Dut­ch His­to­ric Ral­ly Club

Classic Cars (Netherlands) - - Inhoud - Tekst: Fred Hak • Fo­to’s: joost­snel.nl

Ben je na al­ler­lei oe­fen­rit­jes en een­daag­se ral­ly’s toe aan een ech­te uit­da­ging? Denk dan eens aan de Tul­pen­ral­lye, een mo­nu­ment op de ka­len­der. Je stuurt zes da­gen over de mooi­ste we­gen, door­kruist ne­gen lan­den en fi­nisht na zo’n 2500 ki­lo­me­ter in Noord­wijk.

Dit jaar gin­gen maar liefst 235 au­to’s van start voor de 63e edi­tie van de­ze be­faam­de ral­ly. Daar za­ten veer­tien voor­oor­log­se bij, met als oud­ste een Ma­this GM Sport uit 1925. Ze wa­ren in­ge­deeld in de Vin­ta­ge­klas­se en had­den een min­der zwaar pro­gram­ma dan de wat jon­ge­re au­to’s. Met een mo­der­ne­re au­to (bouw­jaar t/m 1971) kon je kie­zen uit de Tour-, Sport- of Ex­pert­klas­se, al naar ge­lang je ral­ly­er­va­ring. Van­zelf­spre­kend met op­lo­pen­de moei­lijk­heids­graad.

Rond­jes op Mon­za

Deel­ne­men aan de Tul­pen­ral­lye be­te­kent dat je je­zelf goed moet voor­be­rei­den. Re­gel ruim van te­vo­ren je over­nach­tings­ho­tels, neem het re­gle­ment goed in je op en zorg voor­al dat de au­to waar­mee je deel­neemt er fris bij staat. Want daar ont­breekt het nog wel eens aan, weet Bas Aal­berts van een van de ser­vi­ce­teams die ach­ter de ka­ra­vaan aan rij­den. “Veel au­to’s heb­ben net voor de ral­ly wel on­der­houd ge­had, maar ik vraag mij soms af of de ga­ra­gist wel een idee heeft wat zo’n ral­ly in­houdt. Voor een rus­tig toer­rit­je is zo’n au­to dan best ge­schikt, maar in de Tul­pen­ral­lye krijgt hij echt op zijn don­der. Dan moet hij op en top ge­pre­pa­reerd zijn. Als ik con­sta­teer dat er geen vet in de aan­drijf­as­sen zit, of dat de kop­pe­lings­ci­lin­der te wei­nig slag heeft, dan denk ik daar het mij­ne van.”

Als al­le voor­be­rei­din­gen goed zijn ver­lo­pen en je bent ge­ac­cep­teerd als deel­ne­mer, kun je van start. Vaak start de ral­ly in Frank­rijk, dit jaar was de keus ge­val­len op Saint-Vin­cent in het Ita­li­aan­se Ao­sta­dal. On­der aan­moe­di­ging van het hal­ve dorp ver­trok­ken al­le equi­pes voor een rou­te die hen via veel haar­speld­boch­ten door Noord-Ita­lië leid­de. De be­stuur­der had zijn han­den vol: stu­ren, rem­men, kop­pe­len, scha­ke­len en op con­tro­le­bord­jes let­ten. Maar ook: ge­nie­ten van de schit­te­ren­de ver­ge­zich­ten. De na­vi­ga­tor kreeg hier wei­nig van mee; die zat met zijn neus in de kaart om de juis­te rou­te te vin­den tus­sen een aan­tal in­ge­te­ken­de pij­len. Eind­be­stem­ming van de eer­ste dag was het For­mu­le 1-cir­cuit van Mon­za, waar vijf ron­den ge­re­den moesten wor­den. En je tijd tel­de na­tuur­lijk mee voor het klas­se­ment.

Haar­speld­boch­ten

Dag 2 be­gon zon­nig, maar naar­ma­te we ho­ger kwa­men koel­de het flink af en re­den we tus­sen sneeuw­wal­len door, boven op de Splü­gen­pas op de grens van Ita­lië en Zwit­ser­land. Dan heb je wel een beet­je me­de­lij­den met de deel­ne­mers in de Vin­ta­ge­klas­se, want som­mi­ge van die au­to’s heb­ben geen kap. Dik in­ge­pakt wa­pen­den de in­zit­ten­den zich te­gen de kou. Zo’n berg moet je ook weer af en het is een feest als je van boven af al die hairpins al kunt zien lig­gen. Ver­der naar het noor­den ging het Liech­ten­stein

in, Liech­ten­stein uit (’t is maar een klein land­je) en op naar de dag­fi­nish in het Oos­ten­rijk­se Feld­kirch. De klas­se­men­ten in de ver­schil­len­de klas­sen be­gon­nen zich al een beet­je af te te­ke­nen. De top­pers za­ten wel­is­waar nog aar­dig bij el­kaar, maar door ma­te­ri­aal­pech kon­den som­mi­gen een ho­ge klas­se­ring op hun buik schrij­ven. De ser­vi­ce­ploe­gen maak­ten over­uren, om toch maar zo veel mo­ge­lijk deel­ne­mers weer op weg te hel­pen. De vol­gen­de dag speel­de zich voor­na­me­lijk in Duits­land af. Ook daar had­den uit­zet­ters Jan en Er­win Berk­hof weer de fraai­ste weg­ge­tjes ge­von­den en pit­ti­ge uit­da­gin­gen op de kaart be­dacht. Ge­volg: er wer­den nog­al wat straf­pun­ten uit­ge­deeld en de po­si­ties in het klas­se­ment wis­sel­den voort­du­rend. Ter­wijl het gros van het deel­ne­mers­veld in Hor­bourg-Whir (we za­ten in­mid­dels in Frank­rijk) van een drank­je en het di­ner kon­den ge­nie­ten, kreeg de Ex­pert­klas­se nog een avond­etap­pe voor de kie­zen. Dat be­stond uit kor­te tra­jec­ten met veel tijd­con­tro­les. Het bleek de zwa­nen­zang van Jan-Pe­ter en Yo­lan­da Zijl, die op dat mo­ment aan de lei­ding gin­gen. Be­teu­terd ston­den zij naast hun Porsche 911: de ho­mo­ki­neet had het be­ge­ven.

Wijn­vel­den

De hoofd­moot van de Tul­pen­ral­lye be­staat uit het vin­den van de juis­te rou­te tij­dens de kaart­leestra­jec­ten, meest­al via de sys­te­men pij­len-kort­ste-rou­te of in­ge­te­ken­de lijn. Dat is soms al las­tig ge­noeg, maar het klas­se­ment wordt ook ge­maakt via zo­ge­noem­de re­gel­ma­tig­heids­e­tap­pes. Daar­in moet je een voor­af aan­ge­ge­ven ge­mid­del­de snel­heid aan­hou­den, liefst tot op de se­con­de nauw­keu­rig. Met een ta­bel, een stop­watch en een trip­mas­ter pro­beer je dat zo goed mo­ge­lijk te doen, want el­ke se­con­de af­wij­king be­te­kent straf­tijd. De proe­ven op af­ge­slo­ten cir­cuits – zo­als dat van Mon­za, maar ook op kartba­nen – zijn een vol­gen­de scherp­rech­ter.

Dag 4 bracht het veld naar Mon­dorf-les-Bains in Luxem­burg. In­tus­sen was het land­schap

wat vlak­ker ge­wor­den, maar de rou­te was er niet min­der om. Het is geen straf om door de wijn­vel­den van de El­zas te rij­den. Toch bleef het de­vies: op­let­ten! Op de ge­bruik­te kaar­ten staan na­me­lijk niet al­le we­gen. Zo zie je op de kaart een drie­sprong, maar in wer­ke­lijk­heid is het een vijf­sprong. Wel­ke weg moet je dan heb­ben? Dan is een kom­pas een on­mis­baar in­stru­ment. Wees alert op ou­de­weg­si­tu­a­ties. Van veel slin­ger­weg­ge­tjes in Frank­rijk zijn de boch­ten recht­ge­trok­ken. Die ou­de slin­gers ge­brui­ken ze te­gen­woor­dig dan vaak als par­keer­plaats. Als de weg op je kaart nog­al boch­tig is, rijd dan maar even over die par­keer­plaats. Ge­ga­ran­deerd dat daar een con­tro­le ver­stopt staat.

Laat­ste lood­jes

Ook de laat­ste twee wed­strijd­da­gen bo­den nog vol­doen­de ad­der­tjes on­der het gras. Eerst door Luxem­burg, Duits­land en Bel­gië naar etap­pe­plaats Vaals, ver­vol­gens na een kor­te nacht naar de fi­nish in Noord­wijk. Dat werd nog een span­nen­de dag, want de top 2 in de hoog­ste klas­sen stond nog erg dicht bij el­kaar. Een aan­tal kaart­leestra­jec­ten, een paar rond­jes op kart­cir­cuits en drie proe­ven op mi­li­tair ter­rein in Oir­schot zou­den de be­slis­sing bren­gen. Uit­ein­de­lijk trok­ken Alexan­der Leurs en Pe­ter van Hoof in hun Opel Ascona aan het lang­ste eind. Zij won­nen de Ex­pert­klas­se en wer­den daar­mee Al­ge­meen Win­naar. Leo van Beu­ke­ring en Hans-Olav de Wolf wa­ren de bes­te in de Sport­klas­se met een Ja­gu­ar Mk 2, On­no den Boer en zijn doch­ter Hil­de pak­ten met een Bent­ley Con­ver­ti­ble Park Ward BHC de winst in de Tour­klas­se en Mar­cel en Alfons Geurts ze­ge­vier­den in de Vin­ta­ge­klas­se in hun As­ton Mar­tin 15/98.

Vol­gend jaar start de Tul­pen­ral­lye op 7 mei in Duits­land. Van­af 29 ok­to­ber kun je je in­schrij­ven (www.tul­pen­ral­lye.nl).

De Dut­ch His­to­ric Ral­ly Club (DHRC) is de Ne­der­land­se ver­e­ni­ging voor rij­ders en na­vi­ga­to­ren van klas­sie­ker­ral­ly's. In de club zijn meer dan 600 ral­ly­fans ver­e­nigd. De DHRC is de drij­ven­de kracht ach­ter het Ne­der­lands kam­pi­oen­schap, waar­bij ver­schil­len­de ral­ly's van ver­schil­len­de or­ga­ni­sa­to­ren mee­tel­len. De DHRC is zelf ook organisator van en­ke­le ral­ly's en veel an­de­re or­ga­ni­sa­to­ren zijn op hun beurt lid van de DHRC. Sa­men met de­ze or­ga­ni­sa­to­ren en de over­koe­pe­len­de Ne­der­land­se His­to­ri­sche Ral­ly Fe­de­ra­tie streeft de DHRC de be­lan­gen na van de klas­sie­ke ral­ly­sport in Ne­der­land.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.