Broer ‘voor­spel’ sy dood

Hy was ’n mens met ’n on­blus­ba­re lus vir die le­we, maar hy het ge­glo hy gaan nie 40 haal nie.

Kuier - - Doktersadvies - Deur Tar­ren-Lee Ha­bel­gaarn

Reu­ben Flo­ren­ce was maar net ’n tie­ner toe hy vir die eer­ste keer vir sy fa­mi­lie ge­sê het hy gaan nie 40 haal nie. Al is hy nie met ’n ter­mi­na­le siek­te ge­di­ag­no­seer nie en was daar geen an­der be­wys dat sy le­wens­draad on­ty­dig kort­ge­knip sou word nie, het hy dit net ge­wéét. En hy was reg . . .

Reu­ben is op Woens­dag 9 Au­gus­tus, twee weke voor sy veer­tig­ste ver­jaar­dag, oor­le­de na­dat hy in K­haye­lit­sha ty­dens ’n roof­tog in die kop ge­skiet is.

Dit kos dik­wels die dood van ’n ge­lief­de of ’n di­ag­no­se van ’n ter­mi­na­le siek­te voor­dat ons be­sef ons tyd op aar­de is be­perk, maar Reu­ben het ag ge­slaan op“sy we­te”. Hy het elke dag van die af­ge­lo­pe 20 jaar vol­uit ge­leef as­of dit sy laas­te kan wees, juis om­dat hy vas ge­glo het dis hom nie be­sko­re om oud te word nie.

By haar huis in Eer­ste­ri­vier, ver­tel sy sus­ter, Eas­t­lin Flo­ren­ce (37), dat Reu­ben vir al­mal ver­tel het dat hy nie 40 gaan haal nie.“Hy het dit al ja­re vir fa­mi­lie en vrien­de ge­sê. En hy was ook baie spe­si­fiek oor die 40. Hy het nooit iets vaags ge­sê soos dat hy nie oud sou word nie,”ver­tel sy.

Ook sy bes­te vriend, Mars­hal­li­no Ca­rel­se, moes dit her­haal­de­lik hoor.“Ons kon by die see of by die huis wees of som­mer e­ni­ge plek, dan het hy al­tyd daar­van ge­praat. Hy het nooit ge­weet hoe hy gaan sterf nie, maar het al­tyd ge­grap dat sy mooi ge­sig niks moet oor­kom nie. Twee weke ge­le­de wou ek by hom weet wat ons vir sy ver­jaar-

dag gaan doen en toe sê hy ons kan iets doen, maar hy sal nie hier saam met ons wees om dit by te woon nie. Toe ek hoor hy is oor­le­de was ek ge­skok en kon ek nie glo dat hy 16 dae voor sy ver­jaar­dag reg­tig dood is nie,”ver­tel Mars­hal­li­no.

Vol­gens Eas­t­lin was Reu­ben nooit weer die­self­de na­dat sy ma op 32 haar s­tryd teen bors­kan­ker ver­loor het nie.“Hy was maar net 16 jaar oud met haar dood en op 18 het hy vir men­se be­gin ver­tel hy gaan nie 40 word nie.”

Maar, sê Eas­t­lin, Reu­ben was nie de­pres­sief nie. Hy’t ook nie met ge­dag­tes van self­moord rond­ge­loop nie. In­teen­deel, vol­gens haar was hy al­tyd“the li­fe of the par­ty”. Eas­t­lin ver­tel Reu­ben het ook nie ge­weet hoe of wan­neer hy sou sterf nie. Hy was net oor­tuig daar­van dat hy nie daar­die myl­paal van 40 sou haal nie.

ver­an­der nÁ dood

Vol­gens Eas­t­lin het hul ma se dood vir Reu­ben die hard­ste ge­ruk.

“Voor ons ma se dood het Reu­ben baie met sy vrien­de uit­ge­gaan en ge­par­ty. Hy het ge­doen net wat hy wou en nie­mand kon vir hom voor­sê nie. Ná Mam­mie se sterf­te het dit al­les ver­an­der. Fa­mi­lie het vir hom baie be­lang­rik ge­word en hy was meer kalm. Hy het nie so baie uit­ge­gaan nie en wou ons al­mal net ver­sorg. Hy het baie aan sy toe­koms ge­dink en het be­gin werk om vir ons ’n be­ter le­we te gee,”sê sy.

Reu­ben was vas­be­slo­te om die bes­te van elke ge­leent­heid te maak. Só is hy een­dag saam om Eas­t­lin te on­der­steun toe sy vir ’n ou­di­sie by die plaas­li­ke ra­di­o­sta­sie Ra­dio Wes­kus gaan. Hy het som­mer ook ’n ou­di­sie ge­doen en die werk ge­kry.

“Ons was al­mal ver­stom, want hy het nie oor­spronk­lik be­lang ge­stel nie. Hy het maar net saam ge­gaan om my te on­der­steun, maar dit het la­ter sy pas­sie ge­word. Reu­ben het ’n hart van goud en ’n pas­sie vir men­se ge­had. Om­dat hy ge­glo het hy nie 40 sou sien nie, wou hy al­les in sy ver­moë doen om men­se se om­stan­dig­he­de te ver­be­ter ter­wyl hy nog ge­le­we het,” ver­tel sy.

“Hy het om­trent 10 jaar by die ra­di­o­sta­sie ge­werk en in daar­die tyd het hy vroue, kin­ders en arm men­se baie ge­help. Elke pro­gram of pro­jek wat hy aan­ge­pak het, is spe­si­fiek ge­kies om ie­mand te help. In daar­die tyd het hy ook ge­trou en met ’n ge­sin be­gin.”

Toe word hy in 2006 met ’n skild­klier­toe­stand ge­di­ag­no­seer. Dit het pro­ble­me met sy stem ver­oor­saak en hy het baie ge­wig be­gin ver­loor.

“Dit was vir hom ’n moei­li­ke tyd en al­les het net uit­me­kaar be­gin val. Hy moes la­ter sy werk by die ra­di­o­sta­sie los, hy en sy vrou het ge­skei en ons ver­hou­ding was ook nie meer so sterk nie. Hy het be­sluit om oor­see te gaan werk en stu­deer vir om­trent vyf jaar vir ’n ver­an­de­ring. Toe hy te­rug­kom, het hy vir my ge­vra of hy saam met my en my pa kan kom bly in Kaap­stad en dit is toe ons weer c­lo­se ge­word het,”ver­tel Eas­t­lin.

“Toe hy te­rug­kom, was hy baie ge­luk­kig en was hy weer sy ou self. Hy wou on­mid­del­lik aan­gaan met sy plan­ne om men­se te help. Se­dert sy sterf­te is daar so baie men­se wat vir ons laat weet het dat hy week­liks ge­sorg het dat hul­le fa­mi­lies kos kry, dat hy ’n kind maan­de­liks ge­spon­sor het vir skool en selfs men­se wat vir sy werk laat weet het dat hy vir ure saam met hul­le in die don­ker­te ge­sit het toe hul­le krag af was.”

Ver­non Vraagom, Reu­ben se voor­ma­li­ge be­stuur­der by Ra­dio Wes­kus, sê van­dat hul­le op die sta­sie aan­ge­kon­dig het dat Reu­ben oor­le­de is, het hul­le oor die af­ge­lo­pe week hon­der­de op­roe­pe en bood­skap­pe van luis­te­raars ont­vang.

“Dit is reg­tig a­ma­zing hoe men­se nou nog so baie vir hom om­gee. Hy was al ja­re ge­le­de weg, maar al­mal ont­hou hom en die luis­te­raars was baie lief vir sy shows. Hy was een van die ge­meen­skap en het al­tyd die ex­tra mi­le ge­gaan vir sy me­de­mens. Dit is hart­seer dat hy só moes sterf.”

Eas­t­lin het Reu­ben se laas­te voi­ce no­te ge­speel wat hy ’n uur voor sy af­ster­we ge­stuur het. Wan­neer jy na daar­die op­na­me luis­ter, kan jy die lus vir die le­we in sy stem hoor. Hy ver­dui­de­lik in die bood­skap waar o­ral hy vir die dag al rond­ge­ry het en dat hy een van sy kol­le­gas by die huis eers gaan af­laai om­dat hy nie ver­voer het nie. Hy het ook aangebied om ná werk kos te gaan koop vir sy fa­mi­lie.

maak vre­de

Sy stem klink sterk en ge­luk­kig in die op­na­me. Jy sou nooit kon dink dat hy net ’n uur ná dié op­na­me vir ’n sel­foon en ’n hor­lo­sie met sy le­we moes boet nie.

Eas­t­lin sê al het Reu­ben ge­wéét hy sou nie tot 40 leef nie, dink sy nie hy sou kon raai dat hy so wreed ver­moor sou word nie. Maar, vol­gens haar, het hy in die aan­loop tot sy 40ste ver­jaar­dag sy sa­ke in or­de be­gin kry juis om­dat hy ge­glo het hy sou dit nie maak nie.

Vol­gens Eas­t­lin het hy tyd met haar deur­ge­bring om haar te be­dank vir al­les wat sy vir hom be­te­ken het en ook din­ge met sy eks­vrou gaan reg­stel en met haar vre­de ge­maak.

“Hy het ge­sê hy het al­les ge­doen wat hy op aar­de moes doen. Hy het pro­beer om al sy fou­te reg te maak en hy dink hy het dit nou reg­ge­kry. Hy is klaar en reg om te gaan,” ver­tel Eas­t­lin.

“Dit is won­der­lik om te sien wat hy vir an­der be­te­ken het en die ver­skil wat hy in so baie men­se se le­wens ge­bring het. Hy het reg­tig vir ons al­mal ge­wys hoe om vol­uit te le­we en die bes­te van jou le­we te maak. Hy was die af­ge­lo­pe jaar die ge­luk­kig­ste mens.”

HOOFFOTO: Reu­ben se sus­ter, Eas­t­lin Flo­ren­ce. REGS: Reu­ben het ja­re lank as om­roe­per ge­werk.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.