Eersch­der Baa­der – fó ém­mer!

Der hei­ße Som­mer hat je­den nach Ab­küh­lung lech­zen las­sen. Wenn nicht in den Ba­de­see, sprang man al­le Na­se lang un­ter die Du­sche. Frü­her al­ler­dings ging das gar nicht, er­in­nert sich un­se­re Au­to­rin Ka­rin Pe­ter.

Saarbruecker Zeitung - - Heimat -

É mei Kénd­hätt én die eerscht Jòh­ren nòò der zwätt Welt­kriech, dò hod­det én die weenischt Hei­ser e Baad génn – nét nuur rón­seróm én de Där­fer aach bei óns én de Sch­datt. Dat éss mer graad nom­mò én der Kopp kómm bei die ón­bän­der­lich Hétzt én dat Jòhr lòò. Ge­wäscht hat sich de ganz Fam­mill aa jee­der Daach én de Kich aan der Sch­bielsch­dään én e Kiw­wett. Äämòòl én de Wóch – sam­sch­des – éss én e grooß Zénk­bitt ge­baad génn.

Sam­sch­des­nòò­mét­tes durft mei Bruuder ónn ich mét ón­ser Oo­ma ónn Oo­pa iw­wer óns én die eerscht Éttaasch Hal­ma od­der Mill schbil­len. Én die Zeit hat óns Mam­ma al­les foor t Baa­de ge­richt: Aus der Kel­ler, dò hott se die grooß zén­ke Bitt die enk Trepp róff­ge­schlääft ónn én de Kich óff ón­ser all­mäch­dich groo­ßer Sch­bielsch­dään dróff­gehoof. Óff de Gaas, dò hott se én de greescht Dép­per ónn én der Peif­kes­sel et Baa­de­was­ser heiß­ge­mach ónn dann én de Bitt eré­ge­schutt. Sòò, dat wòòr ge­schafft.

Aw­wer weer va­an óns zwaai Kén­ner sóllt de­re­erscht ge­baad génn? Dat wòòr jee­der Sam­sch­daach die schban­nend Fròò! Mier hod­den dòòmòòls só ep­pes wie e Haus­tél­lé­foon – aw­wer nét wirk­lich: Nee­wenaan ón­ser Sch­bielsch­dään aan de Wand, dò wòòr va­an oo­wen aus de Oo­ma ihr Kich dat dick Ab­fluss­rohr nò ón­ne kómm. Ón­ser Mam­ma hat méd­de hól­ze Riehrläf­fel aan dat Rohr ge­kloppt, aw­wer nét ää­fach soo, nää én e be­són­ne­rer Ritt­muss: ping–ping … ping ping ping … ping–ping–ping!

Mier Kén­ner óff­gesch­bróng, de Denn­dier raus, de­er ään et Trep­pe­ge­län­ner rón­ner­ge­rutscht, de­er an­ner de Trepp rón­ner­ge­laaf, bei óns ón­nen durch de Kor­ri­door-Dier erén én de Kich. Weer de­re­erscht aakómmt ru­uft dap­per: „Eersch­der Baa­der“– ónn dann noch hernòò: „fó ém­mer!“Dat wòòr ge­wés­ser­maa­ßen aa jee­der Sam­sch­daach ón­ser „Schlacht­ru­uf“.

Eind­lich ég­gaal, weer eersch­der od­der zwät­ter Baa­der wòòr! Ón­ser Mam­ma hott doch fó jeed

Kénd frésch Was­ser ge­mach. Ó foor de­er „zwätt Baa­der“wòòr t jò aach sche­en! De­er durft nom­mò róff, fó noch e bés­sel­ché mét der Graam­päär ónn de Graa­määr se schbil­len. Aw­wer foor wat de­er Wett­laaf? Ich gäät haut sa­an, de­er „Trep­pelaaf“wòòr fó óns Kén­ner aa jee­der Sam­sch­daach „ei­ne sport­li­che Her­aus­for­de­rung“. Aw­wer ich mét mei ku­urz Bään wòòr der­mehscht hén­ne­hott.

Newspapers in German

Newspapers from Germany

© PressReader. All rights reserved.