Skal me gå på vat­net?

Stavanger Aftenblad - - FORSIDE - Andreas Haarr Prest

Men Je­sus gjekk på vat­net, og Pe­ter gjekk no­kre få steg ein gong. Så ten­kjer eg at for min del er det ikkje å gå på vat­net som er det sto­re og det eg skal sat­sa på. Sann­syn­leg­vis er det hel­ler and­re steg Je­sus vil at eg skal ta.

Je­sus gjekk på vat­net

Det er ikkje til å und­rast over. Klart han kun­ne gå på vat­net. Han er jo Guds son. Je­sus gjor­de man­ge ting som me ikkje gans­ke kan skjø­na og for­stå med tan­ken. Men al­le un­de­ra Je­sus gjor­de vi­ser jo at han var ann­leis. At han kom frå Gud og had­de ei gans­ke spe­si­ell opp­gå­ve her hjå oss. Og folk såg det Je­sus gjor­de og folk høyr­de orda han sa, og dei und­rast: Kven er det­te som gjer slikt og sei­er sli­ke ord? Det er det­te Bi­be­len vil ha sagt noko om, kven er han den­ne Je­sus som gjer og sei­er så my­kje un­dar­leg. Me und­rast på om det går an å gå på vat­net. Bi­be­len sva­rer på kven han er, han som kan slikt.

Pe­ter gjekk på vat­net

Pe­ter var fiskar. Han had­de vore på Ge­ne­sa­ret­sjø­en man­ge gon­ger før. Sjø­en had­de av og til ster­ke kaste­vin­dar, så det kun­ne vera far­leg. Den­ne gon­gen me les om nå had­de la­eresvei­na­ne alt vore på sjø­en i man­ge ti­mar i sterk mot­vind. Og det var i den fjer­de natte­vak­ta det skjed­de, alt­så ein gong mel­lom klok­ka 3 og 6 om mor­go­nen. Dei støkk og vert red­de når dei får sjå Je­sus koma gå­an­de. Dei trur det er eit gjen­ferd, eit spø­kel­se. Je­sus snak­kar med dei og dei for­står kven som kjem til dei. Då er det at Pe­ter prø­ver seg på å gå på vat­net. Det går godt ei stund, men når han vert merk­sam på uve­ret rundt, då søkk han og må få hjelp av Je­sus til å koma seg opp i bå­ten. Legg mer­ke til re­sul­ta­tet av det hei­le. Al­le sa om Je­sus: «Du er san­ne­leg Guds Son».

To steg i dag

Så trur eg ikkje at eg vert kal­la av Je­sus til å prø­va meg på å gå på vat­net i dag. Den gon­gen høyr­de det med som ei av dei man­ge opp­le­vin­ga­ne slik at dei al­le skul­le opp­da­ga at Je­sus var Guds Son. Då ten­kjer eg at det er to steg for oss i dag som er like ut­ford­ran­de. Det førs­te er at me og skal ta det eine ste­get i ret­ning Je­sus. Han som er alt. Han som kan alt. Han som held oss oppe. Han som er liv og frel­se. Det er han me skal hal­da oss til når li­vet kjem med ster­ke mot­vin­dar. Je­sus sa «Kom» til Pe­ter den gon­gen, han sei­er det same til oss i dag. Så ten­kjer eg at det er eit and­re steg og i det­te for oss, og det er det ste­get me skal gå til na­bo­en el­ler no­kre and­re som treng ein nes­te. Me skal gå frå mø­tet med Je­sus, bae­ran­de med oss noko av hans kja­er­leik og om­sorg til men­nes­ka rundt oss. Så veit eg ikkje kva som er mest skra­eman­de, å gå eit steg i ret­ning Je­sus el­ler til na­bo­en. Bi­bel­or­det i dag sei­er noko om at Je­sus uan­sett er like i naer­he­ten av oss, klar til å ret­ta ut si berg­an­de hand.

SØNDAGSTANKAR: Eg har ald­ri gått på vat­net. Ikkje trur eg at eg kjem til å gje­ra det hel­ler.

Newspapers in Norwegian

Newspapers from Norway

© PressReader. All rights reserved.