GEBOREGEBORE VIR DIE VER­HOOG

Men­se ken net sy snaak­se, ver­maak­li­ke kant, maar hy is al deur diep wa­ters waar hy by­na al­les ver­loor het.

Kuier - - Voorbladstorie - DEUR AMY JOHN­SON

Al­mal ken hom as ’n cha­ris­ma­tie­se en­ter­tai­ner wat jou laat saam­sing op die maat van el­ke lied­jie en sal laat lê van die lag. Maar A­lis­tair I­zo­bell (40) is ’n man wat weet hoe dit voel om by­na al­les te ver­loor en jou­self uit ’n diep, don­ker put te gra­we.

Ná meer as 30 jaar in die be­dryf is A­lis­tair si­no­niem met Kaap­se er­fe­nis en as jy al een van sy ver­to­nings be­leef het, sal jy weet hy stel nooit te­leur nie.

Maar van­dag is dit ’n an­der man wat hier sit – an­ders as die een wat ge­ho­re heup­swaai­end ver­maak met sy e­ner­gie­be­laai­de ver­to­nings. Hy’s kalm en sy teen­woor­dig­heid voel jy in die ver­trek son­der dat hy ’n woord hoef te sê.

A­lis­tair is nie ’n vreem­de­ling vir die ver­hoog nie. Hy was vyf toe hy Ritchie Va­lens se lied­jie“La Bam­ba”in sy eer­ste kon­sert in die Goeie Hoop-sen­trum in Kaap­stad ge­sing het. Gro­ter din­ge het daar­na ge­beur, want vier jaar la­ter het hy saam met Ri­car­do en Louk­maan A­dams in To­kio, Ja­pan, op­ge­tree. En voor hy 20 jaar oud was, het hy ’n ver­hoog ge­deel met Jo­na­than Butler.

Hy het al ge­ho­re plaas­lik en in­ter­na­si­o­naal ver­maak en hy is be­kend vir sy werk saam met Da­vid Kra­mer en die ont­sla­pe mu­siek­le­gen­de Ta­liep Pe­ter­sen. Hy was te sien in mu­siek­bly­spe­le soos Kat and the Kings, The Buddy Hol­ly Show, Doowah Boys en Wil­ly Rus­sel se pro­duk­sie B­lood Brot­hers – en hy’t al skou­ers ge­skuur met Lut­her Vandross en S­te­vie Won­der.

A­lis­tair het in Mit­chells Plain bui­te Kaap­stad groot­ge­word en hy’s trots daar­op. Hy glo tot van­dag sy ryk kin­der­ja­re hier het groot­liks by­ge­dra tot sy uit­kyk op die le­we.

“My loop­baan is my le­we. Dit maak my wie ek is. My er­fe­nis is al­les en die men­se wat my be­ïn­vloed het. Hoe ou­er ek raak, hoe meer be­sef ek hoe baie ons van me­kaar vat.

“Om op ’n ver­hoog op te t­ree, is ’n groot ver­ant­woor­de­lik­heid. For that mo­ment pe­op­le are han­ding them­sel­ves o­ver to you. Dit is soort van ’n re­spon­si­bi­li­ty om ’n en­ter­tai­ner te wees.”

A­lis­tair is eer­lik, op die man af en draai nie doe­kies om nie.

Hy sê hy wil hê sy ge­hoor moet al­tyd weet dat hy nie aan­sit of iets pro­beer wees wat hy nie is nie.

“Ek praat wat ek dink en my ge­hoor moet al­tyd weet ek is re­al. Ek glo nie daar­in om ie­mand an­ders op die ver­hoog en ie­mand an­ders by die huis te wees nie. So wan­neer ek eer­lik op die ver­hoog is, is dit die eer­li­ke A­lis­tair,” sê hy.

“Ek is soms d­wars by die huis, maar jy moet men­se va­li­da­te en jy moet re­al wees. Jy moet al­tyd sê hoe jy voel.”

Nog ie­mand wat hom al lan­ger as 20 jaar by­staan, is sy vrou, Kim. Hy het haar ont­moet toe hy des­tyds The Buddy Hol­ly Show in Jo­han­nes­burg ge­doen het. Maar ten spy­te van die feit dat hul ag­ter­gron­de so uit­een­lo­pend ver­skil – Kim is Joods – glo hy hul kin­ders, Ja­de (11) en Ga­briel (2), word groot in ’n sa­me­le­wing waar kleur nie meer ’n fak­tor is nie.

“Hul­le is in­di­vi­due in die on­ge­loof­lik­ste de­mo­kra­sie. Hul­le leef in ’n tyd waar al­les vir hul­le mak­li­ker is as wat dit des­tyds vir ons was. Kleur maak glad nie meer saak nie.”

VERLOORVERLOOR BYNABYNA ALLESALLES

Hy’s van­dag ’n suk­ses­vol­le kuns­te­naar en be­stuur sy eie be­sig­heid, A­lis­tair I­zo­bell Pro­ducti­ons, maar hy sê oor die ja­re was daar be­slis tye wat hy mis­moe­dig ge­raak het en wou op­gee.

“Daar was ’n tyd wat ek fa­me met success con­fu­se het. Ek was ’n fa­mous su­per­star en het die suk­ses van ’n on­ge­loof­li­ke jour­ney ge­mis. Nou ce­le­bra­te ek al­les wat ek be­reik het.” A­lis­tair was 12 jaar ge­le­de in die wurg­greep van drank vas­ge­keer en hy het in daar­die tyd geen uit­weg ge­sien nie. En ook nie ge­weet hoe hy daar­uit gaan kom nie – tot­dat hy be­sef het hoe baie op die spel is.

“Al­ko­hol het by­na my le­we ver­woes. I was on the ver­ge of lo­sing e­ver­y­thing en daar was ook men­se wat wou hê ek moet mis­luk deur my ver­sla­wing. Ek het toe be­sef dat ek be­slui­te moet maak wat goed is vir my.”

Hy wou ook nie meer lan­ger mag­te­loos toe­kyk hoe sy drink­ge­woon­tes al­les rond­om hom ver­woes nie.

“Al­ko­hol het al­mal rond­om my be­gin raak en my toe­koms het daar­van af­ge­hang, en ek sou my siel ver­loor het as dit nie was vir my family struc­tu­re nie. T­he­re was ne­ver a point of no re­turn. Jy het ’n ‘on’en ‘off’switch en die men­se met wie jy uit­hang, is men­se wat jou aan­moe­dig om dit te doen. “Ek was heel­dag dronk en daar was al­tyd ’n bot­tel vod­ka en ’n six pack bie­re. Ek het nie ge­functi­on nie, maar ek was nooit ge­weld­da­dig nie en ek het nooit my vrou ver­neuk nie.”

Hy sê sy oë het la­ter oop­ge­gaan vir wat al­les op die spel is en wat hy al­les kan ver­loor as hy nie ’n ve­ran­de­ring in sy le­we maak nie.“Ek moes my­self ver­los van die a­bu­se waar­deur ek my­self deur­ge­sit het. Ek het ’n ver­ant­woor­de­lik­heid ge­had as ’n si­bling, ’n man en ’n seun. En my vrou het deur al­les by my ge­staan, she ne­ver wa­ver­ed,”sê hy ter­wyl hy ’n traan weg­pik.

A­lis­tair sê aan­han­gers weet soms nie waar­deur kuns­te­naars gaan wan­neer die glitz en glam van ’n ver­to­ning ver­by is nie.

“Ek be­sef nou ek was daar en hoe moei­lik dit was om daar uit te kom. Daar’s bonds en kar­re om te be­taal. My dag be­gin 04:30 wan­neer ek my qui­et ti­me het. Ek moet uit­gaan om die werk te kry en soms kom ek saans laat te­rug.

“Wan­neer al die s­ta­ge se lig­te af is en die ap­plau­se ver­dwyn, that’s w­hen li­fe be­ats you. Ek het ’n fool van my­self ge­maak en ek móés daar­uit kom.”

A­lis­tair het in ’n Pink­ster­huis groot­ge­word. Sy ma was ’n ge­lo­wi­ge vrou en dit is juis dié fon­da­sie wat hom deur die moei­li­ke tye ge­help het.

“Ge­loof was die back­bo­ne van die keu­ses wat ek in my le­we ge­maak het en ek glo my ge­loof het my ge­dra deur al­les wat in my le­we ge­beur het. Net God kon dit doen, want daar was nie sleg­te din­ge nie, net c­hal­len­ges.”

Al­les wat hy tot dus­ver be­reik het, het be­slis nie mak­lik ge­kom nie, maar A­lis­tair sê in plaas daar­van om vas te klou aan die ver­gank­li­ke din­ge van die wê­reld, wil hy die klein din­ge­tjies in sy le­we waar­deer.

“As ek een­dag in die he­mel kom, moet ek nie swaar in­loop of skeef in­val om­dat my le­we nie lek­ker was nie. Li­fe is a jour­ney en ek wil pre­sent wees in el­ke oom­blik wat ek ex­pe­rien­ce. Ek wil niks be­reik nie, ek wil net le­we. Don’t cha­se the success or ap­plau­se, wees net dank­baar vir die moont­lik­he­de wat die le­we het om te bied.”

*A­lis­tair is op 27 Sep­tem­ber te sien in Mu­siek Al­la Kaap, ’n vie­ring van Suid-A­fri­ka se mu­sieki­ko­ne, by die Gran­dWest-a­re­na in Kaap­stad.

HOOFFOTO: Die en­ter­tai­ner A­lis­tair I­zo­bell (40) kyk te­rug op meer as 30 jaar in die be­dryf. BO: A­lis­tair deur die ja­re op die ver­hoog en saam met an­der be­ken­de kuns­te­naars soos Emo en Louk­maan A­dams.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.