Huis zoekt God

Het Belang van Limburg - - DE BUURTKRANT -

Ik zit op de trein. Ik luis­ter naar een ge- sprek van twee stads­ge­no­ten. Has­se­la­ren. Ze spre­ken over de St-Hu­ber­tus­kerk in Runkst. Die zou ver­dwij­nen. “Mis­schien,” zegt de één. “On­ge­twij­feld en te­recht”, vindt de an- der.

“Die kerk is erf­goed, een prach­tig ge­bouw. Het wei­ni­ge erf­goed dat we in Runkst heb­ben”, klaagt de één. “Maar er komt daar nie­mand meer naar de vie­rin­gen”, zegt de an­der. “En de re­no­va­ties zou­den enorm veel geld kos­ten. Nee … het zal par­king wor­den, of een woon­pro­ject.”

We rij­den het ka­naal over, tus­sen Kie­wit en Hasselt sta­ti­on. Ik kijk naar de bo­ten en de vis­sers. We rij­den langs de ge­van­ge­nis en een af­val­ver­wer­kings­be­drijf. Dan volgt de nieu­we stel­plaats van de lijn. Ik kijk naar de vor­de­rin­gen. Ze heb­ben nu een gro­te grij­ze muur ge­bouwd naar de Crut­zen­straat toe. Jam­mer,… mijn kin­de­ren ke­ken al­tijd blij ver­won­derd naar al die bus­sen op de ou­de stel­plaats bij het sta­ti­on.

Aan de over­kant van de straat ligt één van on­ze Has­selt­se mos­kee­ën. De Aya So­fya. Het ziet er geen ver­keer­de plek uit, op zich. Maar ik vind het toch een beet­je droe­vig als ik er lan­ger bij stil­sta. Hier ligt dan de mos­kee, een be­lang­rij­ke plek voor een gro­te groep Has­se­la­ren. Aan de ene zij­de de muur van de ho­ger ge­le­gen spoor­weg. Aan de an­de­re zij­de de ho­ge, grij­ze muur van de nieu­we stel­plaats van de lijn. Ik pro­beer even te be­den­ken wat ik daar­van denk. En wat dat voor ge­vol­gen heeft voor hoe de mos­kee­gan­gers zich in Hasselt voe­len.

Niet zo héél lang ge­le­den was het heel dui­de­lijk. Bij­na ie­der­een in on­ze stad was ka­tho­liek chris­te­lijk ge­lo­vig. En dus was de kerk, als ge­beds­huis van de­ze gods­dienst, dé cen­tra­le ont­moe­tings­plek waar al­le men­sen wel eens kwa­men. Bij­na al­le ker­ken staan cen­traal in een wijk of stad. Dat was een goed idee!

Ter­wijl ik van de trein stap, her­in­ner ik me een pren­ten­boek van Se­sam­straat. Cookie Mon­ster loopt door de stra­ten van een stad, en laat een spoor van krui­mels val­len. Zo­iets … In de stad was er een bak­ker, een post­kan­toor, een kap­per, maar ook … een mos­kee, een sy­na­go­ge en een kerk. Al­le drie wer­ke­lijk op een mooie plek, mid­den de men­sen.

Op de fiets denk ik ver­der. Ik rijd voor­bij de Sint-Hu­ber­tus­kerk. In mijn hoofd gaat een bel­le­tje rin­ke­len. De hei­lig kruis­kerk, ver­der in Runkst, staat al een tijd­je leeg. En de Sint-Hu­ber­tus­kerk is blijk­baar ‘een pro­bleem’. Maar de Ba­dr-mos­kee, de groot­ste mos­kee van Hasselt, heeft bouw­plan­nen.

Hal­lo Hasselt? Kun­nen we even sa­men spre­ken? Kun­nen we hier geen puz­zel­stuk­ken bij el­kaar leg­gen? Is hier­toe al een po­ging on­der­no­men? Gaan we wer­ke­lijk nieu­we ge­bou­wen op­trek­ken, wan­neer ou­de staan te ver­kom­me­ren? Na­tuur­lijk zul­len er be­zwa­ren zijn, moei­lijk­he­den. Ik ver­moed een par­keer­kwes­tie, bij­voor­beeld. Maar kun­nen we toch eens even kij­ken of er iets mo­ge­lijk is? Mag ik dat vra­gen, als stads­wat­cher? Is het geen tijd dat de mos­lim­ge­meen­schap een zicht­ba­re, cen­tra­le en mooie plek voor een ge­beds­huis krijgt in on­ze stra­ten? Dat ze die ook in­ne­men. En zou dat mis­schien ook niet heel goed zijn voor de he­le maat­schap­pij?

Ik ben bij­na thuis. Voor mijn ge­dach­ten ver­schui­ven naar het me­nu voor het avond­eten, her­in­ner ik me nog dit: was de gro­te Aya Sofia in Istan­bul voor het een mos­kee werd … niet eerst bij­na 1000 jaar lang een chris­te­lij­ke by­zan­tijn­se kerk? Ja­ja … dat was na de ver­o­ve­ring van Istan­bul. Maar toch … Aan ta­fel!

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.