Outjie is wel klein, maar staan uit met pres­ta­sies

Hy mag dalk klein van pos­tuur wees, maar dié jong­man het groot dro­me vir sy toekoms en hy gaan dit beslis be­reik.

Kuier - - Inhound - DEUR ER­NUSTA MA­RA­LACK

Dit is nie meer vir Dar­ren van Roodt of sy fa­mi­lie snaaks as ie­mand uit die blou­te vra hoe oud hy is wan­neer hul­le by­voor­beeld in die win­kels is of vir hom sê“no child­ren al­lo­wed”nie.

En wan­neer ’n groot vrou vir hom vra of sy hom op sy voor­kop kan soen, soos wat on­langs by sy gra­de­pleg­tig­heid ge­beur het, sal hy ewe non­cha­lant“ja”sê, want hy weet baie men­se dink hy is net 13 . . . al is hy al 23 jaar oud.

Dié Kaap­se jong­man het in A­pril so­si­a­le me­dia aan die gons ge­had en ook tra­di­si­o­ne­le me­dia se aan­dag ge­trek, toe hy sy BSc Hon­neurs­graad in Re­ke­naar­we­te­ken­skap (cum lau­de) aan die U­ni­ver­si­teit van WesKaap­land (UWK) ver­werf het.

Men­se was be­ïn­druk en saam met hom bly dat hy sy graad met lof ge­slaag het, maar kon nie glo Dar­ren, wat die ge­sig van ’n tie­ner­seun het, is eint­lik al in sy vroeë twin­tigs nie!

Maar daar is ’n me­die­se re­de vir sy jeug­di­ge voor­koms. Toe Dar­ren ses jaar oud was, is ’n groei­sel op sy brein ont­dek. Die groei­sel was ge­luk­kig nie kwaad­aar­dig nie en is ver­wy­der, maar dit het eg­ter Dar­ren se groei aan­ge­tas – so­veel so dat hy dalk vir al­tyd so jeug­dig kan lyk.

Kui­er móés een­vou­dig by Dar­ren en sy fa­mi­lie gaan kui­er om die sto­rie ag­ter die sto­rie te kry, maar on­ge­luk­kig was dié slim­kop al­reeds in Jo­han­nes­burg waar hy nou as pro­gram­meer­der by Rand Mer­chant Bank werk.

Ons het te­le­fo­nies met Dar­ren ge­sels, maar dit was toe ons sy fa­mi­lie, pa S­tan­ley (50), ma Jill (47), sus­ters Ca­ren-Lee (25) en Ter­ri-Lee (20) en ou­ma Chris­ti­ne Tal­mak­kies (68) by sy ou­er­huis in Mait­land Vil­la­ge ont­moet, dat ons kon sien hoe­kom hy so non­cha­lant kan wees en hom glad nie ont­stel as men­se hom kon­stant vra hoe oud hy is nie.

In Dar­ren se ou­er­huis is daar warm­te en baie lief­de en word daar ge­lag en ge­terg. En in dié huis was Dar­ren nog nooit an­ders be­han­del of op­ge­piep nie, on­danks sy toe­stand. Wat vir Ca­ren-Lee en Ter­ri-Lee ge­geld het, het vir hom ook ge­geld en Dar­ren het van kleins af baie gou vre­de daar­mee ge­maak dat hy an­ders as sy por­tuur­groep lyk. Hy was nog al­tyd net po­si­tief, ver­tel sy ou­ers.

“Ons al­mal in die huis is kort, so ek sien niks snaaks aan Dar­ren nie. Vir ons is hy nor­maal,”sê Ter­ri-Lee.

Ca­ren-Lee lag wan­neer sy by­voeg Dar­ren was oor die ja­re ’n lek­ker“mo­ney-sa­ver” om­dat hy by kon­ser­te by­voor­beeld die prys van kin­der­kaart­jies be­taal het.

“Ons het sy leng­te aan­vaar, want nou is hy ook my leng­te en ek is nie al­leen meer die kort­ste man in die huis nie!”voeg S­tan­ley lag­gend by. WAT SÊ DAR­REN? Een ding is se­ker, Dar­ren klink nie soos ’n tie­ner­seun nie. Hy het ’n diep stem en ge­sels soos ’n self­ver­se­ker­de jong­man wat weet wat in hom steek en wat hy uit die lewe wil hê.“Ek was nog op la­er­skool

toe die groei­sel ver­wy­der is en dit het my daar­na nie meer ge­pla nie. Ek het jon­ger ge­lyk en was kor­ter, maar vir my was ek geen­sins an­ders nie. Ek het nog al­tyd al­les ge­doen wat ek wou.

“Aan die be­gin van my u­ni­ver­si­teits­dae het men­se ge­vra wat ek daar maak. Een keer het ie­mand in die klas ge­dink ek is ie­mand an­ders se broer­tjie !” ver­tel Dar ren, wat vir twee jaar op Rand Mer­chant Bank se gra­du­an­di-pro­gram ge­plaas is.

Hy gaan nou die ge­leent­heid kry om in ver­skeie de­par­te­men­te bin­ne hier­die groot bank­groep te werk en er­va­ring op te doen. Daar­na is daar kans dat hy per­ma­nent aan­ge­stel kan word, sê Dar­ren.

kon sig ver­loor

Nes sy fa­mi­lie is Dar­ren dui­de­lik nie ge­pla oor sy leng­te of sy jeug­di­ge voor­koms nie en laat hy dit hom nog min­der te­rug­hou in die lewe. Want die Van Roodts weet hul­le het baie om voor dank­baar te wees, aan­ge­sien din­ge so­veel an­ders kon ge­wees het as die o­pe­ra­sie des­tyds nie ’n suk­ses was nie.

In 2000 was daar ’n 50/50-kans dat Dar­ren ná die o­pe­ra­sie om die groei­sel op sy brein te ver­wy­der, sy sig kon ver­loor en nie meer nor­maal sou kon funk­si­o­neer nie, óf dit kon ’n suk­ses wees en hy sou nor­maal kon aan­gaan met sy lewe, ver­dui­de­lik sy ou­ers.

Ge­luk­kig en tot hul groot ver­lig­ting was dit laas­ge­noem­de.

Jill ver­tel met haar swan­ger­skap het Dar­ren breech ge­lê en is ge­draai toe sy op so se­we/ agt maan­de swan­ger was. Hy is ge­volg­lik met ’n kei­ser­snee ge­bo­re.

Soos wat hy gro­ter ge­word het, was daar op die oog af niks fout met Dar­ren nie, maar toe be­gin hy ge­reeld kla van er­ge hoof­py­ne.“Hy was nog op crè­che toe hy sog­gens en smid­dae ge­kla het sy kop pyn,” be­gin S­tan­ley ver­tel.

“Ek dog toe dis oor hy nie eet of wil skool toe gaan nie dat hy so kop­se­re ge­kry het. Maar ons het ook la­ter be­gin won­der wat aan­gaan toe Ter­ri twee was en Dar­ren vier, maar hul­le ewe groot was,”voeg Jill by.

S­tan­ley raak e­mo­si­o­neel wan­neer hy die aand ont­hou toe din­ge be­gin ont­ra­fel het, en kort voor lank moet Jill, Ca­ren-Lee, Ter­riLee en ou­ma Chris­ti­ne al­mal tis­su­es na­der trek om die tra­ne af te vee. Die vro­li­ke ge­lag vir ’n oom­blik stil.

Jill neem die ver­tel­ling by S­tan­ley oor wan­neer sy sê toe Dar­ren ses jaar oud was, het hy een aand by sy tan­nie, wy­le Mag­da­le­ne C­hap­man, oor­ge­slaap toe hy siek word. Hul­le het hom na die Con­ra­die­hos­pi­taal in Mit­chell s Pla in­ge­neem, waar dok­ters ge­sê het iets is beslis fout met Dar­ren.

Hy is la­ter na die Rooi Kruis-kin­der­hos­pi­taal ver­wys en toe na Groo­te S­chuur­hos­pi­taal vir ver­de­re toet­se.

Dok­ters het op X-stra­le ge­sien Dar­ren het ’n groei­sel op sy brein en hul­le wou so gou moont­lik o­pe­reer.

“Dok­ters het ge­sê die groei­sel kan Dar­ren se groei en ge­sien­te (sig) be­ïn­vloed. Die o­pe­ra­sie was ne­ge ure lank en die dok­ters het vir ons ge­sê die groei­sel lyk as­of dit deel was van ’n neus, maar dat dit nie kan­ker­ag­tig was nie. Dit was ’n baie de­li­ka­te o­pe­ra­sie en baie lank, maar die He­re het ons deur­ge­dra.

“Toe ons hom ná die o­pe­ra­sie be­soek, was sy kop toe­ge­draai. Ek sê toe vir hom, ‘hel­lo my boy’en toe sê hy‘hel­lo Mom­my’. Ek was so bly toe hy da­de­lik my stem her­ken. Ek het net ge­sê, ‘dan­kie, He­re’,”ver­tel Jill oor haar blyd­skap daar­die tyd toe sy uit­vind haar e­nig­ste seun het heel aan die an­der­kant uit­ge­kom.

Dar­ren was in to­taal vir ses we­ke in die hos­pi­taal om aan te sterk en het met sy ont­slag gou aan­ge­pas en pre­sies ver­staan wat met hom ge­beur het. Hy kon op se­we­ja­ri­ge ou­der­dom al sê hoe­veel pil­le hy moes d­rink en som­mer hom­self ook met die groei­hor­mo­ne in­spuit.

“Toe Dar­ren uit die hos­pi­taal kom, was hy klaar ’n groot­mens én som­mer sy eie dok­ter.

“Hy moes ook daar­na baie koel­drank d­rink en dit was ’n be­ne­fit vir ons ook,”spot Ca­ren-Lee en lig weer die at­mos­feer van som­ber na vro­lik.

’n blink TOEKOMS

Dar­ren se toekoms het ná hier­die o­pe­ra­sie oop­ge­lê voor hom en sy ma-hul­le sê dit lyk as­of hy toe nóg slim­mer an­der­kant uit­ge­kom het. Hy het al­tyd be­lang­ge­stel in e­lek­tro­nie­se s­pe­le­tjies en teg­no­lo­gie en wou al­tyd goed ver­an­der, ver­tel Ca­ren-Lee.

Toe die Re­ach fo­ra D­re­am Foun­da­ti­on vir hom ’n Play­sta­ti­on 1 skenk, was Dar­ren nie te­vre­de om net die ga­mes te speel nie. Hy wou die man­ne­tjies gro­ter maak en die kar­re­tjies vin­ni­ger laat ry.

Dar­ren sê hy was nog al­tyd lief vir teg­no­lo­gie en was al­tyd die eer­ste een in die huis om by­voor­beeld uit te fi­gu­re hoe ’n nu­we sel­foon werk. So ’n loop­baan in hier­die rig­ting het na­tuur­lik ge­volg.

Oor wat­ter dro­me S­tan­ley vir sy seun het, sê hy hy weet Dar­ren mik al­tyd hoog en sal e­nig­iets ver­mag wat hy wil.

Maar dis Dar­ren wat meer dui­de­lik­heid oor sy toe­koms­dro­me gee wan­neer hy sê:“My groot droom is om ’n sag­te­wa­re­maat­skap­py te hê so­dat ek on­der­wys- en ge­meen­skap s kwes­sies deur mid­del van teg­no­lo­gie kan op­los.”

En dit lyk as­of hy sterk op pad is boon­toe, want, sê Ca­ren-Lee trots, haar broer gaan klaar­blyk­lik bin­ne­kort sy te­sis oor ’n al­ter­na­tie­we ma­nier om dro­nes te be­heer in S­pan­je aan­bied.

Nee kyk, Dar­ren van Roodt is in­der­daad klein maar ge­train – en bled­die slim ook!

HOOFFOTO: Dar­ren van Roodt (23) vang graad op die on­lang­se gra­de­pleg­tig­heid van die UWK. REGS: Sy fa­mi­lie: pa S­tan­ley, ma Jill, en sus­ters, Ca­ren-Lee en Ter­ri-Lee. ON­DER: Die jeug­di­ge Dar­ren het ’n hon­neurs­graad in re­ke­naar­we­ten­skap ver­werf.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.