AMC GREMLIN V8

Als de eerste schet­sen van een au­to tij­dens een vlieg­reis op de ach­ter­kant van een kots­zak­je wor­den ge­te­kend, is dat geen goed voor­te­ken. De AMC Gremlin ken­de dan ook een roem­lo­ze car­ri­è­re.

Classic Cars (Netherlands) - - INHOUD - Tekst: Ger­rit Rei­chel, Igor Stuif­zand • Foto’s: Wim Woe­ber

Wan­neer het op de re­dac­tie van Clas­sic Cars weer eens over au­to’s gaat, ko­men de groot­ste mis­luk­kin­gen, flops en mis­sers uit de ge­schie­de­nis ge­re­geld aan bod. Meest­al duurt het dan niet lang voor­dat de AMC Pa­cer wordt ge­noemd. De­ze Ame­ri­kaan­se kaas­stolp op wie­len is im­mers een ge­mak­ke­lij­ke prooi voor een ge­zon­de por­tie leed­ver­maak. Dank­zij de slacht­of­fer­rol van de Pa­cer blijft een an­der AMC-pro­duct in on­ze ‘slecht­nieuws­ge­sprek­ken’ ech­ter bui­ten schot. We doe­len op de Gremlin, een twee­deurs com­pact car die moest bij­dra­gen aan het Ame­ri­kaan­se of­fen­sief te­gen de op­mars van de Ja­pan­se su­per­mi­ni’s. De Gremlin be­gon zijn loop­baan let­ter­lijk als 1-april­grap: op de eerste dag van de vier­de maand van 1970, werd hij de show­room van de Ame­ri­kaan­se AMC-dea­lers in ge­rold.

Te­gen­woor­dig ge­niet de Gremlin voor­al be­kend­heid om zijn stip­no­te­ring in tal van in­ter­net­lijst­jes. ‘De 10 slecht­ste au­to’s al­ler tij­den’, ‘De 7 groot­ste de­sign­ram­pen ter we­reld’ – de Gremlin wordt stee­vast ge­noemd. Vol­gens de over­le­ve­ring heeft AMC’s hoofd­ont­wer­per Ri­chard A. Te­a­gue zijn eerste her­sen­spin­sels tij­dens een vlieg­reis zit­ten schet­sen … op de ach­ter­kant van een kots­zak­je. Het moet een tur­bu­len­te vlucht zijn ge­weest.

Roald Dahl

Het vol­gen­de ver­haal klinkt ech­ter een stuk waar­schijn­lij­ker: voor mo­del­jaar 1971 kwa­men Ford en Ge­ne­ral Mo­tors met hun kers­ver­se sub­com­pacts, waar­op AMC geen ant­woord kon ge­ven. Hoe­wel het merk voor­al sterk was in de la­ge­re seg­men­ten van de Ame­ri­kaan­se markt, had het geen geld om een ge­heel nieuw in­stap­mo­del te ont­wik­ke­len. Ri­chard A. Te­a­gue kwam met een een­vou­di­ge op­los­sing: hij nam een AMC Hor­net, greep ver­vol­gens een bijl en hak­te de ach­ter­kant er vlak ach­ter de B-stij­len af. Ge­lijk­tij­dig kort­te hij de wiel­ba­sis met zo’n 30 cen­ti­me­ter in. Bij na­der in­zien niet eens zo’n gek idee: te­gen­woor­dig wordt me­nig mo­der­ne au­to vol­gens een soort­ge­lijk bouw­ste­nen­prin­ci­pe ont­wik­keld.

Het re­sul­taat was de eerste com­pac­te twee­deurs van een Ame­ri­kaans merk. Ter­wijl au­to’s als de Ford Pin­to en de Che­vro­let

Ve­ga een stuk lan­ger wa­ren dan de po­pu­lai­re Volks­wa­gen Ke­ver, was de Gremlin met een leng­te van 4,33 me­ter niet veel gro­ter. Voor een pas­send ima­go sloeg AMC een on­ge­brui­ke­lij­ke zij­weg in: om een jon­ge ko­pers­groep aan te spre­ken, werd een car­toon­ach­tig pop­pe­tje ge­te­kend, met het eerste kin­der­boek van

Roald Dahl – De Grem­lins – als in­spi­ra­tie­bron. In dit boek heb­ben de Grem­lins een

Om heel eer­lijk te zijn, vin­den we het ver­guis­de ont­werp van Ri­chard A. Te­a­gue niet eens zó be­roerd.

gro­te voor­lief­de voor het cre­ë­ren van cha­os en pa­niek. Hun spe­ci­a­li­teit: het sa­bo­te­ren van oor­logs­vlieg­tui­gen.

Een he­le kunst

Met een ge­me­ne blik grijn­zen de grem­lins je van­af al­ler­lei plaat­sen toe, klaar om je een vol­gen­de streek te le­ve­ren. Op het stuur, op de por­tie­ren, op de (op­ti­o­neel ge­le­ver­de) klep on­der de open schar­nie­ren­de ach­ter­ruit – ze zit­ten over­al. Wie een beet­je goed­ge­lo­vig is, zou het ver­trou­wen in de au­to snel kun­nen ver­lie­zen. En in­der­daad lij­ken ze hun tan­den al in de be­stu­ring en de rem­men van de au­to te heb­ben ge­zet. Erg veel ge­beurt er na­me­lijk niet, als je aan het stuur draait of op het rem­pe­daal gaat staan. Maar geen pa­niek: dat hoort zo. Met een de­fen­sie­ve rij­stijl is er wei­nig aan de hand en kun je pri­ma an­ti­ci­pe­ren op de tra­ge ko­gel­kring­loop­be­stu­ring en de laks­heid waar­mee de vier trom­mel­rem­men het 1400 ki­lo we­gen­de ‘klein­tje’ tot stil­stand bren­gen.

Dan heb­ben we het nog niet eens ge­had over de mo­tor. De Gremlin-ko­per had rui­me keus: er werd een twee­li­ter vier­ci­lin­der van Au­di aan­ge­bo­den, een zes­ci­lin­der lijn­mo­tor en zelfs een acht­ci­lin­der. Zo’n V8 heeft ons fo­to­mo­del ook. Het gaat om een mo­tor met een in­houd van vijf li­ter, die zijn werk ver­richt met lan­ge sla­gen van de zui­gers. Ge­zien de in­houd van de mo­tor en het ge­luid dat hij maakt, zou je een ste­vig ver­mo­gen ver­wach­ten. Maar ook hier lij­ken de grem­lins te heb­ben huis­ge­hou­den: je krijgt al gauw de in­druk dat de drie­traps au­to­maat de helft van de be­loof­de 150 pk op­slob­bert. Bo­ven­dien is het al een he­le kunst dat AMC uit vijf li­ter slag­vo­lu­me zó wei­nig ver­mo­gen heeft ge­peu­terd. Wat er al­le­maal in de acht ci­lin­ders ge­beurt, gaat bij het om­zet­ten naar aan­drijf­krach­ten gro­ten­deels ver­lo­ren.

Groen

Maar la­ten we de AMC Gremlin eens van­uit het per­spec­tief van de lief­heb­ber be­kij­ken. Weet de au­to de emo­ties te prik­ke­len? Om heel eer­lijk te zijn, vin­den we het ver­guis­de ont­werp van Ri­chard A. Te­a­gue niet eens zó be­roerd. Met zijn lan­ge neus en af­ge­kap­te ach­ter­kant is de Gremlin een ex­cen­trie­ke ver­schij­ning met tal van in­te­res­san­te de­tails. Daar­naast is er geen en­ke­le Ame­ri­kaan­se com­pact car (of klei­ne

De fi­guur­tjes lij­ken hun tan­den in­der­daad al in de be­stu­ring en de rem­men te

heb­ben ge­zet.

au­to uit een an­der land) die met een heu­se V8 is ge­le­verd. De mo­tor brengt een ge­wel­dig ge­luid voort. Hij ont­waakt met een lui ge­blub­ber en neemt am­per de moei­te om in de toe­ren te klim­men. Daar heeft nie­mand van te­rug, bij het stop­licht. Maar zo­dra dit op groen springt, is het ge­daan met de show. Ter­wijl de V8 het meng­sel van lucht en ben­zi­ne met wat ho­ge­re snel­heid rond­pompt, is het ove­ri­ge ver­keer al ver­dwe­nen. Maar met zijn leef­tijd van 48 jaar, mag je dat de Gremlin niet meer ver­wij­ten.

Het luk­te AMC om tus­sen 1970 en 1978 meer dan 670.000 Grem­lins aan de man te bren­gen. Naar­ma­te de au­to’s meer op leef­tijd raak­ten, wer­den ze steeds meer be­han­deld als oud vuil – in de let­ter­lij­ke be­te­ke­nis van het woord.

Veel Grem­lins zijn er niet be­waard ge­ble­ven en het kost moei­te om op Ame­ri­kaan­se web­si­tes als Hem­mings.com en Au­to­tra­der.com een fat­soen­lijk en ori­gi­neel exem­plaar te vin­den.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.