Wel­ling­ton­ner se en­gel­stem roer die hart­sna­re

Kuier - - Inhoud -

wan­neer Ze­no­bia Jen­tels (27) van Wel­ling­ton in die Bo­land be­gin sing, ver­ras sy baie men­se met haar krag­ti­ge stem. Maar dis nie net die stem wat jou tref nie. Dis die krag­ti­ge e­mo­sie op haar ge­sig waar­mee sy el­ke woord met oor­ga­we oor­dra wat har­te roer en ge­ho­re op ’n reis saam met haar neem en men­se laat won­der waar was hier­die ta­lent al die tyd?

Só het le­sers by die Kui­er se Moe­ders­dag­funk­sie ver­le­de maand aan Ze­no­bia se lip­pe ge­hang toe sy los­trek met die lied­jie “S­till I Ri­se”. Baie het haar nie voor dié op­tre­de ge­ken nie, maar voor die lied­jie se laas­te no­te, het hul­le stil-stil tra­ne af­ge­vee so mee­ge­voer was hul­le daar­mee. En dis nie e­ni­ge kuns­te­naar wat die ver­moë het om sul­ke diep e­mo­sies by ’n ge­hoor los te sing nie. Dit kos ’n sterk stem, maar ook pas­sie en ge­loof in dit wat jy doen om men­se se on­ver­deel­de aan­dag op jou te ves­tig. En van die oom­blik dat Ze­no­bia be­gin sing, is haar pas­sie tas­baar en neem sy die ge­hoor met haar mee.

Jy hoef ook nie haar le­wens­ver­haal te ken om te weet sy het al ’n pad ge­loop nie. Dié ne­de­ri­ge vrou lê haar he­le hart en siel bloot wan­neer sy op­tree. Die seer en hoop is dui­de­lik vir die he­le ge­hoor op haar ge­sig te sien. Soos sy sing, leer jy ook Ze­no­bia se s­to­rie ken en jy kom ag­ter hier­die vrou het al ’n paar har­de klip­pe op haar le­wens­pad ge­kou. haar le­we en ta­lent Dié skaam ma van twee seuns, A­den (1) en Tyl­lor (4), het nooit ge­dink sy sal een­dag voor ’n klomp men­se kan sing nie. Selfs nie eens toe sy van kleins af, waar sy by haar ou­ma in Wil­low­mo­re in die Oos-Kaap groot­ge­word het, ag­ter in hul jaart met haar v­rien­de smid­dae vir die pret ge­sing het nie.

“Aan die be­gin van ho­ër­skool het ek al­tyd voor die kas­set­spe­ler ge­sit en lied­jies af­skryf. My ou­ma het ge­sê ek bly raas soos Mi­mi Coert­ze. Min het ek ge­weet my lief­de vir mu­siek is be­sig om te ont­wik­kel en dat ek een­dag op ’n ver­hoog sal staan.”

Maar voor jong Ze­no­bia haar pas­sie vir mu­siek vol­uit kon uit­leef, moes sy tal­le strui­kel­blok­ke oor­kom. Só moes sy op 15-ja­ri­ge ou­der­dom langs haar ou­ma se sterf­bed ’n erns­ti­ge be­sluit oor haar toe­koms neem. Sy moes kies waar sy gaan woon ná haar ou­ma se af­ster­we – tus­sen haar an­tie in Port E­li­za­beth en haar ma op Wel­ling­ton. Hoe­wel haar pa in Wil­low­mo­re was, was hy nie in staat om na haar om te sien nie. Ze­no­bia het toe ge­kies om by haar an­tie in die Baai te gaan woon so­dat sy ma­triek daar kon vol­tooi.

“By my an­tie in Port E­li­za­beth het ek in die kerk­koor ge­sing en ek was baie skaam. My self­beeld was baie laag en ek het al­tyd heel ag­ter ge­staan so­dat nie­mand my kon sien of hoor nie. Ter­wyl ons een­dag be­sig was om te oe­fen, het ie­mand in die koor eg­ter ag­ter­ge­kom ek kán eint­lik sing en stel voor ek sing“I Lo­ve You Dad­dy”van Ri­car­do voor in die kerk voor al­mal. Ek was aan­ge­moe­dig om my stem te laat hoor,” ver­tel Ze­no­bia.

Na­dat sy die be­ken­de lied­jie in die kerk ge­sing het, het sy uit haar dop be­gin kruip en uit haar hart be­gin sing. Dit was ’n keer­punt vir Ze­no­bia en sy het be­sluit sy wil

Sy twy­fel soms in haar eie ver­moë en ta­lent, maar met God aan haar sy, be­sef sy sy is tot al­les in staat deur Hom wat haar krag gee. DEUR C­har­mo­ni­que Mey­er

aan­hou sing. Só het sy toe in die plaas­li­ke ge­meen­skap be­gin be­kend word, maar dit het nie kos op die ta­fel ge­bring nie en sy moes weer ’n skuif maak vir ’n be­ter fi­nan­si­ë­le toe­koms. Ze­no­bia het op 20-ja­ri­ge ou­der­dom na haar ma op Wel­ling­ton ver­huis. Hier het sy be­sluit om nie net gospel te sing nie, maar ook ka­ra­o­ke en vir die Klop­se. Sy sê in show bu­si­ness moet jy al­les kan doen en sy wou el­ke ge­leent­heid aan­gryp. Dis hier waar haar mu­siek reg­tig le­we en koers be­gin kry het en so het sy ook by ve­le funk­sies op­ge­tree. Dié op­ko­men­de kuns­te­naar en vis­win­kel-as­sis­tent se le­we is nie al­tyd ’n lied nie, maar haar lief­de vir sing dra haar me­nig­maal deur haar be­proe­win­ge en laat haar be­ter voel. Sy sê sang is die ver­los­sing van haar pyn en smart, maar sy sing nie net wan­neer sy hart­seer oor iets is nie. Sy sing ook wan­neer sy haar seun­tjie, A­den, aan die slaap sis. En selfs by die werk in die vis­win­kel wan­neer sy vaak raak, skuif sy soms na­der aan die te­le­vi­sie om bie­tjie le­wen­dig te word en be­gin sing en dans sy som­mer net op die maat van die mu­siek wat op die te­le­vi­sie speel.

sing is haar pas­sie

Só het die op­ko­men­de R&B- en gospel­san­ger nie ge­sit en wag tot­dat ie­mand haar ont­dek nie. Sy het aan ’n he­le paar sang­kom­pe­ti­sies deel­ge­neem so­dat haar ta­lent nie on­ge­siens ver­by­gaan nie.

Sy het in 2015 be­gin naam maak toe sy by The Koon’s Group Pe­ar­li­tes op Wel­ling­ton as ’n so­lo-san­ge­res in­ge­skryf en der­de plek ge­wen het. Sy is toe in 2015 as die al­ge­he­le wen­ner van die An­nu­al P­res­ti­ge’s Ca­pe Wi­ne­lands Ta­lent Se­arch aan­ge­wys, wat deur The Glo­bal S­pot­lig­ht aan­ge­bied is. La­ter het sy ook aan die C­ha­rish Gospel­sang­kom­pe­ti­sie deel­ge­neem en twee­de plek be­haal.

Ver­le­de jaar het sy ’n werks­win­kel vir die jeug by­ge­woon wat deur The G­reg Sec­ker Foun­da­ti­on & P­ri­de Fac­tor aan­ge­bied is en die ge­leent­heid ge­kry om die ver­hoog met die be­ken­de san­ger Jim­my Ne­vis te deel. Ze­no­bia was ook ’n fi­na­lis by die Suid­oos­ter­fees se Ta­lent Se­arch in 2015.

Hoe­wel dit al­mal plaas­li­ke kom­pe­ti­sies was, het dit vir haar ’n plat­form ge­gee om haar lief­de vir sang uit te leef.“By dié kom­pe­ti­sies het ek baie er­va­ring op­ge­doen. Ie­mand het vir my ge­sê al­les in die le­we hang van my af. Toe be­sluit ek ek wil daar­die sterk vrou wees, han­dy­man, reg­sta­ner wat nie bang is om nu­we din­ge aan te pak nie. En ek wil met my he­le hart toer,”sê sy.

Van­jaar het Ze­no­bia eg­ter by­na haar mu­siek­loop­baan laat vaar toe sy ná ’n te­leur­stel­len­de per­for­man­ce twee­de ge­ëin­dig het in die Wel­ling­ton­se Klop­se­fees. Vol­gens haar het sy net nie ge­noeg e­ner­gie ge­had om op haar ge­wo­ne hoë stan­daard te per­form nie en het al­ler­hand­se sto­ries toe die ron­de be­gin doen dat sy nie meer wou sing nie. Dít het toe am­per haar moed ge­breek, sê Ze­no­bia.“Al­mal het ge­praat oor my mu­siek-op­tre­de en dit het so erg ge­raak dat ek be­sluit het ek wil nie meer sing nie. Ek het ge­voel men­se kan sê wat hul­le wil, maar ek is klaar met die mu­siek­be­dryf. Men­se het my ge­smeek om weer te sing, maar ek het bly hou by my be­sluit.“Maar toe kry ek ’n co­me­back­ge­leent­heid toe Kui­er my op ’n aan­lyn­vi­deo raak­sien wat deur Glo­bal S­pot­lig­ht op YouTu­be ge­laai is en my vra om by hul Moe­ders­dag­funk­sie te sing. Toe be­sluit ek van­dag sing ek my hart uit.” Ná die ver­to­ning en die re­ak­sie van die

Kui­er- le­sers het Ze­no­bia op­nuut moed ge­skep om haar loop­baan met me­ning te her­vat en haar bes­te te le­wer. Vol­gens haar sing sy nie vir roem nie, maar om ’n loop­baan vir haar­self met haar ta­lent uit te gra­veer. En wan­neer sy wel daar­die punt be­reik, vra sy dat“die He­re my laag hou”.

“Ek wil net my­self wees en my­self bly.”

Aan die be­gin van ho­ër­skool het ek al­tyd voor die kas­set­spe­ler ge­sit en lied­jies af­skryf . . . Min het ek ge­weet my lief­de vir mu­siek is be­sig om te ont­wik­kel.

HOOFFOTO: Ze­no­bia Jen­tels (27) van Wel­ling­ton maak nou op­gang as san­ger. HEEL LINKS: Ze­no­bia het die Kui­er- gas­te in ver­voe­ring ge­had by ons Moe­ders­dag­funk­sie.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.