NAVALI NARODE, KRIZMA NA AKCIJI MINUS 30 POS­TO!

Vecernji list - Hrvatska - - Komentari & Analize -

Ne­vi­đe­no je ko­li­ka se ha­la­bu­ka po­di­gla na­kon što je ne­ka ano­nim­na maj­ka, na jed­nom por­ta­lu s hr­vat­sko­ga ju­ga, op­tu­ži­la Cr­k­vu za bo­ga­će­nje i pljač­ku, jer se za kriz­mu tre­ba­lo pla­ti­ti 300 ku­na. Bu­du­ći da to ni­je ma­li no­vac u da­naš­nje vri­je­me za pro­sječ­nu obi­telj, tre­ba vi­dje­ti toč­no o če­mu se tu ra­di. Pri­je sve­ga, svi sa­kra­men­ti u Cr­k­vi su bes­plat­ni. Ni­ti je­dan ne sto­ji ni­šta. Pos­to­je, do­du­še, u svim bi­sku­pi­ja­ma i nad­bi­sku­pi­ja­ma tzv. tak­sov­ni­ci, ko­ji naj­vi­še sli­če cje­ni­ci­ma us­lu­ga na kak­ve su lju­di na­vik­li npr. u fri­zer­skim sa­lo­ni­ma, auto­me­ha­ni­čar­skim ra­di­oni­ca­ma i slič­nim mjes­ti­ma gdje se pla­ća ne­či­ja us­lu­ga. Bu­du­ći da Cr­k­va ima svo­je služ­be­ni­ke (ko­ji se zo­vu sve­će­ni­ci), red je da se i za nji­ho­vu us­lu­gu ne­što pla­ti. Od mi­sa, vjen­ča­nja, spro­vo­da, pa i spo­me­nu­te kriz­me. Tak­sov­ni­ci ko­ji se mo­gu na­ći na in­ter­ne­tu ta­ko ve­le da je nak­na­da za us­lu­gu pri­go­dom sve­te po­t­vr­de 100 ku­na, od če­ga 70 ku­na ide žu­pi, a 30 bi­sku­pi­ji. Za­ci­je­lo je ta­ko u svim bi­sku­pi­ja­ma, s even­tu­al­no ma­lim os­ci­la­ci­ja­ma. Tro­ško­vi ro­di­te­lja kod kriz­me kre­ću se od 200 do 300 ku­na, ovis­no od mjes­ta do mjes­ta, tj. od “pa­ke­ta us­lu­ga”, ko­ji obu­hva­ća­ju fo­to­gra­fi­je, vi­deo snim­ke, svi­je­će… tj. sve ono što nu­de “vanj­ski iz­vo­đa­či”, a ne Cr­k­va. Krizma je sve­ča­ni i ve­li­ki do­ga­đaj. Va­žan u ži­vo­tu sva­kog dje­te­ta, jer je to nje­go­va ini­ci­ja­ci­ja u vjer­ski ži­vot, od­nos­no u ži­vot odras­lih. Sve re­li­gi­je ima­ju ne­ku vr­stu slič­ne ini­ci­ja­ci­je i to ot­pri­li­ke u is­toj ži­vot­noj do­bi. S dru­ge stra­ne, kr­š­ća­ni is­to­ka kriz­mu (po­ma­za­nje Du­hom Sve­tim) po­dje­lju­ju već za kr­šte­nja, ali to je sad ne­ka dru­ga pri­ča. Srž ove pri­če o kriz­mi je da i ro­di­te­lji i dje­ca svjes­no pris­tu­pa­ju to­me sa­kra­men­tu. Za raz­li­ku npr. od kr­šte­nja, gdje di­je­te na ras­po­la­že svo­jom vo­ljom, pa ro­di­te­lji od­lu­ču­ju umjes­to nje­ga. I kod kriz­me i kod kr­šte­nja važ­ni su “ku­mo­vi”, tj. svje­do­ci, jam­ci da će se bri­nu­ti o vjer­skom i du­hov­nom ži­vo­tu mla­dog kr­š­ća­ni­na. Po­ne­kad se važ­nost tih svje­do­ka na­gla­ša­va čak is­pred ro­di­telj­ske važ­nos­ti. Svi oni (dje­ca, ro­di­te­lji i ku­mo­vi) za­jed­nič­ki su­dje­lu­ju u pris­tu­pa­nju kriz­mi. Toč­ni­je, že­le taj sa­kra­ment. Oni ko­ji ga ne že­le i ko­ji mis­le da im on ne tre­ba u vjer­skom ži­vo­tu, na­pros­to mu ne pris­tu­pa­ju. Ne­ki čak, ne vi­djev­ši u nje­mu te­ži­nu i sna­gu, pre­la­ze u dru­ge kr­š­ćan­ske za­jed­ni­ce, ko­je ima­ju druk­či­ji ras­po­red sa­kra­me­na­ta. Ra­di se, dak­le, o sva­či­jem iz­bo­ru. A ne o biz­ni­su ili pljač­ki s cr­k­ve­ne stra­ne. Ka­da se k to­me pri­bro­je i obi­ča­ji ko­ji pra­te ta­kav do­ga­đaj, po­put obil­nih da­ri­va­nja i sku­pih ruč­ko­va, on­da je do­is­ta li­ce­mjer­no od onih ko­ji su kriz­mi pris­tu­pi­li bi­lo što kas­ni­je pri­go­va­ra­ti i tra­ži­ti da se Cr­k­va pri­la­go­di nji­ho­vom uku­su i mje­ri. Pri­mje­ri­ce, da se mo­žda uo­či se­zo­ne kriz­mi i pr­vih pri­čes­ti po­nu­di ta­ko po­pu­lar­na ak­ci­ja, pa se kriz­ma­ti mo­že npr. za 30 pos­to jef­ti­ni­je, ha? Bi­la bi to bla­sfe­mi­ja, zar ne, baš ka­ko že­le oni ko­ji su po­di­gli haj­ku na Cr­k­vu da ih je na kriz­mi op­ljač­ka­la i na nji­ma se obo­ga­ti­la. Za­pra­vo, obo­ga­ti­li su se oni i nji­ho­vo di­je­te, bes­plat­nim sa­kra­men­tom i šte­ta je što to, po­gle­da za­mu­će­nog nov­cem, ni­su u sta­nju vi­dje­ti.

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.