen pret­je. Het is een aan­slag op je li­chaam, als je er vaak op traint.”

Heb je her­in­ne­rin­gen aan Jo­nas De Roeck?

“Niet echt, nee.”

Even hel­pen. Je speel­de er twee keer te­gen. In 2009, met Genk te­gen Gent in de kwart­fi­na­les van de be­ker. Genk plaatste zich in de re­turn na ver­len­gin­gen.

“We won­nen dat jaar de be­ker. Za­li­ge her­in­ne­ring. Ho­pe­lijk brengt De Roeck mij op­nieuw ge­luk.”

In het be­gin van mijn car­ri­è­re trok ik me die kri­tiek al­le­maal aan. Maar als je niet op­let, word je zot Davino VERHULST

FOTO ISOSPORT

Davino Verhulst: “STVV is voor mij geen kunst­gras. Wel Pe­ter Del­or­ge die tot zijn en­kels in de mod­der steekt.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.