َفرَوهر نماد انسان آرمانی

Amordad Weekly Newspaper - - صفحه اول - نویسنده فیروزه فرودی

ب ‌یگمــان‌‌نام‌«فروهر»‌بــه‌گوش‌هم ‌هی‌ما‌ خورده‌است.‌بســیاری‌از‌ما‌نشان‌فروهر‌را‌به‌ گردن‌داریم‌یــا‌در‌ریخ ‌تهای‌گوناگون‌از‌آن‌ بر‌بشــقا ‌بهای‌ســیمین‌(:نقر‌های)،‌کاشی‌و‌ ســن ‌گها‌تندیس‌و‌نگار‌هی‌آن‌بر‌دیوار‌خانه‌ یا‌محل‌کار‌خود‌بهره‌م ‌یبریم،‌اما‌آگاه ‌یهای‌ چندانی‌دربــار ‌هی‌تاریخچ ‌هی‌آن‌نداریم‌و‌حتا‌ نم ‌یدانیم‌این‌نشان،‌نماد‌چیست.‌تنها‌همین‌ اندازه‌م ‌یدانیم‌که‌این‌نشــان‌ایرانی‌اســت‌و‌ دیرینگی‌آن‌به‌ایران‌باستان‌بازم ‌یگردد.‌برای‌ آشــنایی‌بیشتر‌با‌این‌نشــان‌دیرینه‌هر‌آنچه‌ شــنیدنی‌و‌آموختنی‌دربار‌هی‌آن‌است‌از‌زبان‌ موبد‌اردشیر‌خورشــیدیان،‌فرنشین‌(:رییس)‌ انجمن‌موبدان‌در‌این‌گزارش‌آورد‌هایم. پرچم‌و‌نماد‌هر‌کشــوری‌بار‌مینوی‌در‌بردارد‌ که‌بایستی‌برای‌درك‌اندریاف ‌تهای‌(:مفاهیم)‌ آن‌به‌ریز‌هکار ‌یها‌بیشتر‌نگریست. در‌بــاور‌بهدینان‌هم ‌هی‌موجــودات‌از‌ذر ‌های‌ از‌انوار‌ب ‌یپایان‌اهورامزدا‌برخوردار‌هســتند‌و‌ به‌انسان‌به‌میزان‌بســیار‌شایست ‌هتری‌از‌این‌ نیروی‌اهورایی‌که‌«فروهر»‌نامیده‌م ‌یشــود،‌ بخشیده‌اســت.‌فروهر‌به‌چم‌(:معنی)‌(فره=‌ پیش‌برنده)‌اســت‌که‌به‌روان‌انسان‌نیروی‌ شگف ‌تانگیز‌شناخت‌«اشــا»،‌نوآوری‌و‌یاری‌ رســاندن‌به‌پــروردگار‌در‌دگرگونی‌و‌تکامل‌ بخشیدن‌جهان‌را‌م ‌یبخشد. فروهر‌هــم‌یک‌نمــاد‌ملی‌بر‌پایــ ‌هی‌باور‌ زرتشــتیان‌است.‌این‌نگار ‌هی‌بســیار‌ ُپر‌معنا‌ یکی‌از‌نخســتین‌نقاشــ ‌یهای‌سورئالیستی‌ (دربردارند‌هی‌اندریاف ‌تهای‌فلسفی)‌در‌جهان‌ است‌که‌آشــکارا‌مفاهیم‌آرمانی‌یک‌دی ‌ندار‌ راســتین‌را‌به‌تصویر‌م ‌یکشــد‌و‌به‌صورتی‌ فشرده‌به‌بیننده‌نشان‌م ‌یدهد.

نگارهی فروهر از نگاه دین زرتشتی

بخش‌نخســتین‌آن،‌نقش‌پیر‌ســا ‌لخورده‌با‌ قامتی‌برافراشته‌است‌که‌نشا ‌ندهند‌هی‌دانش‌ و‌تجرب ‌هی‌فراوان‌است.‌سری‌پوشیده‌دارد‌و‌رو‌ به‌ســوی‌خاور‌(جای‌برآمدن‌خورشید)‌با‌دست‌ راســت‌خود‌در‌حال‌نیایش‌پروردگار‌است.‌در‌ فرهنگ‌زرتشتی‌نور‌و‌روشنایی‌نماد‌اشا‌راستی‌ و‌پاکی‌و‌طلوع‌خورشید‌نماد‌امید‌و‌شادی‌است،‌ باید‌توجه‌داشت‌بر‌روی‌نقشه،‌کاغذ،‌دیوار‌و...،‌ َسر‌نگار‌هی‌فروهر‌‌باید‌به‌سوی‌راست‌باشد. حلق‌هی‌مهر‌در‌دست‌چپ‌که‌به‌دل‌نزدی ‌کتر‌ اســت‌جای‌دارد‌و‌آن‌ســوی‌این‌حلقه‌کسی‌ نیســت‌و‌این‌نماد‌پیمان‌بستن‌با‌خدا‌را‌نشان‌ م ‌یدهد.‌بعدها‌این‌حلقه‌از‌ســوی‌جهانیان‌با‌ مفهوم‌و‌به‌چم‌(:معنی)‌حلق ‌هی‌پیمان‌میان‌زن‌ و‌شــوهر‌به‌کار‌گرفته‌شد‌و‌در‌انگشت‌دست‌ چپ‌همسران‌جای‌گرفت.‌با ‌لهای‌برافراشته‌ دو‌دست‌پرنده‌را‌نشان‌م ‌یدهد‌که‌سه‌ردیف‌ بال‌دارد‌و‌با‌هم ‌هی‌وجود‌در‌حال‌پرواز‌است.‌ این‌نماد‌نشان‌م ‌یدهد‌که‌هر‌انسانی‌بایستی‌ همیشــه‌با‌با ‌لهای‌برافراشته،‌اندیشه‌و‌گفتار‌ کردار‌نیک‌خود‌را‌در‌تــرازوی‌خرد‌و‌وجدان‌ بیــدار‌در‌حال‌پــرواز‌نــگاه‌دارد‌از‌افتادن‌به‌ کاست ‌یها‌و‌کژ ‌یها‌دور‌بماند.‌ همــ ‌هی‌مردمــان‌قابلیت‌اهورای ‌یزیســتن‌را‌ دارند،‌ولــی‌ای ‌نگونه‌پرواز‌پیوســته،‌تنها‌کار‌ شایست ‌هجویان‌و‌مردمان‌فرزانه‌و‌فرهیخته‌است‌ که‌آن‌هم‌آموزش،‌تجربه‌و‌تمرین‌م ‌یخواهد. حلق ‌های‌که‌این‌انســان‌سا ‌لخورده‌را‌در‌میان‌ م ‌یگیرد‌نشا ‌ندهند‌هی‌این‌جهان‌خاکی‌است‌ که‌هی ‌چکس‌را‌چار‌های‌جز‌گذر‌از‌آن‌نیســت.‌ شایسته‌است‌که‌انسان‌با‌این‌همه‌توان‌فردی‌ و‌هازمانی‌(:اجتماعی)‌که‌خداوند‌به‌او‌بخشیده‌ اســت‌بتواند‌برای‌خود‌و‌دیگر‌مردم‌بهترین‌ جهان‌مینوی‌یا‌«وهیشــتم‌منو»‌را‌بسازد‌و‌با‌ انســان ‌یترین‌روش‌ممکن‌زندگی‌کرده‌از‌این‌ حلق ‌هی‌میرا‌(:فانی)‌بگذرد. ُد ِم‌پرنده‌نیز‌سه‌ردیف‌دارد‌که‌نشا ‌ندهند‌هی‌ ُدوژمت‌و‌ ُدژوخت‌و‌ ُدژ َورشــت‌یا‌اندیشــه،‌ گفتار‌و‌کردار‌بد‌اســت‌که‌انســان‌را‌از‌آن‌ گریزی‌نیست.‌انســان‌با‌این‌اندیش ‌هها‌زاده‌ م ‌یشــود‌و‌از‌جهان‌درم ‌یگــذرد‌و‌در‌پرواز‌ او‌در‌نقش‌بــازی‌م ‌یکند‌ولی‌یک‌انســان‌ آرمانــی‌باید‌بد ‌یهــا‌را‌به‌زیر‌بینــدازد‌و‌از‌ رفتارهای‌ناشایســت‌تا‌م ‌یتواند‌دوری‌کنند.‌ دو‌پــای‌پرنده‌به‌صورت‌دو‌نوار‌گرد‌اســت‌ که‌نشا ‌ندهند‌هی‌«سپنته‌ َمن»‌و‌«اَنگ َره‌ َمن»‌ اســت‌و‌در‌نهاد‌هم ‌هی‌مردم‌هست.‌در‌باور‌ اشو‌زرتشــت‌هر‌دو‌گوهر‌و‌همزاد‌هستند‌و‌ انسان‌تنها‌موجودی‌است‌که‌به‌شوند‌(:علت)‌ برخورداری‌از‌« َم َنه»‌یا‌خرد‌و‌ َداِنو‌یا‌وجدان،‌ بــا‌اراده‌و‌اختیار‌م ‌یتواند‌هم ‌هی‌ویژگ ‌یهای‌ ســپنته‌م ‌نها‌را‌برگزیند‌و‌همازور‌باشــد‌و‌با‌ انگره‌م ‌نها‌در‌نبرد‌همیشگی‌باشد.

فروهر راهنمای انسان در زندگی

امید‌اســت‌که‌هم ‌هی‌مردمان‌ب ‌هویژه‌ایرانیان‌ بی ‌شا‌زپیش‌به‌این‌نگار‌هی‌بسیار‌با‌مفهوم‌که‌ شــاید‌یکی‌از‌بزر ‌گترین‌هنــر‌نیاکان‌با‌فر‌و‌ شکو‌همان‌بوده‌است،‌نگرش‌ویژه‌داشته‌باشند‌ و‌با‌خودشناســی‌و‌خودباوری‌به‌فرهنگ‌پربار‌ و‌پر‌از‌نازش‌سراســر‌زیبای‌ایران‌پی‌ببرند‌و‌ چنان‌زندگی‌کنند‌که‌پیا ‌مهای‌این‌نگار ‌هی‌پر‌ رم ‌ز‌وراز‌از‌بینندگانش‌خواستار‌است.‌باورهای‌ اهورایی‌نیاکانی‌را‌پای ‌هی‌زندگی‌اندیشمندان ‌هی‌ خود‌بنهیــم‌و‌با‌یافتن،‌گزینــش‌و‌پیروی‌از‌ بهترین‌رو ‌شهای‌زندگی‌با ‌لهای‌اندیشــه،‌ گفتار‌و‌کردار‌نیک‌خود‌را‌همواره‌در‌حال‌پرواز‌ به‌سوی‌اهورامزدا‌برافراشته‌نگاه‌داریم.‌با‌این‌ اندیشه‌خود،‌خانواده،‌شهر،‌میهن‌و‌جهان‌را‌به‌ سوی‌اشویی‌«فرشکرد»‌که‌همانا‌آبادی‌و‌نو‌ کردن‌جهان‌است،‌راهنمایی‌کنیم. شوربختانه‌برخی‌ناآگاهان‌این‌نگاره‌را‌اهورامزدا‌ م ‌ینامند‌با‌آنکه‌اهورامزدا،‌خدای‌یکتا‌و‌ب ‌یهمتا‌ و‌ایزدان‌(فرشتگان)‌در‌اوستا،‌وجودی‌مینوی‌ معرفی‌شده‌و‌شکل‌مادی‌ندارند‌و‌نم ‌یتوانند‌ باشند‌و‌نام‌این‌نگاره‌ َفر َوهر‌است.

موبد دکتر اردشــیر خورشــیدیان در سال 1325 خورشیدی در محلهی دستوران (موبدان) یزد در یک خانوادهی دینی زاده شد. وی متخصص جراحی چشم است و افزون بر پیشهی پزشکی، فرنشین (:رییس) انجمن موبدان و پاسدار دین و فرهنگ زرتشتی است. کتابهای جهانبینی زرتشتی، پاسخ به پرسشهای دینی زرتشتیان به قلم وی چاپ شده است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.