Nes­ten vel­lyk­ka se­rie­ro­man­start

Faedrelandsvennen - - KULTUR - BJAR­NE TVEITEN

RO­MAN Bjørn­stad

Fred­rik Back­man. Om­sett av Ei­nar Bl­om­gren Cap­pe­len Damm

I fyl­la vald­tek stjerne­spe­la­ren på la­get ei jen­te, også ho rusa.

Fred­rik Back­man (1981) de­bu­ter­te med «En mann ved navn Ove» i 2012. Kjempe­suk­sess! «Bjørn­stad» er den 5. bo­ka hans, den 1 1. bo­ka i ein se­rie om ut­kant­sam­fun­net Bjørn­stad, eit opp­dik­ta, frå­flyt­tingstru­ga lite sam­funn ein stad nord i Sve­ri­ge, der is­hockey er alfa og omega.

Førs­te de­len av ro­ma­nen er krev- jan­de les­nad, man­ge per­son­ar skal skis­se­rast, lo­kal­sam­fun­net skal bli kjent for le­sa­ra­ne – spen­nin­gar og ri­va­li­se­ring skal av­dek­k­ast osv. Ikkje minst skal dei sen­tra­le per­sona­ne i gute­la­get (15 – 17 år) på plass. Eg nem­ner to, «stjer­na» på la­get, Ke­vin, og beste­ve­nen Ben­ja­min. Dei vinn semi­fi­na­len i den svens­ke se­ri­en i dei­ra års­klas­se, men ta­par fi­na­len.

I fyl­la vald­tek stjerne­spe­la­ren på la­get ei jen­te, også ho rusa. Den­ne vald­tek­ta blir «na­vet» i res­ten av bo­ka. I etter­kant blir lo­kal­sam­fun­net djupt split­ta, mel­lom dei som trur på Ke­vin – og dei som trur på den 16 år gam­le jen­ta, som for­res­ten ven­tar ei veke før ho går til po­li­ti­et.

Den­ne si­tua­sjo­nen nyt­tar for­fat­ta­ren til å kle av det re­la­tivt ves­le, nord­svens­ke lo­kal­sam­fun­net. Kaldt og – etter mi mei­ning – klår­gje­ran­de, av­slø­rer Back­man mak­ta pen­gar har der spon­sor­inn­tek­ter er av­gje­ran­de.

Klasse­de­lin­ga er grei, ka­pi­ta­lis­ta­ne (les spon­so­ra­ne) bur på «Høy­den», fat­tig­fol­ket i «Dum­pa» – og mid­del­klas­sen? – sjølv­sagt midt imel­lom yt­ter­kan­ta­ne. Langt på veg er is­hockey­fol­ket, sær­leg gute­la­get, til­syne­la­tan­de med på å vis­ke ut dei øko­no­mis­ke skil­na­de­ne. Men så en­kelt er det sjølv­sagt ikkje.

Fred­rik Back­man har skri­ve ein ro­man det sma­kar litt fugl av. Men eg kjø­per ikkje alle dei man­ge ho­vud­per­sona­ne psy­ko­lo­gisk. No­k­re, kan­skje til og med man­ge, gjer det, men alt­for man­ge er og blir ikkje stort meir enn papp­fi­gu­rar. Eg rea­ge­rer også på at ro­ma­nen så ty­de­leg er slut­t­re­di­gert med tan­ke på at han skal bli førs­te del av ein Tv-se­rie. Lau­se trå­dar, per­son­ar som i ro­ma­nen til­syne­la­tan­de er pe­ri­fe­re, kan – trur eg – bli sen­tra­le sei­na­re. Li­ke­vel, alt i alt er «Bjørn­stad» ein bra ro­man.

Newspapers in Norwegian

Newspapers from Norway

© PressReader. All rights reserved.