Co­lumn

CHIP FOTO Magazine - - Inhound -

De geest.

Fotografie is veel meer dan ‘op het knop­je druk­ken’. Het mag im­mers ook een cre­a­tie­ve weer­ga­ve van de wer­ke­lijk­heid zijn. Juist de na­tuur­fo­to­gra­fie lijkt erg vast te zit­ten aan al­ler­lei on­ge­schre­ven re­gel­tjes van wat wel en niet kan en mag. Maar tij­den ver­an­de­ren en sma­ken ver­an­de­ren mee. Ik sta aan de rand van een veld om na­de­ren­de dam­her­ten te fo­to­gra­fe­ren, die ik al een tijd­je in de smie­zen heb. Het is vroeg in de och­tend. Wei­nig licht, wei­nig sfeer. Wan­neer één van de her­ten plots be­gint te ren­nen, neem ik de be­slis­sing om de camera mee te gaan trek­ken met een lan­ge slui­ter­tijd. Veel ge­le­gen­heid om de camera nauw­keu­rig in te stel­len is er niet. Ik laat het dia­frag­ma daar­om on­ver­an­derd, en draai al­leen de ho­ge iso snel te­rug naar 400. Ter­wijl ik de camera tij­dens het af­druk­ken mee­be­weeg, hoor ik aan de klik­ken dat ik on­ge­veer goed moet zit­ten met de re­sul­te­ren­de slui­ter­tijd. In een paar se­con­den is het mo­ment al­weer voor­bij.

Het ‘pan­nen’ of ‘mee­trek­ken’ van de camera met een be­we­gend on­der­werp is een ou­de tech­niek, die ook al in het ana­lo­ge tijd­perk werd toe­ge­past. Het ge­mak van de di­gi­ta­le fotografie heeft de­ze tech­niek na­tuur­lijk wel veel dich­ter­bij ge­bracht. Er is geen vas­te slui­ter­tijd op te ge­ven die no­dig is voor der­ge­lij­ke beel­den. De ma­te van ver­va­ging in de ach­ter­grond wordt na­me­lijk me­de­be­paald door de ei­gen snel­heid van het voor­bij­trek­ken­de on­der­werp. Een kwes­tie van pro­be­ren en ge­luk heb­ben dus.

Toen ik de­ze op­na­me in­mid­dels vijf jaar ge­le­den maak­te, riep die nog wel wat dis­cus­sie op. Vol­gens som­mi­gen bood het te wei­nig scherp­te en her­ken­ning. De gou­den re­gel was: het oog van het dier moet al­tijd zicht­baar en scherp in beeld zijn ge­bracht. Dit soort ver­vaag­de beel­den wor­den nu ech­ter vol­op ge­maakt. Zelfs van stil­staan­de on­der­wer­pen, zo­als bo­men. Tij­den ver­an­de­ren dus.

Ik he­rin­ner me nog steeds goed hoe te­vre­den ik was met het re­sul­taat, toen ik dit di­rect op het scherm­pje van mijn camera be­oor­deel­de. Het mee­trek­ken had de kleur­lo­ze en sfeer­lo­ze om­stan­dig­he­den na­me­lijk om­ge­to­verd in een fraai lij­nen­spel van licht en don­ker. Met als bo­nus het on­der­werp pre­cies op de juis­te plaats, zwe­vend als een soort geest­ver­schij­ning in een an­de­re we­reld. Mijn ei­gen cre­a­tie­ve weer­ga­ve van plaats en mo­ment!

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.