BOSPOS – SÊ JOU SÊ

SA Jagter Hunter - - INHOUD - E-pos na ma­ri­sa.bee­ton@me­dia24.com

WENBRIEF

MOE­NIE AN­DER JAGMETODES KRITISEER NIE

Met ver­wy­sing na Francois van Emmenes se ar­ti­kel in die Sep­tem­ber-uit­ga­we, Ver skiet: Jag jy of skiet jy?

Ek is nie ’n lang­af­stand­jag­ter nie, maar ek volg die pla­sings daar­oor op so­si­a­le me­dia. Ek doen meest­al stap-en-be­kruip­jag en ek ge­niet dit baie. Ek sien eg­ter nie neer op an­der se jagmetodes nie. Ek is te­leur­ge­steld dat SA JAGTER/HUN­TER so ’n ar­ti­kel ge­pu­bli­seer het.

Ek ver­staan die uit­gangs­punt van die skry­wer in die sin dat ons (lang- en kort­af­stand­jag­ters) in die veld ver­ant­woor­de­lik moet op­tree. Dit is eg­ter na my me­ning ui­ters on­ver­ant­woor­de­lik en on­ge­vraagd om so in die pu­bliek mod­der te gooi na me­de­jag­ters (se me­to­de en ka­rak­ter) wan­neer hul­le ver­ko­se me­to­de van jag nie met jou per­soon­li­ke sie­ning van “wat jag eint­lik be­hoort te wees” oor­een­stem nie. Ek vind selfs die trant van die ar­ti­kel ver­klei­ne­rend. As ons me­kaar as me­de- jag­ters op so ’n ma­nier gaan aan­spreek, gaan ons bin­ne­kort al­mal se jag­boot­jie sink. As jy nie saam­stem met, of hou van ’n se­ke­re jag­me­to­de nie, moet dan nie só jag nie.

Gee eer­der kre­diet aan lang­af­stand­jag­ters wat be­reid is om die tyd en werk in te sit om hul ver­moë en toe­rus­ting te ken en te ver­staan om so­doen­de suk­ses in die jag­veld te be­haal. Die lang­af­stand­jag­ters wat ek volg, neem hul tyd met ’n skoot, hul­le ver­sa­mel al die at­mos­fe­rie­se en an­der in­lig­ting wat be­no­dig word en hul­le maak se­ker hul­le is reg om die blad­skoot te neem.

Ek dink ook daar kan ewe veel fout gaan op kort en lang af­stan­de wan­neer jy die twee teg­nie­ke in hul ge­heel oor­deel: Kor­ter af­stand met min­der tyd, win­kel­pa­tro­ne en ’n min­der sta­bie­le skiet­po­si­sie vs. lang­af­stand, meer tyd, pas­maak-am­mu­ni­sie en ’n sta­bie­le skiet­po­si­sie.

As jy die maat­staf van die skry­wer ge­bruik en jy maak die aan­na­me dat ’n dier op 50 me­ter teen ’n draf­fie gaan weg­spring, want die dier hoor jou, ruik jou, of weet al­reeds van jou, is selfs daar­die skoot, vol­gens die skry­wer se maat­staf, on­e­ties. Gaan doen ge­rus daar­die wis­kun­de ook. Daar hang dalk nie vlae in die veld nie, maar daar­die gadgets wat wind­me­ters ge­noem word, is heel be­kos­tig­baar, om­trent so groot soos ’n sel­foon en werk nog­al goed.

In e­ni­ge jag­si­tu­a­sie lê die be­sluit om die skoot te neem by die jagter, en hy/sy moet om­stan­dig­he­de, eie er­va­ring, ver­moë en toe­rus­ting in ag neem.

Na my me­ning is ’n e­tie­se skoot e­ni­ge skoot waar­van die jagter se­ker is sy/haar pro­jek­tiel (koe­ël of pyl) gaan die dier tref en ’n vin­ni­ge dood tot ge­volg hê, on­ge­ag sy ge­ko­se jag­teg­niek/ me­to­de. As daar jag­ters is wat, op kort- of lang­af­stand, dui­de­lik on­ver­ant­woor­de­lik op­tree, spreek die in­di­vi­du aan, nie die me­to­de nie. Ver­oor­deel ge­drag soos sko­te tus­sen tak­ke deur, sko­te in ’n trop in, of sko­te wat dui­de­lik bui­te die be­reik is van die toe­rus­ting wat ge­bruik word.

Ek dink ook ons moet op­hou om ons ge­we­tens te pro­beer sus met die i­dee dat daar met se­ke­re jagmetodes aan die dier ’n ge­ly­ke of be­ter kans ge­gun word. As jy die bok ’n ge­ly­ke kans wil gee, gaan jag kaal­voet met ’n mes of ’n s­pies. Die oom­blik wat jy ’n ge­weer en in se­ke­re ge­val­le ’n boog op­tel, het jy as jagter die oor­hand. Maak vre­de daar­mee.

So­lank dit ’n wet­ti­ge me­to­de is, jag op jóú ma­nier. Ge­niet dit, maar doen dit ver­ant­woor­de­lik. JANUS WESTRAAT

* Janus wen twee Sal­ty Sa­fa­ri We­ar-kort­mou­hem­de van Pro­mark.

BALISTIX-PRY­SE

Ek ver­wys graag na Pier­re Jor­daan se brief ( Prys op aan­vraag) in die Au­gus­tus-uit­ga­we van SA JAGTER/HUN­TER.

Pier­re, baie dan­kie dat jy jou er­va­ring met ons ge­deel het. Dit stel Balistix in staat om reg­stel­len­de ak­sie te neem. Hier­die aan­ge­leent­heid is met bei­de ons ver­sprei­der (Ra­pa­la) as­ook met die han­de­laar ter spra­ke op­ge­neem.

As re­la­tief nu­we ver­vaar­di­ger is ons tans nog in die pro­ses om ons ver­sprei­dings­net­werk te ves­tig en dit ver­oor­saak dat voor­ne­men­de kli­ën­te nie al­tyd die diens kry waar­op hul­le ge­reg­tig is nie. Hier­voor vra ons ver­sko­ning en ons wil graag die saak reg­stel. Die re­de hoe­kom ons nie die prys­lys as ver­vaar­di­ger pu­bli­seer nie is om­dat ver­skil­len­de han­de­laars ver­skil­len­de mar­ges toe­pas en daar­om ver­skil die prys van han­de­laar tot han­de­laar.

S­ka­kel of e-pos my ge­rus by 082-4427-261 of chris@ba­lis­tix­bul­lets.com vir meer in­lig­ting oor Balistix-koe­ëls. CHRIS S­TRY­DOM

JAG JY OF SKIET JY?

Ek het waar­de­ring vir Francois van Emmenes se ar­ti­kel Jag jy of skiet jy? in die Sep­tem­ber-uit­ga­we van SA JAGTER/HUN­TER. Mag ek hom net waar­sku dat hy on­aan­ge­na­me re­ak­sie kan ver­wag.

Daar was heel­wat kom­men­taar op my brief in ’n vo­ri­ge uit­ga­we ra­ken­de my af­keur van on­no­di­ge (let op die klem) lang sko­te op die­re en in jag­ge­weer­kom­pe­ti­sies (weer­eens die klem) waar­ty­dens som­mi­ge deel­ne­mers be­voor­deel word deur baie duur op­tie­se en an­der toe­rus­ting. On­ge­luk­kig was die re­ak­sie meest­al ne­ga­tief en die be­le­di­gings kru. Dit het eg­ter die no­di­ge de­bat uit­ge­lok on­der skiet­sport­lief­heb­bers en jag­ters.

Na­tuur­lik is daar ’n plek vir lang­af­stand­skiet; dit is die on­no­di­ge lang­af­stand­skiet op die­re wat die pro­bleem is. Die mees­te ja­gor­ga­ni­sa­sies het cre­do’s wat aan­dui dat ons re­spek vir die prooi moet hê. Daar­om moet ek hom kan uit­oor­lê met my na­tuur­li­ke ver­moë en nie met my bank­re­ke­ning nie.

My weer­stand teen skie­ters (let wel: ek noem hul­le nie jag­ters nie) wat koe­doe-groot­te die­re aan­durf op af­stan­de van 500 me­ter en meer, het on­der meer tot be­skul­di­gings ge­lei dat ek nie kan skiet nie en dat ek se­ke­re ka­li­bers nie ver­staan nie. Daar was ook men­se wat kon spog en pre­sies kon sê waar­mee en met wat­ter toe­rus­ting hul­le oor wat­ter (lang) af­stan­de kop- en nek­sko­te ge­skiet het die af­ge­lo­pe sei­soen.

My ou­pa­groot­jie kon self ook bok­ke in die hard­loop met le­gen­da­rie­se kop­sko­te plat­trek op drie­hon­derd jaarts. (Dit is ter­wyl Ou­pa­groot­jie ge­hard­loop het en nie die bok nie!)

’n Ge­voel van kwa­si-de­pres­si­wi­teit wou-wou van my be­sit neem om­dat die meer­der­heid kom­men­ta­re pro-lang­af­stand (en teen my ous­kool-jagmetodes) was. Daar­mee saam moes ek ook vre­de maak met die feit dat som­mi­ge A­me­ri­kaan­se ge­brui­ke en me­to­des al­tyd hier­heen oor­spoel. (Ek vind dit eg­ter steeds moei- »

Sê jou sê

» lik om my pet ag­ter­ste­voor te dra of my broek baie laag en on­der­kant my on­der­kle­re te laat hang. Mis­kien, een­dag...)

Soos Van Emmenes was my i­dee nie om vy­an­de in die jag­veld of op die skiet­baan te maak met my o­pi­nie oor (on­no­di­ge) lang­af­stand­sko­te en on­be­hoor­li­ke be­voor­de­ling ty­dens kom­pe­ti­sies nie. Daar­mee er­ken ek ook dat el­ke ou sy pet en sy broek kan dra soos hy wil, ter­wyl ek die keu­se het om aan te pas (of nie).

In ’n an­der jag­tyd­skrif het ek die vol­gen­de ju­weel raak­ge­lees van ie­mand wat blyk­baar in die­self­de kamp as ek is: “Skiet as jy wil, maar jag net as jy kan”. Tien uit tien.

DI­AG­NO­SE

JO­HAN VIL­JOEN Ek wil graag re­pliek le­wer op die ar­ti­kel Di­ag­no­se deur Tu­ba van der Walt: Dié dok­ters dryf jou na drank.

In hier­die ar­ti­kel kritiseer hy al­le dok­ters (dui­de­lik be­trek hy nie net en­ke­les nie) o.a. om­dat hul­le nie drank en jag meng nie, hul­le hul “dom” vrou­ens saam­bring om die plaas te kom ont­wrig en dat die in­skiet van hul ge­we­re “ont­aard in ’n Ba­bel­se bal­lis­tie­se bom­bar­de­ment”. Hy maak as­of el­ke skoot ’n kwes-, mis- of skrams­skoot is en dat el­ke jag­tog in cha­os ein­dig! Boon­op kritiseer hy om­dat jy kyk waar die tra­jek van die koe­ël deur die bok is, as­of dit nou ver­keerd is! Ek wil pre­sies weet waar ek ge­skiet het!

Hy in­si­nu­eer dat dok­ters lek­ker­kry as jy op die te­a­ter­ta­fel lê, die ver­keer­de o­pe­ra­sies op hul pa­si­ën­te uit­voer en dat een kon­sul­ta­sie be­taal kan word met die prys van ’n e­land­bul, vier koe­does, twee gems­bok­ke (ge­kwes) en agt rooi­bok­ke – so­wat R47 000 son­der dag- en jag­fooie.

Dok­ters is ui­ters be­kwa­me en ge­voel­vol­le men­se in ’n e­tie­se be­roep wat om­gee vir pa­si­ën­te en elk­een met em­pa­tie in nood han­teer. Ek kry die skry­wer jam­mer, want hy ver­trou nie dok­ters nie en moet maar na ’n kwak­sal­wer gaan as hy man­gel­ont­ste­king het. Om ’n be­skul­di­ging rond te gooi van ’n dok­ter wat ’n va­sek­to­mie uit­voer op ’n man wat eint­lik vir ’n man­gel­pro­se­du­re op­ge­neem is, en dit dan op die jag­veld toe­pas, is ab­surd!

Ek en my seun het die vo­ri­ge na­week gaan jag, elk­een het twee sko­te ge­neem om in te skiet (al die sko­te bin­ne 2 tot 3cm van die kol) en elk­een twee sko­te op twee bok­ke. Ek het in my 76 jaar nog nooit ’n bok mis­ge­skiet of ge­kwes nie.

Hier­die ar­ti­kel was nie be­doel as ’n grap nie. Dit is nie net ge­lees deur ’n paar grap­jas­se nie – dis ’n bla­tan­te be­le­di­ging van die me­die­se be­roep. Ek hoop hy ver­stik in sy sooi­brand! NICO GROBBELAAR TU­BA VAN DER WALT ANT­WOORD: Ge­ag­te Dok­ter, die oor­sprong van die sto­rie het ont­staan by ’n groep dok­ters en hul pro­fes­si­o­ne­le vrien­de wat al die af­ge­lo­pe 18 jaar el­ke win­ter hier by my in die Bos­veld kom jag. Ek is ver­waand ge­noeg om hul­le my vrien­de te noem.

Die hu­mo­ris­tie­se skets, Di­ag­no­se, het toe­val­lig in die tyd­skrif ver­skyn op die­self­de tyd wat hul­le van­jaar op die plaas was om te jag. Hul­le het die ge­skerts ge­niet en die hu­mor da­de­lik ge­snap. Hul­le is be­slis nie ’n klomp “grap­jas­se” nie, maar van die land se top­spe­si­a­lis­te vir wie ek die groot­ste re­spek het.

U moeds­wil­li­ge ver­draai­ing dat ek kwan­suis dok­ters “kritiseer wat nie jag en drink nie”, dat dok­ters hul­le “dom” vrou­ens saam­bring, “ver­keer­de o­pe­ra­sies uit­voer”, “lek­ker­kry as jy op die o­pe­ra­sie­ta­fel lê” is on­van­pas vir ’n man van u sta­tuur.

Ek is self nie heel­te­mal on­ge­let­terd nie, by­kans u eie ou­der­dom en hand­haaf ook hoë e­tie­se waar­des en stan­daar­de (maar ek het al ge­kwes en mis ge­skiet.) Dié dat net jag­ters met soort­ge­ly­ke be­gin­sels uit­ge­nooi word om die plaas te be­soek.

Die “bla­tan­te be­le­di­ging” van die me­die­se be­roep word juis deur u eie “re­pliek” ver­oor­saak en u on­deur­dag­te kom­men­taar kan dalk ’n ver­leent­heid vir “al­le dok­ters” wees.

Baie dan­kie in elk ge­val vir u gra­tis me­die­se ad­vies en u ge­voel­vol­le em­pa­tie met my kee­len sooi­brand­pro­ble­me. (U spaar my R47 000 plus BTW). U ver­wys my eg­ter na ’n “kwak­sal­wer”, gi­ne­ko­loë haal mos nie man­gels uit nie, of sit ek nou ook die bed­pan heel­te­mal mis?

GOEDKOPER PRO­DUK­TE

Baie dan­kie vir so­veel ge­not­vol­le skry­wes wat jul­le plaas in die SA JAGTER/HUN­TER, ek ge­niet dit en waar­deer die in­set­te.

Ek stem eg­ter heel­har­tig saam met An­ton Co­le­man ( Duur pro­duk­te pla, Ju­lie 2018). Ons arm­gat­jag­ters (soos ek wat 78 jaar oud is) kyk lie­wer na ou en lo­ja­le ver­skaf­fers (soos Leu­pold en Ho­wa) wat pro­duk­te le­wer wat min­der as R10 000 kos (ook in die Ju­lie-uit­ga­we). Dit is hier­die ver­skaf­fers wat ons moet on­der­steun. FRITZ BEYER

DIE OU DAE SE ONWETTIGHEDE

In die eer­ste de­ka­des van die 1900’s was die S­mit­te die groot jag­ters in ons kon­trei. Hul­le was veld­ken­ners en knap skuts. El­ke De­sem­ber is die oud­ste seun op die plaas ge­los (Rem­hoog­te na­by Baard­skeer­ders­bos) ter­wyl die res met die os­se­wa na Ui­len­kraals­mond ge­trek het, so 15km weg. Daar het hul­le uit­ge­kamp en ge­kui­er tot ná Nu­we­jaar.

Die S­mit­te het my ver­tel van een so ’n uit­span by Die Mond. Ou­pa Ja­kob (my ou­pa­groot­jie) en sy seun Ja­pie het vroeg die eer­ste og­gend tus­sen die dui­ne in ver­dwyn waar dui­kers ge­woon­lik ge­wei het. ’n Dui­ker­ram het ge­val toe die skoot klap en hy is vin­nig af­ge­slag en op­ge­sny. Die res van die kar­kas is in die duin­sand be­gra­we.

Op pad te­rug is daar van­af die laas­te duin be­spied of die veld­wag­ter nie by die kamp­ter­rein is nie, want die om­ge­wing was goe­wer­ments­grond. Te­rug by die kamp het ou­ma An­nie die wilds­vleis op­ge­sny, dit in die groot drie­been­pot ge­pak en op die vuur ge­sit. Na ’n ruk loop die riem­te­le­gram, “Die veld­wag­ter is hier!” Ou­ma het die swart­pot van die vuur af ge­gryp, daar­op gaan sit en haar wye sis­rok om die pot uit­ge­klok. Net toe stap die veld­wag­ter die kamp bin­ne en be­gin rond­kyk. Die pot het Ou­ma se bou­de ge­brand, maar sy het haar sit ge­sit. Na­dat hy oor dit­jies en dat­jies ge­sels het, het die wag­ter koers ge­kies.

Ou­ma het op­ge­vlieg, ’n em­mer wa­ter ge­gryp en haar­self in die tent gaan la­we. Die familie se ete is ge­red en haar man ’n sty­we boe­te ge­spaar, maar kort­kort het ie­mand ge­vra: “An­nie, hoe gaan dit met die bla­se op die bou­de?”

’n Paar og­gen­de la­ter is Ou­pa en Ja­pie weer die dui­ne in. Toe die skoot klap, trek ou­ma An­nie ’n mans­broek aan en gaan leen ’n jas en bre­ë­rand­hoed. Sy stap toe met die jas se kraag op­ge­slaan en met lang treë in die kamp rond. Bo-op die naas­te duin het Ou­pa-hul­le ge­lê en kyk. “Wie’s dit Pa?” het Ja­pie ge­vra. “Weet nie, dis nie on­se men­se nie,” het Ou­pa ge­ant­woord.

Ag­ter A­vi­la se kop­pe het die so­mer­son ho­ër ge­klim en neer­ge­brand op pa en seun (waar hul­le lê en sweet het). Na ’n uur het Ou­ma haar mans­kle­re gaan uit­trek. Ui­t­a­sem en nat­ge­sweet kom die twee man­ne la­ter met die vleis daar aan. “Ons kon lank­al hier ge­wees het,” sê Ou­pa, “maar hier het ’n vreem­de man rond­ge­loop en ons moes op die duin in die hit­te lê en wag dat die blik­skot­tel loop.” Ou­ma An­nie se wraak was soet.

Die S­mit­te het my ge­leer dat jy bos­bok­ke in die kus­wou­de moet jag as die wind storm­sterk waai. Die ge­suis van die wind en ge­rit­sel van die tak­ke en bla­re gee jou ’n be­ter kans om na­by aan die bok te kom. Hul­le het ge­maan: “Boe­tie, maak se­ker jou eer­ste skoot is ’n dood­skoot, want ’n ge­kwes­te bos­bok­ram is ’n bog­ger, en Boe­tie, hou din­ge maar wet­tig.” NICO GROE­NE­WALD

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.