Hoog­ver­raad

Het Nieuwsblad - - SPORTWERELD -

Het ge­ween en het ge­mek­ker na de Gi­ro­rit van af­ge­lo­pen dins­dag wa­ren aan­doen­lijk. Co­lom­bia zou van­af die dag nooit meer het­zelf­de land zijn. Van­af nu ver­deeld in twee blok­ken. Pro en con­tra. Mer­ckx-Maer­tens, De Vlae­min­ck-Van­dam­me, Nys-Al­bert... Quint­a­na-Uran. Boe­zem­vrien­den voor de rit, aarts­vij­an­den er­na. Eeu­wi­ge haat in du­el­vorm ge­go­ten. Het woord viel. Hoog­ver­raad. Nai­ro Quint­a­na had het vol­gens som­mi­gen ge­pleegd door een ge­neu­tra­li­seer­de koers te dy­na­mi­te­ren en zijn land­ge­noot Ri­go­ber­to Uran in de af­da­ling van de Stel­vio on­ge­ge­neerd en on­te­recht op twee mi­nu­ten ach­ter­stand te fiet­sen. De waar­heid of de in­ter­pre­ta­tie van de ver­lie­zers? Vol­gens ne­gen­tig pro­cent van de ploeg­lei­ders sprak de wed­strij­d­ra­dio over mo­tards met ro­de vlag­gen die de ge­vaar­lij­ke boch­ten zou­den aan­ge­ven. Een en­kel Twit­ter­be­richt van de or­ga­ni­sa­tie had het over de neu­tra­li­sa­tie van de af­da­ling van de Stel­vio. Al even snel ge­cor­ri­geerd. Al­licht na­dat de sta­gi­air ver­ant­woor­de­lijk voor de Twit­ter­ac­count door zijn ba­zen op de vin­gers werd ge­tikt voor zijn com­mu­ni­ca­tie. Geen en­ke­le UCI-com­mis­sa­ris had iets over neu­tra­li­sa­tie ge­hoord. Als ploeg­lei­der je team op ba­sis van een tweet aan de kant zet­ten, is niet de slim­ste zet. Ten­zij je het doet uit op­por­tu­nis­me. Maar dat kan zich ook te­gen je ke­ren. Quod erat de­mon­stran­dum.

Quint­a­na lap­te zijn land­ge­noot Uran op de slot­klim van Val Mar­tel­lo nog eens dik twee mi­nu­ten aan de broek, maar dat wordt ge­mak­ke­lijk­heids­hal­ve ver­ge­ten. Dan weet je wel dat de bes­te Co­lom­bi­aan dit jaar de Ron­de van Ita­lië wint. Het ba­sis­prin­ci­pe van de sport – de wet van de sterk­ste – is ge­res­pec­teerd. Weet je wan­neer gro­te ma­na­gers van top­ploe­gen eens res­pect kun­nen af­dwin­gen? Als ze voor een rit als die van dins­dag en niet er­na dit pers­be­richt de we­reld zou­den in­stu­ren: ‘Bes­te sport­vrien­den, waar­de or­ga­ni­sa­to­ren. Aan­ge­zien de weers­om­stan­dig­he­den op een hoog­te van 2.700 me­ter de ge­zond­heid en het le­ven van mijn ren­ners in ge­vaar bren­gen, heb­ben wij be­slo­ten om niet meer mee te doen in dit cir­cus. Als de or­ga­ni­sa­tie vindt dat er van­daag toch moet wor­den ge­fietst, ver­la­ten wij stan­te pe­de de Ron­de van Ita­lië en ko­men we vijf jaar niet meer te­rug. Be­dankt voor jul­lie be­grip!’ Nie­mand moet aan­vaar­den om in de­ze om­stan­dig­he­den te wor­den ge­dwon­gen zijn job uit te oe­fe­nen. Maar geen en­ke­le ma­na­ger – en al ze­ker niet die van de ploeg met de lei­der in zijn ran­gen – heeft de moed om dit sta­te­ment te ma­ken. Dat ze dan ach­ter­af niet ko­men zeu­ren. Laat de ad­vo­ca­ten maar doen. Quint­a­na reed Uran in de klim­tijd­rit van gis­te­ren weg. Dat kan al­vast niet als ar­gu­ment wor­den ge­bruikt. Alo­ra, con­gra­tula­zi­o­ne Nai­ro Quit­ana!

Als ploeg­lei­der je team op ba­sis van een tweet aan de kant zet­ten, is niet de slim­ste zet. Ten­zij je het doet uit op­por­tu­nis­me

IN­FO Karl Van­nieuw­ker­ke geeft we­ke­lijks zijn kla­re kijk op de sport in bin­nen- en bui­ten­land

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.