Wen­ner van die Ar­gus-fiets­toer­nooi se toe­wy­ding werp vrug­te af

Dit was ’n lang pad, maar van­jaar se Ar­gus-wen­ner het dit al die pad tot by die eind­streep ge­maak.

Kuier - - Inhoud - DEUR jackie pie­naar-b­rink

Fiets­ry, het Clint Hen­dricks be­sluit, sou sy pas­poort na ’n be­ter le­we wees. Hy het arm groot­ge­word en wou nie in eu­wels soos ben­des vas­ge­vang word nie. En met baie toe­wy­ding het hy ge­kom waar hy van­dag is: ’n 24-ja­ri­ge wie se naam op­ge­te­ken staan as die 39ste wen­ner van die Kaap­stad-fiets­toer, al­om­be­kend as die Ar­gus.

Clint ver­tel hoe hy op 6 Maart van­jaar reeds voor die eind­punt van dié fiets­wed­ren oor 109 km be­sef het dis sy groot oom­blik en sy blyd­skap met twee air pun­ches ge­wys het. Ge­volg deur ’n paar bors­kas-houe. Pu­re a­dre­na­lien ná sy al­le­min­ti­ge na­el­ry-eind­po­ging wat No­lan Hoffman, wen­ner die vo­ri­ge twee jaar, van ’n drie­kuns ont­neem het.

“Ek het van my kop af ge­gaan. Dit was cra­zy en my eer­ste groot wen,”ver­tel dié oud-Paar­liet, wat reeds et­li­ke ja­re pro­fes­si­o­neel mee­ding en se­dert 2010 in Jo­han­nes­burg woon.

Hy’s nie skaam om te sê dat hy in baie uit­da­gen­de om­stan­dig­he­de groot­ge­word het nie. Daar­om dat hy be­sluit het om uit

sy vrien­de­kring en van swak le­wens­be­slui­te weg te breek.

Fiets­ry het hom baie dis­si­pli­ne ge­leer. By ou­ma Ka­ty (73) – by wie hy meest­al groot­ge­word het – het hy eg­ter ook waar­de­vol­le le­wens­les­se ge­leer.

“Sy be­te­ken vir my die wê­reld en nie­mand sal haar plek kan in­neem nie. My ou­ma is van ’n staats­toe­laag af­hank­lik en het nog al­tyd uit haar pad ge­gaan vir al­mal in ons fa­mi­lie. Daar was nie baie geld nie en toe my ou­pa op­hou werk, het dit nog baie sleg­ter ge­gaan. Tog het ons so­me­how al­tyd iets ge­had om te eet. Sy sou na die maan toe en te­rug gaan so­dat ek met ’n vol maag kon gaan slaap.”

Dis ook by haar wat Clint die waar­de van ge­loof be­sef het.

Ma An­ne­li­ne het ook pro­beer help, maar het min ver­dien.“Sy het nie skool klaar­ge­maak nie en was met haar se­cu­ri­ty-werk baie weg van die huis af.”

lief­de vir fiets­ry

Clint se lief­de vir fiets­ry kom van sy pa, Pie­ter Jan­sen, ’n be­gaaf­de baan­fiets­ry­er wat aan die des­tyd­se B Wê­reld­kam­pi­oen­skap­pe deel­ge­neem het. Hy het Clint se eer­ste fiet­sie vir hom ge­koop toe hy so agt jaar oud was. Teen 15-ja­ri­ge ou­der­dom was Clint lid van ’n BMX-groep wat hul­self die Bi­ker Boys ge­noem en tus­sen lamp­pa­le re­sies ge­jaag het.

Hy ont­hou hoe hy sy pa ge­vra het of hy baan­fiets­ry kan pro­beer.“Dis ’n baie duur s­port vir lo­wer clas­ses. Hy het ge­sê ek kan try, maar as ek dit doen, moet ek dit or­dent­lik doen en nie geld mors nie.”

Sy eer­ste baan­fiets was ’n ou LeJeun van sy pa. Deur die S­tel­len­bos­se fiets­win­kel waar sy pa as me­cha­nic ge­werk het, kon hy eg­ter ’n or­dent­li­ke pad­fiets teen ’n goeie prys kry.

“Ek het goed ge­doen in die baan­fiets­ry, maar nie so baie op die baan ge­oe­fen nie. My pa het my al­tyd ge­vat dat ek saam met hom en die groot man­ne S­trand toe en te­rug ry. Op ’n ma­nier is sy dro­me la­ter deur my ver­vul.”

Reeds in Clint se eer­ste jaar as o.16-baan­fiets­ry­er, het hy SA kleu­re ver­werf. In sy twee­de jaar was hy met ses me­dal­jes die bes­te baan­ry­er op die na­si­o­na­le kam­pi­oen­skap­pe. Hoe­wel sy fo­kus daar­na meer pad­fiets­ry was, het hy die vol­gen­de jaar plaas­lik vir die na­si­o­na­le ju­ni­or baan­fiets- ry­span in so­wel die D­rie­na­sies as die Ju­ni­or Wê­reld­kam­pi­oen­skap­pe mee­ge­ding.

In sy twee­de jaar as ju­ni­or het hy eg­ter be­sluit sy skool­werk kom eer­ste. Hy was in matriek aan K­lein Ne­der­burg Se­kon­dêr en het heel­te­mal op­hou fiets­ry tot ná sy eind­ek­sa­men.

Die ge­leent­heid om hom in Jo­han­nes­burg te gaan ves­tig, het hom voor­ge­doen toe hy in sy eer­ste jaar as o.23-ry­er vir drie maan­de deur Toyota Su­per Cy­cling ge­borg is. Daar­na was Clint lid van ver­skeie pro­fes­si­o­ne­le span­ne.

te­rug­slag tref hom

Mid­del 2011 was daar eg­ter ’n on­ver­wag­se te­rug­slag. In ’n wed­ren in Dur­ban as lid van die Ta­sol So­lar-s­pan, kon hy be­swaar­lik by­bly.“Toe ek my fiets­ry­kle­re uit­trek, wou my span­maats weet wat fout is. My een arm was so ge­swel dat ek die are kon sien staan.”

Daar is aan­vank­lik ge­meen hy het ’n spier oor­eis, maar ’n scan het ge­toon dis ’n bloed­klont. Clint is ver­bied om vir ses maan­de fiets te ry.

“Dit was‘n sleg­te tyd. Was dit nie vir De­an Ed­wards van Ta­sol So­lar nie . . . Ek kon nie werk nie, maar hy het die he­le ses maan­de vir my be­taal.”

Mid­del No­vem­ber het Clint weer be­gin oe­fen en op die groot­ste en oud­ste baan­by­een­koms in die land, Box­ing Day in die Paarl, twee­de ge­kom. Dis ge­volg deur sy eer­ste pro­fes­si­o­ne­le wen by De­an in ’n sta­ge van die Clo­ver Tour.

In 2012 is hy as lid van die na­si­o­na­le ju­ni­or o.23-s­pan die eer­ste keer Eu­ro­pa toe, waar sy deel­na­me in Hol­land, Bel­gië en I­ta­lië hom laat be­sef het dat hul stan­daard veel ho­ër as in Suid-A­fri­ka is.

Ein­de 2012 is hy ge­kies vir sy eer­ste All A­fri­can Cham­pi­ons­hips in Bur­ki­na Fa­so.

“Dit was my eer­ste keer diep in A­fri­ka en ’n bie­tjie sca­ry, maar die sup­port is baie gro­ter as in jou eie land. In lan­de soos E­ritrea is fiets­ry ac­tu­al­ly die na­si­o­na­le s­port. In Suid-A­fri­ka is dit meer soos en­joy­ment. As jy nie deel is van rug­by, krie­ket of sok­ker nie, is dit baie moei­lik om hier iets te be­reik.”

Hoe­wel De­an ge­luk­kig was met Clint se per­for­man­ce, kon hy die s­pan nie lan­ger fi­nan­si­eel steun nie. Weer is Clint na ’n an­der s­pan, waar hy meer van ’n on­der­steu­nings­rol ver­vul het, voor­dat hy aan­ge­sluit het by MTN Q­hu­be­ka, met JP van Zyl as co­ach.“Daar het ek die mees­te er­va­ring op­ge­doen. JP is van­dag steeds my co­ach.”

Mid­del 2015, ver­tel Clint, het hy as fiets­ry­er werk­lik op die map ge­kom met twee­de plek­ke in die Do­me 2 Do­me, die A­mas­ho­va en die Mo­men­tum 947.

’n Maand voor die Ar­gus, en drie maan­de na­dat hy vir Ro­adCo­ver be­gin ry het, het hy in die e­li­te-af­de­ling van die pad­kam­pi­oen­skap­pe der­de ge­ëin­dig teen die bes­te van die bes­tes.“Dit het my baie self­ver­troue ge­gee.”Ná ’n twee­de en ’n der­de plek in an­der wed­ren­ne, het al­mal ge­glo sy groot oom­blik lê om die draai. Dit was ook so. In sy agt­ste Ar­gus was Clint se span­le­de oor­ge­haal om hom wen­streep toe te help. “As na­el­ry­er was my kans die bes­te van ons al­mal om te wen,”ver­dui­de­lik hy.

Clint sê pront­uit sy oor­win­ning sou baie moei­lik ge­wees het son­der ve­ral Kent Main se hulp teen die ein­de. Na­dat hul an­der span­maats om ver­skeie re­des uit- of te­rug­ge­val het, het Kent met sy hoë pas aan­val­le deur an­der fiets­ry­ers af­ge­weer.“Die laas­te se­ker 15 km het hy al­leen voor ge­ry so­dat ek ’n mak­li­ke ri­de tot by die eind­punt kon kry. Hy het hom­self be­gra­we net vir my.”

Hul s­pan was oor­stelp oor Clint se oor­win­ning in 02:35:35.“S­tu­art Fit­z­pa­trick (wat ná ’n val moes ont­trek) het by die eind­streep kaal bo­lyf en vol bandages staan en skree en mal ge­gaan. Kent het twee mi­nu­te ná my han­de in die lug klaar­ge­maak as­of hy ge­wen het,”ont­hou Clint.

En ou­ma Ka­ty?“Daar’s nie woor­de om te be­skryf hoe trots sy is nie. Sy brag by al­mal wat kom kui­er. Vir haar is ek die een kind wat iets ge­maak het van sy le­we.”

LINKS: Clint Hen­dricks (op die lin­ker­kant­ste fiets) ry al ju­be­lend oor die wen­streep van van­jaar se Kaap­stad­fiets­toer. By hom is sy span­maat Kent Main.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.