Ek laaik jou Khwai!

Met dié 28 wen­ke vir ’n on­ver­geet­li­ke reis na die be­koor­li­ke Khwai-konsessie in Botswa­na het ons al die har­de werk vir jou ge­doen. Jy moet net bel en be­spreek.

Weg! Ry & Sleep - - BESTEMMING - Teks en foto’s Vil­liers S­teyn

Die 80-reeks Land Crui­ser van ons toer­lei­er, J.I. de Wet, het ’n nu­we by­naam ge­kry. Dis nou na­dat een van sy kol­lig­te die vo­ri­ge dag met ’n diep wa­ter­krui­sing die gees ge­gee het: “Kamp, kamp...” roep hy oor die twee­rig­ting­ra­dio. “Kom in vir die drie­oog­mon­ster.

J.I. sit saam met ons by die Mats­we­re­pan waar ons ’n groep hon­ger pe­li­ka­ne dop­hou. Soos die kraai vlieg, is dit om­trent 5 km tus­sen ons en die Khwai-konsessie van die Ma­gotho- o­pen­ba­re kamp­ter­rein in Botswa­na.

“Staan by”, ant­woord sy ma, Al­ma­rie, wat on­der ’n ko­los­sa­le ka­meel­do­ring­boom sit. Dié kne­wel by staan­plek nr. 7 het ge­noeg ska­du­wee vir vier bos­wa­ens. “Hier het pas ágt wil­de­hon­de deur die kamp­ter­rein ge­hol!” roep sy. “Hul­le het een vir een ver­by ge­draf, as­of ons nie hier is nie.”

In nor­ma­le om­stan­dig­he­de sou ons soos die Da­kar-tyd­ren­le­gen­de S­tép­ha­ne Pe­ter­han­sel te­rug­ge­jaag het om dié seld­sa­me die­re af te neem. Maar die laas­te vier dae het ons hul­le op el­ke lie­we wil­drit ge­sien. Daar­om ant­woord J.I. on­ge­ërg: “Fan­tas­ties! Ge­niet dit.”

Hier­die trop, wat uit der­tien hon­de be­staan, het tans ’n lê­plek met jong wel­pies in hier­die ge­wes­te en dus ter­ro­ri­seer hul­le al wat ’n rooi­bok, koe­doe en se­bra is. Ons volg hul­le daag­liks op een van die ve­le san­de­ri­ge twee­spoor­sand­paad­jies wat deur Ma­gotho se ka­meel­do­ring­boom­woud kron­kel, ter­wyl ons kop­krap oor waar­om am­per die helf­te van die bo­me dood is.

Dit lyk nog­al soos daar­die stuk­kie aar­de waar­heen Sim­ba in The Li­on

King deur Mu­fa­sa ver­bied is om heen te gaan. Ek het lank­laas só ’n on­heil­spel­len­de plek te­ë­ge­kom. >

Soos ’n klomp skool­seuns op veld­skool wat me­kaar nat­spuit en on­der die wa­ter dip, ver­maak groe­pe van tot tien o­li­fant­bul­le ons smid­dae met hul­le wa­ter­ma­ne­wa­les in die vlak Khwai­ri­ver, en saans hoor ons Mo­re­mi se brul­len­de leeus aan die oor­kant. Blyk­baar swem hul­le van tyd tot tyd deur om die Khwai­kant te par­tol­leer.

Ons durf self ’n paar wa­ter­krui­sings aan, en dank­sy die Crui­ser se snor­kel is dié er­va­ring vir ’n slag meer op­win­dend as angs­wek­kend. Hier was eg­ter ’n ge­sin in ’n Ford Ran­ger wat snor­kel­loos die ver­keer­de lyn deur die wa­ter ge­kies het... iets wat on­ge­luk­kig die ein­de van hul­le toer be­te­ken het.

Hier slaap be­gin­ners en har­de­baar­de ge­reeld in die veld, 3½ uur se har­de ry van die naas­te be­ska­wing in Maun af.

Ons bring die laas­te vier nag­te by Sa­ble Al­ley se pri­va­te kamp­ter­rein deur en is ver­stom oor die ha­bi­tats­ver­an­de­ring. Hier be­staan die veld hoof­saak­lik uit mo­pa­nie-, koors­bes­sie-en ap­pel­blaar­bo­me, en dis ook baie meer moe­ras­ag­tig as by Ma­gotho, so­wat 5 km suid­oos. Ons kyk hoe ’n lui­perd­wy­fie en haar 3½ maan­de oue wel­pie ’n rooi­bok­ooi ver­or­ber en ’n jong man­ne­tjie uit haar vo­ri­ge werp­sel ’n swerm wil­de­ma­koue on­suk­ses­vol deur die vlak wa­ter jaag.

Ons het baie ge­leer in die ne­ge dae in Khwai – wat­ter paad­jies om te ry en te ver­my, hoe die plaas­li­ke wil­de­hon­de me­kaar op­spoor ná ’n mis­luk­te jag­tog, hoe­kom dit ’n sleg­te plan is om van die pad af te ry, en selfs waar ’n mens kan vra vir ’n koue quart Black La­bel.

Hier is ’n klom­pie wen­ke om jou eer­ste – of vol­gen­de – reis Khwai toe een te maak wat jy nooit sal ver­geet nie.

Ont­hou, daar is see­koeie en kro­ko­dil­le in hier­die wa­ters, en daar­om is dit ge­vaar­lik om deur die ka­na­le te loop.

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.