Het Belang van Limburg

“Politiek advies bij de preek bestaat hier nog”

-

NOWY DWÓR MAZOWIECKI/ZONHOVEN - “Ze vragen inderdaad wel eens: Wat? Je werkte in Engeland en nu werk je in Polen? De meeste Polen

doen het net andersom.” Maar voor Zonhovenaa­r Harald Cools was er een goede reden om in Polen werk te zoeken. Zijn Poolse vriendin Magdalena was zwanger. Van een tweeling nog wel. Ook al moest hij daarvoor zijn leven als expat in het bruisende Londen ruilen voor een groot Pools dorp dertig kilometer benoorden Warschau. “We hebben het nog even geprobeerd, zij in Polen en ik in Londen, maar dat was geen leven. Dat Magda en de kinderen naar Londen zouden komen, was geen oplossing. Mijn flat was te klein en bovendien hebben Polen graag de familie dichtbij. En zeker jonge moeders.”

Harald is de kleinzoon van een Eindhovena­ar die voor Philips Hasselt bij ons kwam werken en wonen. “Voor de Nederlands­e tak van de familie zijn wij de Bèls, hoor.” Een grootvader als expat, zij het een die Noord-Brabant voor ons Limburg ruilde. De wereld was kleiner toen. Iets van dat internatio­nale moet toch gesluimerd hebben bij de kleinzoon. Op het college in Hasselt studeert Harald bewust ook Duits. Als student aan het LUC van destijds kiest hij onder meer het vak ‘Internatio­naal Zakenwezen’.

Expat

Even in sneltreinv­aart zijn profession­ele cv: eerst 1,5 jaar Bosch in Tienen. Dan wenkt het buitenland: account manager Kodak England via Utrecht; Business Unit Finance & Corporate Audits voor Kodak in Genève; internatio­naal team Kodak voor implementa­tie van software met Londen als uitvalsbas­is; financial controller voor Kodak Polen en OostEuropa vanuit Londen; interne controle en audits voor game-ontwikkela­ar Activision Blizzard met zetel in Londen en nu, sinds maart 2017, Corporate Audit Manager voor de Volvo Group.

Je controleer­t dus werkproces­sen. Dan zien collega’s je niet altijd even graag?

(lacht) “Dat zegt m’n vader ook al. Die zagen we vroeger niet zo graag komen. Ach, het valt best mee.”

Eén ding valt op in je cv. Jaren werk je in verschille­nde functies voor Kodak en ineens ...

“… ben ik weg. Klopt. Een herstructu­rering en ik was een van de slachtoffe­rs. Niet fijn en ik was er ook even niet goed van. Maar bedrijven zijn nu eenmaal geen liefdadigh­eidsinstel­lingen. Die willen winst maken.”

Dan duikt Polen ineens op.

“Maar ik kende Polen al vanuit mijn tijd dat ik voor Kodak werkte. Ik herinner me nog dat ik op mijn eerste Poolse zakenreis het alsmaar had over dat groot kasteel in het centrum van Warschau. Mijn hotel lag vlakbij. Vandaar. Eén collega zei: Wat jij ‘kasteel’ noemt, is het Paleis van Cultuur & Wetenschap dat Stalin nog aan Polen geschonken heeft. Gênant, maar hij zei het vriendelij­k.” (lacht) “Het is het tweede hoogste gebouw van Polen, een symbool voor Warschau, met bovenin een fabuleus uitzicht. Een must see.”

Je hebt een Poolse vriendin.

“Ja. Magda is intussen de moeder van onze tweeling. We hebben elkaar leren kennen in die eerste Poolse periode van mij. Zij werkte toen ook voor Kodak. Een aantal jaren hebben we een langeafsta­ndsrelatie gehad. Al kwam ik wel regelmatig naar Polen voor het werk. Na mijn vertrek bij Kodak werd dat moeilijker. Dan was het in het weekend: zij naar Londen, ik naar Warschau. Maar ook weer niet elk weekend.”

Elke maandag een vlucht naar Londen, elke donderdag een vlucht naar Warschau, dat viel toch tegen. Je wil je kinderen groot zien worden

Harald Cools

Tot Magda vertelde dat ze zwanger was.

“Onze kinderen zijn op 2 april vorig jaar geboren. Mijn toenmalige baas zei nog: Goed dat ze niet op 1 april geboren zijn. Maar ik dacht toen al: Ik moet werk in Polen vinden. Mijn werkgever toen is wel bijzonder flexibel geweest. Het eerste half jaar mocht ik thuis vanuit Polen werken.”

En nadien?

“Elke maandagoch­tend de vlucht naar Londen en elke donderdaga­vond een vlucht terug naar Warschau. Dat viel toch tegen. Je wil je kinderen zien groot worden. De nachten dat ik er niet was, bleef de moeder van Magda al eens slapen. Met een tweeling kom je soms handen te kort.”

En met het hele gezin naar Londen verhuizen?

“Dat was geen optie, vond ik. Mijn Londens appartemen­t, dat ik nu verhuur, is vrij klein. En in Londen is er géén familie in de buurt. De familieban­d is heel belangrijk voor Polen. In Magda’s familie is dat niet anders. Bovendien is het voor onze tweeling rustiger opgroeien in Polen dan in het hectische Londen. Bovendien speelde de Brexit toch ook in mijn achterhoof­d. In Engeland is men niet altijd even vriendelij­k meer voor buitenland­ers. Onder meer voor Polen. Veiligheid was toch ook een issue. Al stond Polen nooit op mijn bucket list, nu klaag ik toch niet. Ik ben blij dat ik die stap gezet heb.”

Was het makkelijk werk vinden in Polen?

“Neen. Van alle sollicitat­ies die ik gestuurd had, was Volvo de enige die mij contacteer­de. Ik heb geluk gehad. Ze zochten net iemand met mijn profiel. Wellicht heeft het ook geholpen dat ik open kaart heb gespeeld en dat ik verteld heb waarom ik in Polen wilde werken. Volvo wist dus dat ik niet voor een half jaar, of een jaar, even naar Polen zou komen.”

Hoe is je Pools?

(zucht) “Ik kan me een beetje behelpen in de winkel of op restaurant, maar om nu een avondvulle­nd gesprek te voeren… Thuis spreek ik Engels met Magda. Zo onderhoudt zij haar Engels. Bovendien schakelen Polen als ze horen dat je moeilijk je woorden vindt, snel over op Engels. Ook al kunnen ze dat zelf niet altijd even goed. Op die manier leer ik het ook niet. Via mijn werk heb ik nu gevraagd of ik geen Poolse cursus kan volgen. Een hele ongebruike­lijke vraag in Polen.” (lacht)

Zijn er dan niet veel buitenland­ers?

“Veel en veel minder dan in Engeland. Zwarte mensen zie je hier nauwelijks. Moslims ook niet. Wel relatief veel Aziaten. Je hebt een belangrijk­e Oekraïense inwijking, maar dat hoor je alleen maar als ze praten.”

Polen is niet solidair met de EU in de vluchtelin­gencrisis. Polen vangt geen vluchtelin­gen op.

“Ik vind dat eerlijk gezegd niet fair van Polen. Polen zijn erg kritisch als het gaat over buitenland­ers. Dan zeggen ze heel makkelijk: Kijk wat er in het buitenland gebeurt met al die aanslagen. Alsof het zo simpel is. Een collega sprak me aan over de rellen in Brussel:

Wat is er bij jullie aan de hand? Weet je, Polen hebben in hun geschieden­is vaak moeten knokken voor hun identiteit. Ook voor hun katholicis­me. Hier geven priesters soms nog politiek advies tijdens hun preek.”

Jullie zijn niet getrouwd. Geen probleem in het katholieke Polen?

“Ik ga niet zeggen dat het geen probleem is, maar het is ook niet meer zo dat het een groot probleem is, zoals vroeger. Polen staat op dat vlak nog niet zo ver als België, maar het gaat toch wel in die richting. Al kan ik bepaalde verzekerin­gen via het werk niet afsluiten omdat we niet getrouwd zijn.”

Zijn er trouwplann­en?

“Ik ben ooit nog getrouwd geweest. Dan is een mens voorzichti­ger als het op trouwen aankomt. Nu speelt dat niet meer zo’n rol. Ik denk dus van wel. Misschien leuk als de kinderen al wat ouder zijn. Dan herinneren ze er zich nog iets van. Magda volgt nu een opleiding als juwelenont­werpster. Dan

kan ik mijn eigen ring maken, lacht

ze al.”

 ??  ??
 ?? FOTO HBVL ?? Aan de Oostzee.
FOTO HBVL Aan de Oostzee.
 ?? FOTO HBVL ?? Het jonge gezin van Harald en Magda deze zomer op daguitstap in het nabije Jablonna.
FOTO HBVL Het jonge gezin van Harald en Magda deze zomer op daguitstap in het nabije Jablonna.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium