Byg­gjer ho­tell hei­me i ha­gen

Faedrelandsvennen - - NYHETER -

Øystein Moi

● Øystein Moi star­tet nett­ste­det moi­sund.com i 2002. Han bru­ker nå sin lo­kal­kunn­skap fra ind­re byg­der til å la oss le­se­re bli kjent med men­nes­ker fra den­ne de­len av Ag­der.

Den­ne uka har Moi møtt El­ling T. Eike­ra­pen

u veit penge­set­la­ne i dag er i grun­nen ikkje verd noko som helst. Før i tida var ein mil­lio­nær noko du i bes­te fall las om i avi­se­ne, el­ler det var ein el­ler an­nan mer­ke­leg fi­gur du stun­dom fekk eit stutt glimt av på fjern­syns­skjer­men. Helst frå Ame­ri­ka. I dag må du mest ha med deg ein mil­lion i lom­ma når du rei­ser på handle­tur til byen, sei­er El­ling T. Eike­ra­pen.

Ja, my­kje he end­ra seg i sam­fun­net ber­re på den stut­te tida si­dan Odd­mund Ljos­land vart kro­na til ord­fø­rar i Åse­ral. Like etter år­hundre­skif­tet.

El­ling T. Eike­ra­pen veit kva han ta­lar om. Ein sam­funns­byg­gjar – og ein bru­byg­gjar av dei heilt sjeld­ne. Ein et­nisk rein­rasa ås­døl som på man­ge må­tar er heilt ulik man­ge av sine eig­ne sam­byg­din­ger. Etter meir enn 70 lev­de år i heim­byg­da sei­er El­ling T. at han ikkje veit om at han he ein ein­as­te uven som han kan set­je namn på.

På man­ge må­tar eit meis­ter­styk­ke av ein mann som he vore ein av dei størs­te, pri­va­te ar­beids­gje­va­ra­ne i Åse­ral i mo­der­ne tid. Ein mann som he hatt fast sete i både he­rad­sty­re og for­mann­skap i 16 år – og som i til­legg møt­te som folke­vald re­pre­sen­tant i fyl­kes­tin­get i fire år.

Om snaue 14 da­gar op­nar El­ling T eit flun­kan­de nytt ho­tell hei­me i tu­net på Eike­ra­pen. «Eike­ra­pen Gjeste­gard» skal ver­te eit ho­tell i sær­klas­se. Det trur me så gjer­ne. Ho­tel­let vil og så av­gjort få ein ho­tell­di­rek­tør i sær­klas­se. Pris­lap­pen på meir enn 30 mil­lio­nar kro­ner skræ­mer ikkje vat­net av 71 år gam­le El­ling.

– Eg veit kva eg vil. Eg veit kva eg kan, sei­er man­nen som ikkje på noko vis he vore in­ne på tan­ken om å pen­sjo­ne­re seg.

– Hei­le li­vet he eg vore opp­te­ken av å ska­pe gode og tryg­ge ar­beids­plas­sar. Ei opp­gå­ve eg på man­ge må­tar he luk­kast med. Ei opp­gå­ve, eit kall, eg von­leg kan hal­de på med heilt til den da­gen dei må bere meg ut frå ho­tel­let her. Med fø­te­ne fyrst. I farts­ret­nin­ga.

Bygg – og an­leggs­bran­sjen he vore El­ling T. sin ar­beids­plass, og sitt fag­om­rå­de, gjen­nom hei­le li­vet. Han he vore med på alt frå byg­gjing av sto­re vass­kraft­an­legg i Byk­le og Bjel­land – til hus­byg­gjing i Horn­nes, på Byre­mo og i New Jer­sey. Midt på 70-ta­let gjekk han i kom­pa­ni­skap med eit par neve­nyt­ti­ge og godt ve­tu­ge sam­byg­din­ger og tok til med hytte­byg­gjing i heim­kom­mu­nen. I lø­pet av to-tre hek­tis­ke år set­te dei opp næ­ra­re 70 hyt­ter i dei nye hytte­fel­ta som jamn­leg duk­ka opp både på Ljos­land og på Borte­lid.

Flin­ke folk, sta­dig nye til­set­te – og ei opp­drags­meng­de dei nær­ast ikkje såg ende på, var ei med­ver­kan­de år­sak til at gu­ta­ne i 1978 star­ta opp den vid­gjet­ne en­tre­pe­nør­v­ek­sem­da Eco Bygg as.

På det mes­te had­de den­ne verk­sem­da meir enn 70 per­son­ar på løn­nings­lis­ta – og om­set­na­den pas­ser­te den gong 120 mil­lio­nar kro­ner. Eco Bygg var heilt fram til byr­jin­ga av det­te år­hund­re eit av dei al­ler ster­kas­te merke­nam­na på hei­le Sør­lan­det. Heilt på høg­de med både Co­ca Co­la og Se­tes­dal Bil­ru­ter.

El­ling T smi­ler lurt. Me sit i den halv­fer­di­ge re­sep­sjo­nen på Eike­ra­pen Gjeste­gard. Det vrim­ler av hand­ver­ka­rar og ås­dø­lar i tre ful­le eta­sjar. Må­lings­spann, røyr­de­ler, tak­pla­ter, møb­ler, po­lak­kar, folk frå Li­tau­en og hundre­vis av tapet­rul­lar frå Farge­hu­set på Ev­je i fritt spel. Eg lu­rar på om di­rek­tø­ren ver­ke­leg trur at alt det­te kan stå fer­dig til op­nings­fes­ten den 10.juni. Det­te var tru­leg det spurs­må­let eg så av­gjort ikkje skul­le stil­le den­ne mai-kvel­den.

– Gjeste­lis­ta er klar. Kok­ken er i full sving med å kom­po­ne­re mat­se­te­len. Skjen­ke­løy­vet er på veg i pos­ten – og frå byen kjem stram­me, uni­forms­kled­de sol­da­tar som skal sky­te sa­lutt. Med ka­non. Det kjem til å skram­le du­ge­leg i sto­ve­gla­sa øvst oppe i Log­na­da­len.

DOg på Håve­støl.

Me av­slut­ter all dia­log om både dato og klokke­slett. Det er best slik.

– Eg byg­gjer ikkje det­te ho­tel­let i von om at eg skal ver­te søkk­rik

på gods og gull. Nei – for tu­san. Eg he ikkje bruk for meir pen­ger. Det­te gjer eg for det fyrs­te for­di eg tyk­kjer det er him­lan­de moro. Her kan eg ska­pe noko i mi eiga heim­bygd. I mitt eige tun. Her kan eg skaf­fe verd­ful­le og stuttreis­te ar­beid­plas­sar. Her kan eg dri­ve bygde­ut­vik­ling i prak­sis – el­ler kan hen­de me hel­ler skal kal­le det­te for gards­tu­ris­me. Eit po­pu­lært om­kver­ve i man­ge sa­man­hen­ger i dag.

Eco Bygg er his­to­rie. I 2009 vart dei sis­te ak­sje­bre­va over­ført til en­tre­pe­nør­sel­ska­pet Kru­se Smith as. Ei epoke var over. Eit sam­funns­opp­drag var slutt­ført.

Det rin­ger jamnt i den stø­ve­te og vel­bruk­te mo­bil­te­le­fo­nen til El­ling T. Ryk­ta he spreidd seg til byen, til Ven­ne­sla og til Stav­an­ger. Folk vil gjer­ne opp­le­ve stil­la – og atmo­sfæ­ra på Eike­ra­pen. Eit ho­tell i sær­klas­se – el­ler som det stend i ei bro­sjy­re eg fann i re­sep­sjo­nen:

«Eike­ra­pen har i lang tid levd i har­mo­ni med na­tu­ren – hvis du åp­ner ditt sinn og lyt­ter, vil ma­gi­en kom­me til syne og du vil hø­re trær­ne hvis­ke.»

El­ling T. Eike­ra­pen he in­gen uve­ner. Han er glad i heim­byg­da si. Ein stolt ås­døl. Ein frami­frå for­ret­nings­mann. Ein ho­tell­di­rek­tør i sær­klas­se.

Når sola gjeng ned att­om åsen, kan El­ling sit­je på tram­men og nyte stil­la. Han kan høy­re tun­tre­et kvisk­re. Gode ord.

FOTO: ØYSTEIN MOI

Vel­ko­men inn. Her er det både hus­rom og hjar­te­rom. 29 dob­le rom. Stor kon­fe­ranse­sal, eiga brure­su­it­te på lof­tet – og ei tri­ve­leg skjenke­sto­ve i kjel­la­ren.

Newspapers in Norwegian

Newspapers from Norway

© PressReader. All rights reserved.