Iskus­tvo go­vo­ri da će­mo opet iz­a­bra­ti vlast kak­vu zas­lu­žu­je­mo

Vecernji list - Hrvatska - - Komentari -

Kri­za vlas­ti i pad Vla­de Ti­ho­mi­ra Ore­ško­vi­ća do­ni­je­li su Hr­vat­skoj i hr­vat­skim gra­đa­ni­ma niz no­vih pro­ble­ma ko­ji sa­mo ote­ža­va­ju već pri­lič­no slo­že­nu po­li­tič­ku, gos­po­dar­sku, druš­tve­nu i sva­ku dru­gu si­tu­aci­ju u dr­ža­vi. Po­nov­no se go­vo­ri o skup­ljim kre­di­ti­ma, iz­gub­lje­nim mi­li­ju­ni­ma iz fon­do­va EU, mo­gu­ćim tro­ško­vi­ma iz­bo­ra… U is­to vri­je­me is­ta ta kri­za vlas­ti do­ni­je­la je i ne­ko­li­ko do­brih stva­ri ko­jih su hr­vat­ski gra­đa­ni ko­nač­no mo­gli pos­ta­ti svjes­ni. Pri­je sve­ga mo­gli su vi­dje­ti na ko­ji na­čin dje­lu­ju hr­vat­ski po­li­ti­ča­ri ko­ji se je­dan dan zak­li­nju u ne­što ili ne­ko­ga, a on­da dru­gi dan sve to za­bo­ra­ve i sprem­ni su bru­tal­no sa­sje­ći i pop­lju­va­ti. Još sa­mo ni­je jas­no ra­de li to za­to što mis­le da su gra­đa­ni za­bo­rav­ni i ne pam­te sve re­če­no, ili o oni­ma ko­ji ih de- be­lo pla­ća­ju ima­ju još go­re miš­lje­nje. Ci­je­la ova kri­za do­bro je doš­la i da gra­đa­ni, a sa­mim ti­me i bi­ra­či, vi­de ka­ko su se br­zo za­bo­ra­vi­le sve to­li­ko spo­mi­nja­nje re­for­me, gos­po­dar­ski pla­no­vi, obe­ća­nja, bo­lji­tak dr­ža­ve i nje­zi­nih gra­đa­na o ko­ji­ma su to­li­ko go­vo­ri­li… Naj­go­re u sve­mu je to što je raz­rje­še­nje Ti­ho­mi­ra Ore­ško­vi­ća bio sa­mo onaj pr­vi, i to lak­ši čin ci­je­le pri­če. Do sa­da vi­đe­no da­je nam za pra­vo oče­ki­va­ti da nas pra­vi za­plet i ras­plet, gdje je buk­val­no sve mo­gu­će, tek oče­ku­je. Tjed­ni, a mo­žda i mje­se­ci po­li­tič­ke sa­pu­ni­ce su pred na­ma. Zbog sve­ga to­ga, če­mu smo svi svje­do­ci, oni ko­ji od­lu­ču­ju za­bo­ra­vi­li su na sve što su go­vo­ri­li i obe­ća­va­li pri­je iz­bo­ra. Je­di­ni raz­log za to je što su im svi­ma vlast i moć na pr­vo­me mjes­tu jer, da ne raz­miš­lja­ju na taj na­čin, ne bi­smo bi­li ov­dje gdje je­smo. Da­nas bi on­da go­vo­ri­li o no­vim rad­nim mjes­ti­ma, po­ve­ća­nom na­ta­li­te­tu, otva­ra­nju ško­la, vr­ti­ća… Na­ža­lost, no­vih rad­nih mjes­ta ne­ma, na­ta­li­tet je sve ni­ži, a ško­le i vr­ti­ći sve praz­ni­ji. Is­to­dob­no, ali opet sa­mo on­da ka­da to nji­ma od­go­va­ra, vi­di se ka­ko hr­vat­ski po­li­ti­ča­ri una­toč svim raz­li­ka­ma i su­prot­nim sta­vo­vi­ma mo­gu do­ći do do­go­vo­ra. Do­kaz za to je iz­bor su­da­ca Us­tav­nog su­da RH gdje su, po onoj sta­roj na­rod­noj, i vu­ci si­ti i ov­ce na bro­ju. U tom su pri­mje­ru dvi­je naj­ja­če po­li­tič­ke stran­ke bez pu­no pro­ble­ma pro­naš­le mo­del ka­ko oda­bra­ti svo­je lju­de u tu ins­ti­tu­ci­ju. Pos­li­je sve­ga če­mu smo svje­do­ci već tjed­ni­ma, pa i go­di­na­ma, pos­tav­lja se i pi­ta­nje tko o na­ma od­lu­ču­je, do­no­si od­lu­ke i ko­me smo svo­jim gla­som da­li da uprav­lja dr­ža­vom i na­šom bu­duć­noš­ću. Dok mi i na­ša dje­ca vo­di­mo sva­kod­nev­nu bri­gu ka­ko pla­ti­ti ra­ču­ne i pre­ži­vje­ti, eki­pa oda­bra­nih ne­ma tih pro­ble­ma. Njih pla­ća­mo mi, i to mas­no. Oni ne raz­miš­lja­ju o od­la­sku iz Hr­vat­ske jer ne­ma­ju ni raz­lo­ga. Uos­ta­lom, i za­što bi ka­da od­lič­no za­ra­đu­ju i ov­dje. Nji­ho­ve su­pru­ge, dje­ca, pri­ja­te­lji i dru­gi ni­su ne­za­pos­le­ni, ne­go u pra­vi­lu ra­de na do­bro pla­će­nim rad­nim mjes­ti­ma. No­vi su iz­bo­ri vr­lo vje­ro­jat­no pred na­ma i imat će­mo još jed­nu pri­li­ku za pro­mje­nu. Me­đu­tim, s ob­zi­rom na do­sa­daš­nja is­kus­tva, bo­jim se da će­mo nas­ta­vi­ti ra­di­ti po sta­rom pa će se u Hr­vat­skoj sa­mo po­t­vr­di­ti ona na­rod­na da sva­ki na­rod ima vlast kak­vu i zas­lu­žu­je.

Po­li­ti­ča­ri ne raz­miš­lja­ju o od­la­sku iz Hr­vat­ske jer ne­ma­ju ni raz­lo­ga. Njih pla­ća­mo mi, i to mas­no

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.