Wenn’s Ma­rie­sche nidd schwimmd

Zu­tiefst be­küm­mert hört Mun­d­art-Au­tor Pe­ter Eckert Jahr für Jahr: Im­mer we­ni­ger Kin­der ler­nen noch schwim­men. Da­bei ist es nie zu spät, Ver­säum­tes nach­zu­ho­len, wie ihn ei­ne Be­kann­te ge­lehrt hat.

Saarbruecker Zeitung - - Heimat -

Pack die Ba­de­ho­se ein, nimm dein klei­nes Schwes­ter­lein und dann nüscht wie raus nach Wann­see!“So had 1951 „Die Klei­ne Cor­ne­lia“ge­sung. Bei uns in Sab­rig­ge waa‘s an­nerschd: Mei Schweschdre hann e klää­ner Bru­der ge­h­add; mid demm sinn se ins Dei­dschmih­le­bad gang.

Heid is das nim’meh so ään­f­ach. Unn so heerd má vun Jòhr zu Jòhr: Im­mer we­ni­scher Kin­ner kin­ne schwim­me. Dann kummd e Uff­schrei, má missd eb­bes ma­che. Unn‘s Jòhr druff kin­ne‘s grad schunn wid­der we­ni­scher Kin­ner. Ob­wohl doch je­der wääs, dass de Hans nim­mer­mehr lernd, was es Häns­je nidd ge­lernd had. Al­so: Má sorschd heid nidd vòr, dass so vill Leid wie mee­schlisch in jun­ge Jòh­re schwim­me ler­ne, was ach gudd forr die Ge­sund­hääd wär. Nää, mir sòr­je heid schunn vòr, dass die DLRG ach spä­der reischlisch se duun kridd, vòr­aus­ge­sedzd, dass die ge­nuch Red­der fin­ne. Was má heid noch nidd wääs: Zieh­je die dann mehr Halb­doo­de od­der Doo­de aus em Was­ser?

Ääns vun den­ne „Häns­jer“is e Ma­rie­sche, die Frau Ma­ria. Sie had e Kind­hääd ge­h­add, in der forr schwim­me se ler­ne känn Zeid unn Ge­lee­je­hääd waa. Unn spä­der, ná ja: Was es Ma­rie­sche nidd lernd ... Nòò­demm die Frau Ma­ria vun Sab­rig­ge weg­ge­zòh waa, weid weg, ham’má nur noch te­le­fo­nierd. Unn ää­nes Daas vázehld se mir am Te­le­fon: „Stel­le Se sisch vòr: Isch hann jedz ta­dsä­schlisch schwim­me ge­lernd. Unn jedz bin isch faschd je­de Daach im Schwimm­bad.“Isch waa baff.

Jedz kin­ne Sie na­diir­lisch sa­an: Gudd unn sche­en, aw­wer so eb­bes Be­son­ne­res is das aach wid­der nidd. Stimmd – nor­ma­ler­wei­se. Aw­wer wie das pas­sierd is, waa se knabb 86 Jòhr ald. Und isch waa dòòmòòls 38. Doll, hann isch ge­männd, wenn isch mòò ald bin, mee­schd isch aach so gudd druff sinn. Unn seid der Zeid had e Sadz vun dá Ma­rie von Eb­ner-Eschen­bach un­ner mei­ner Schreib­di­schun­ner­laach ge­lää: „Má bleibd jung, so lang má noch ler­ne, neie Ge­wohn­hää­de aan­nem­me unn Wid­der­spruch er­tra­an kann.“

Trodz­demm: Mid demm Wid­der­spruch kumm isch nidd klaa: Nur weil’s so Aus­nah­me­fäll wie die Frau Ma­ria aach gebbd, derf má des­we­je in al­ler Ge­miids­ruh zu­gug­ge, dass heid die Häns­jer unn Ma­rie­scher zwaa mid dau­s­en­der­lei de­i­rem Fub­bes zu­ge­schmiss wer­re, aw­wer eb­bes so wisch­di­sches nidd kri­en? Al­so: Isch män­ne nää! Unn was män­ne Sie?

Newspapers in German

Newspapers from Germany

© PressReader. All rights reserved.