nu­we hoop

’n Ge­was wat kort ná sy ge­boor­te ont­wik­kel het, het hom mis­vorm ge­laat en sy ma het hom op vier maan­de ge­los. Maar sy stief­pa sorg vir hom deur al­les.

Kuier - - My lewe - DEUR AMY JOHN­SON

shar­gaan du P­les­sis is soos e­ni­ge kind van 18 maan­de; ’n reg­te woel­wa­ter. En al weet hy nie dat ’n ge­deel­te van sy ge­sig­gie ver­mink is nie, lyk dit nie of dit ’n ver­skil maak aan sy uit­bun­di­ge per­soon­lik­heid nie. Boon­op spog hy dalk bin­ne­kort met ’n splin­ter­nu­we glim­lag.

Shar­gaan is vrien­de­lik en hy weet pre­sies wan­neer om te smi­le wan­neer die fo­to­graaf na­der­staan met die ka­me­ra. Met sy vrien­de­li­ke glim­lag kruip hy som­mer on­mid­del­lik diep in jou hart. Hy stap die he­le ver­trek vol – sa­lig on­be­wus van die lit­te­kens in sy ge­sig. Hy weet ook nog nie dat sy ma, S­ha­rief­fa, hom en sy broer by hul stief­pa in Ro­bin­va­le, At­lan­tis, ag­ter­laat het nie.

Shar­gaan was drie dae oud toe Na­diem Be­ster, sy stief­pa, die vreem­de rooi kol in sy ge­sig ge­sien het. S­ha­rief­fa het aan­vank­lik ge­dink dit is ’n ge­boor­te­vlek, maar toe be­gin se Shar­gaan se neus op drie dae on­op­hou­de­lik bloei.

Hy is toe na We­st­fleur-hos­pi­taal in At­lan­tis ge­neem, wat hom toe na die Rooi­kruis­kin­der­hos­pi­taal ver­wys het. Hy was twee we­ke lank daar be­han­del.

“Ek het so na hom ge­kyk en sy neus het in­ge­val en daar was ’n gat in sy lip. Hy’s met ’n vol­le ge­sig hos­pi­taal toe en ek kon nie ver­staan dat sy ge­sig nou só lyk nie nie. Hoe kon dit moont­lik wees? Dit kon mos nie van­self ge­beur het nie,”ver­tel Na­diem oor hoe hy des­tyds ge­voel het toe hy Shar­gaan se ver­mink­te ge­sig vir die eer­ste keer sien.

“Ek het ge­sit en bid by hom in die hos­pi­taal, maar sy ma kon nie vir my sê wat is fout nie. Ek het nie ge­dink sy het ge­weet wat is fout nie.”

Vol­gens Na­diem het sy ver­vreem­de vrou nooit die af­spra­ke by die hos­pi­taal na­ge­kom nie. Dit was sy der­de hu­we­lik. Hy en sy eer­ste vrou is ge­skei en hy het ’n twee­de keer lief­de ge­vind by ’n on­der­wy­se­res met wie hy 14 jaar lank ge­troud was voor sy ge­sterf het. S­har­rie­fa het vol­gens Na­diem die pad ge­vat toe Shar­gaan net vier maan­de oud was en het haar twee seuns net­so by hom ge­los.

“Ek glo dit is ’n twee­de kans wat die He­re my ge­gee het. Ek is nie kwaad vir haar nie en ver­wyt haar ook nie,”sê hy.

Na­diem be­skerm die twee kin­ders met al­les wat hy het en al is daar soms min om van klaar te kom, maak hy se­ker die kin­ders gaan slaap nooit hon­ger nie. Hy sê hy het hul­le lief soos sy eie, want hul­le ken nie ’n an­der pa nie.

Shar­gaan is ge­bo­re met ’n he­man­gi­oom (’n ge­was wat in bloed­va­te ont­wik­kel), maar sy ma kon nooit reg­tig vir Na­diem sê wat fout is nie.

“Na­dat hy die eer­ste keer in die hos­pi­taal op­ge­neem is, het die rou­heid in sy ge­sig net gro­ter ge­word en sy ma wou nie weer hos­pi­taal toe gaan nie. Sy het die hos­pi­taal be­gin ver­my om­dat sy niks ver­be­te­ring ge­sien het nie,”ver­tel Na­diem.

Dar­ren Fran­cis, as­sis­tent-di­rek­teur van kom­mu­ni­ka­sie in die Wes-Kaap­se ge­sond­heids­de­par­te­ment, het be­ves­tig dat Shar­gaan by die Rooi­kruis-kin­der­hos­pi­taal se plas­tie­se chirurgie-een­heid be­han­del word.

“Shar­gaan is met ’n groot nie-kwaad­aar­di­ge ge­was (he­man­gi­oom) in sy ge­sig ge­bo­re. ’n MRI-skan­de­ring is ge­doen en dok­ters het toe be­ves­tig dat die he­man­gi­oom nie-kwaad­aar­dig is. Die ge­was in sy ge­sig het gro­ter ge­word, be­gin sweer en ge­deel­tes van die weef­sel in sy ge­sig het dood­ge­gaan.”

Vol­gens Dar­ren het die hos­pi­taal eg­ter daar­na geen kor­re­spon­den­sie ge­had met die fa­mi­lie of ’n an­der hos­pi­taal oor Shar­gaan se toe­stand nie. Die be­trok­ke dok­ter het ver­skeie ke­re pro­beer om die fa­mi­lie op te spoor toe hul­le nie af­spra­ke na­ge­kom het nie.

Dar­ren sê Shar­gaan se laas­te be­soek aan die hos­pi­taal was op 22 Ja­nu­a­rie van­jaar en Na­diem het op 23 Ju­lie ’n af­spraak ge­had vir die be­plan­ning van S­har­gaan­se o­pe­ra­sie. Die o­pe­ra­sie sal na ver­wag­ting in Ok­to­ber ge­doen word.

“In­dien die fa­mi­lie die af­spra­ke na­kom, be­plan chi­rur­ge om eers met die lip en wang te be­gin. Die neus kan eers ge­doen word wan­neer die pa­si­ënt drie jaar oud is. Dit is in die bes­te be­lang van die kind en sy ge­sond­heid dat die af­spra­ke na­ge­kom word. In­dien hul­le suk­kel, moet hul­le dit di­rek met die hos­pi­taal of be­stuur be­spreek,” het Dar­ren ge­sê.

Shar­gaan is ook baie vat­baar vir siek­tes en in­fek­sies dus neem Na­diem hom nie baie uit die huis nie. Hy glo ten spy­te van al die te­ë­spoed het God hom ’n twee­de kans ge­gee om ’n pa te wees.

“Ek het twee seuns. Hul­le is al groot­men­se met hul­le eie kin­ders, maar Shar­gaan en Raafiq is ook my kin­ders, al is ek nie hul bi­o­lo­gie­se pa nie. God het hul­le vir my ge­gee.

“Die le­we kyk el­ke dag na ons, want ons glo in God. Baie vrien­de het al­tyd iets vir ons. Ek lê soms dan dink ek He­re, waar­heen nou? En dan is daar ’n klop aan die deur. In die skrif sê dit laat die kin­ders na My toe kom en ver­hin­der hul­le nie en ons moet dit hier op aar­de toe­pas.”

Na­diem sê hy is lie­wer vir Raafiq en Shar­gaan as wat hy vir sy eie kin­ders is en hy leer hul­le die waar­des wat hy des­tyds sy kin­ders ge­leer het.

“My kin­ders is groot­men­se en hul­le kan nie el­ke dag by my wees nie, so Raafiq en Shar­gaan is nou hier by my. Nou moet ek my vol­le aan­dag vir hul­le twee gee.

“Ek weet nie hoe ge­beur dit nie, maar as dit die swaar­ste gaan, kom klop hier ie­mand aan die deur. Nes my deur al­tyd oop was vir al­mal, is daar al­tyd ’n klop aan die deur wan­neer ons deur moei­li­ke tye gaan.”

vlek­ke baie al­ge­meen

De­le­ne Cloe­te, ’n af­ge­tre­de ver­pleeg­ster wat ’n vel­sorg­kli­niek op E­lim be­gin en al tal­le men­se ge­help het met die­self­de pro­bleem, sê he­man­gi­o­me, wat ook s­tra­w­ber­ry-mer­ke ge­noem word, is baie al­ge­meen. Sy sê men­se wat dit kan be­kos­tig, on­der­gaan ge­woon­lik la­ser­be­han­de­ling om dit te laat ver­wy­der.

“Som­mi­ge van die s­tra­w­ber­ry marks word ge­woon­lik gro­ter, maar as dit oop­bars, moet die per­soon me­die­se be­han­de­ling kry.”

Vol­gens die me­die­se web­werf www. ort­hoi­fo.com is daar ver­skil­len­de ti­pes he­man­gi­o­me en dit kan reg­oor die lig­gaam, in­slui­tend die vel, spie­re, be­ne en or­ga­ne vorm.

Die web­werf ver­dui­de­lik dit kom die mees­te voor in die ge­sig, op die nek en dit kan ver­skil­len­de vorms en groot­tes hê. Die mees­te he­man­gi­o­me ver­eis geen me­die­se be­han­de­ling nie, maar som­mi­ge he­man­gi­o­me kan mis­vor­ming ver­oor­saak en dus moet men­se om kos­me­tie­se re­des ’n dok­ter gaan sien.

He­man­gi­o­me kom ge­reeld voor by kleu­ters. Som­mi­ge daar­van kan by ge­boor­te ge­sien word en an­der in die eer­ste paar we­ke of maan­de van die kind se le­we, vol­gens die web­werf.

Die pre­sie­se oor­saak oor hoe­kom dit voor­kom, is nog nie be­kend nie. Maar he­man­gi­o­me in kin­ders is ver­oor­saak deur pro­ble­me in die ont­wik­ke­ling van die vas­ku­lê­re stel­sel ty­dens fe­ta­le ont­wik­ke­ling, maar in baie ge­val­le kan daar nie vas­ge­stel word wat pre­sies dit ver­oor­saak nie, meen ken­ners.

Hoe kon dit moont­lik wees? Dit kon mos nie van­self ge­beur het nie.

REGS: Na­diem Be­ster is lief vir sy stief­kind Shar­gaan, soos sy eie. LINKS: Die ge­was het Shar­gaan se ge­sig mis­vrom.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.