Pro­fes­si­o­neel be­lich­ten

Au­to­ma­ti­sche be­lich­ting wordt steeds in­tel­li­gen­ter. We leg­gen uit hoe di­gi­ta­le ca­me­ra’s de licht­si­tu­a­tie be­grij­pen en wan­neer je be­ter hand­ma­tig kunt be­lich­ten.

CHIP FOTO Magazine - - Inhoud -

Hoe au­to­ma­ti­sche be­lich­ting de licht­si­tu­a­tie meet en wan­neer je hand­ma­tig moet be­lich­ten.

Wan­neer je een (half) au­to­ma­ti­sche mo­dus ge­bruikt, ge­bruik je ook de in­ter­ne licht­me­ting van de ca­me­ra. Druk je de ont­span­knop voor de helft in, dan be­paalt de ca­me­ra­sen­sor (dslm) of een apar­te sen­sor (dslr) hoe­veel licht er door het ob­jec­tief komt. Aan de hand daar­van wordt de licht­si­tu­a­tie be­paald, waar­na een be­lich­tings­tijd, dia­frag­ma of ISOwaar­de wordt aan­be­vo­len. En dat al­les gaat au­to­ma­tisch – bij­zon­der han­dig en daar­om veel­ge­bruikt.

Maar soms wil een fo­to maar niet luk­ken, of wordt bij­voor­beeld een por­tret veel te hel­der, hoe vaak je het ook op­nieuw pro­beert. Dan sta je voor een raad­sel en is het tijd om je in te le­zen in de au­to­ma­ti­sche be­lich­ting van je ca­me­ra. Die werkt na­me­lijk jam­mer ge­noeg niet al­tijd fout­loos. Het be­lang­rijk­ste is, dat er voor de be­tref­fen­de si­tu­a­tie een pas­sen­de meet­me­tho­de wordt ge­han­teerd. En van al­le meet­me­tho­des die

er zijn, zijn er drie die over het al­ge­meen het meest ge­bruikt wor­den.

Slim­me be­lich­ting

Wel­ke meet­me­tho­de de juis­te is, hangt voor­al af van het on­der­werp. Wan­neer je bij­voor­beeld een por­tret maakt voor een wit­te muur, dan zijn de huid­tin­ten van be­lang. Daar­om ge­bruik je een spot­me­ting waar­bij al­leen de hel­der­heid in het mid­den van het beeld (het ac­tie­ve au­to­fo­cus­punt) wordt be­paald. Een twee­de voor­deel van de­ze me­tho­de is dat je bij af­wij­ken­de huid­tin­ten zon­der pro­ble­men een lich­te be­lich­tings­cor­rec­tie kunt toe­pas­sen.

Bij land­schaps­fo­to’s moet juist bij voor­keur de ge­he­le fo­to ge­lijk­ma­tig wor­den be­licht. Daar is de ma­trix­me­ting (meer­vel­den­me­ting) be­ter ge­schikt voor. Dit is een com­plexe func­tie die pro­beert om de ac­cen­ten van het on­der­werp te be­pa­len en de be­lich­ting op die si­tu­a­tie af te stem­men. Dat is moei­lijk om voor te stel­len, maar het leidt wel tot ver­ras­send goe­de re­sul­ta­ten. Ben je cre­a­tief aan­ge­legd en wil je met be­hulp van de be­lich­tings­cor­rec­tie het re­sul­taat be­ïn­vloe­den, dan werkt de ma­trix­me­ting door­gaans niet op een wen­se­lij­ke ma­nier. Daar­om heb­ben veel ca­me­ra’s ook nog een in­te­graal­me­ting, die de hel­der­heid van de he­le uit­sne­de be­paalt, zon­der dat er re­ke­ning wordt ge­hou­den met ac­cen­ten (zo­als bij de ma­trix­me­ting).

Na­de­len van spot­me­ting

Om bij zeer hel­de­re of don­ke­re on­der­wer­pen met de licht­me­ting tot goe­de re­sul­ta­ten te komen, heb je er­va­ring no­dig en moet je zelf in­grij­pen. De re­den is dat ca­me­ra’s zijn ge­ka­li­breerd op acht­tien pro­cent grijs. Huid­tin­ten van men­sen uit Mid­den-Eu­ro­pa wor­den daar­door goed af­ge­beeld, net zo­als land­schaps­fo­to’s, ar­chi­tec­tuur­fo­to’s en an­de­re on­der­wer­pen. In spe­ci­a­le ge­val­len, zo­als on­ze ope­nings­fo­to van de zwar­te hond, leidt de licht­me­ting toch tot ver­keer­de re­sul­ta­ten: De sen­sor stelt vast dat er wei­nig licht door het ob­jec­tief komt en gaat er van­uit dat het on­der­werp slecht be­licht is. In wer­ke­lijk­heid ab­sor­beert de zwar­te vacht van de hond heel veel om­ge­vings­licht. Om­dat de ca­me­ra dit niet weet, wordt de slui­ter­tijd ver­lengd, om zo een hel­der­de­re fo­to te krij­gen die over­een­komt met acht­tien pro­cent grijs. Daar­mee vol­gen de grijstrap­pen wel de richt­lij­nen, maar de glan­zen­de hon­den­vacht komt op de fo­to maar grijs en flets over.

In zo’n ge­val ge­bruik je een krach­ti­ge ne­ga­tie­ve be­lich­tings­cor­rec­tie. Daar­door ver­schui­ven de grijstrap­pen in het his­to­gram dui­de­lijk naar links en wor­den zelfs af­ge­sne­den, maar de in­druk van de fo­to geeft de re­a­li­teit veel be­ter weer.

“De ma­trix­me­ting is moei­lijk te be­vat­ten, maar leidt vaak tot ver­ba­zing­wek­kend

goe­de re­sul­ta­ten.”

Om te zor­gen dat de hon­den­vacht mooi zwart blijft, kun je het bes­te een spot­me­ting op de neus van de hond doen, waar­na je een be­lich­tings­cor­rec­tie van on­ge­veer -2 EV toe­past.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.