ZAŠTO SE DANAS TREBAMO SJETITI RIJEČI MILANA BABIĆA

Vecernji list - Hrvatska - - Uvodnik - Žar­ko Iv­ko­vić

Mno­gi­ma će se či­ni­ti pa­ra­dok­sal­no, ali danas, kad Hr­vat­ska sla­vi Dan po­bje­de i do­mo­vin­ske za­hval­nos­ti, tre­ba se pri­sje­ti­ti riječi po­s­ljed­njeg pre­mi­je­ra pa­ra­dr­ža­ve Re­pu­bli­ke Sr­p­ske Kra­ji­ne Milana Babića ko­je je iz­re­kao pred Ha­aškim su­dom na­kon što je op­tu­žen za rat­ne zlo­či­ne. “Iz­la­zim pred ovaj Tri­bu­nal sa du­bo­kim osje­ća­jem sra­mo­te i ka­ja­nja. Do­zvo­lio sam se­bi su­dje­lo­va­ti u pro­go­nu naj­go­re vr­ste pro­tiv lju­di sa­mo za­to što su bi­li Hr­va­ti, a ne Sr­bi. Ža­lje­nje ko­je osje­ćam zbog to­ga je bol sa ko­jim mo­ram ži­vje­ti os­ta­tak ži­vo­ta. Mo­lim svo­ju bra­ću Hr­va­te da opros­te bra­ći Sr­bi­ma. Prek­li­njem svoj sr­p­ski na­rod da os­ta­vi proš­lost iza se­be i okre­ne se bu­duć­nos­ti gdje će do­bro, su­osje­ća­nje i prav­da na ne­ki na­čin olak­ša­ti re­zul­ta­te zla u ko­je­mu sam i sam su­dje­lo­vao.” Izja­vio je to je­dan od naj­ra­di­kal­ni­jih sr­p­skih vo­đa u Hr­vat­skoj, čo­vjek ko­ji je či­nio sve da se os­tva­ri san o Ve­li­koj Sr­bi­ji, osu­đe­ni rat­ni zlo­či­nac ko­ji je priz­nao kriv­nju i vje­ro­jat­no je­dan od ma­lo­broj­nih Sr­ba ko­ji je priz­nao da ga je za­ve­la sr­p­ska pro­pa­gan­da. Čin Milana Babića, ko­ji se iz­ne­na­da tran­sfor­mi­rao u skru­še­nog čo­vje­ka, pu­no je vi­še od osob­ne pre­obraz­be jed­no­ga oho­log po­li­ti­ča­ra. Nje­go­ve riječi iz­raz su bol­nog su­oča­va­nja s is­ti­nom, pro­ce­sa to­li­ko po­treb­nog po­naj­pri­je sr­p­skom na­ro­du. Za raz­li­ku od svo­jih broj­nih su­na­rod­nja­ka ko­ji i danas ras­pi­ru­ju mrž­nju pre­ma Hr­va­ti­ma i dru­gi­ma, Ba­bić je pos­lao snaž­nu po­ru­ku mi­ra. Nje­go­ve riječi ot­kri­va­ju sve za­blu­de osva­jač­ke po­li­ti­ke Be­ogra­da, svu ne­sre­ću ne­sr­p­skih na­ro­da ko­ji su joj se po­ku­ša­li su­prot­sta­vi­ti, ali i svu tra­ge­di­ju ra­se­lje­nog sr­p­skog na­ro­da u Hr­vat­skoj. Spoz­na­ja o to­me oso­bi­to je snaž­na danas, kad obi­lje­ža­va­mo Olu­ju. Baš za­to trebamo je sla­vi­ti dos­to­jans­tve­no, uva­ža­va­ju­ći osje­ća­je onih ko­ji­ma je Olu­ja sim­bol stra­da­nja. Ta­ko će­mo po­si­ja­ti sje­me traj­nog mi­ra.

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.