Ag­ter­uit op die Jou­berts­pas

Weg! Platteland - - Vertel Ons - Ds. Lou­is Pie­naar, T­ZA­NEEN

Jul­le ar­ti­kel oor on­der meer La­dy G­rey het my ver laat te­rug­dink. Ons was in 2004 van Lim­po­po af op pad na Oos-londen waar ek ty­de­lik moes gaan werk.

Ons kin­ders het ’n nag in die Lam­mer­g­ei­er-na­tuur­re­ser­vaat oor­ge­bly en laat weet ons moet kom kyk hoe mooi dit daar is. Ek het die pad­kaart ge­raad­pleeg en ge­sien die Jou­berts­pas, wat suid­wes van La­dy G­rey loop, het ’n hel­ling van 1:5. Dit sou ’n uit­da­ging wees in ons 1960 Bed­ford-ry­huis waar­voor ek ’n Ford- en­jin moes laat in­stal­leer om­dat Bed­for­don­der­de­le on­ver­kryg­baar was.

Ná ’n rus­ti­ge nag­rus in Lam­mer­g­ei­er be­na­der ons toe die Jou­berts­pas... al­les gaan goed tot so drie­kwart teen die 1:5-hel­ling uit, toe die eer­ste rat te vin­nig en te swak is om die groot bak teen die pas uit te trek! Draai­plek is daar nie – dis eint­lik een­rig­ting­ver­keer – en ag­ter­uit is al uit­weg. Die ry­huis se woon­deel was 50 cm uit­ge­bou aan weers­kan­te van die ka­juit, en die e­nig­ste ma­nier om ag­ter­uit te ry was met be­hulp van twee spie­ëls.

My vrou, Bes, klim toe maar uit en be­duie van voor af hoe ek ag­ter­uit moet ry teen die wre­de hel­ling af, wat boon­op ’n paar kron­kels ge­had het. Daar­die drie­kwart ki­lo­me­ter het soos ’n e­wig­heid ge­voel.

Vier jaar la­ter het die Jou­berts­pas steeds by my ge­spook, maar dié slag het ons in ’n 1986 Su­zu­ki Vi­ta­ra ge­ry. Wat ’n heer­li­ke rit. Die plat­te­land en die na­tuur met al sy won­ders bly da­rem maar bo­baas.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.