Waar­om word je cha­grij­nig als je hon­ger hebt?

Times of Suriname - - GEZONDHEID -

Het is voor ve­len geen on­be­kend fe­no­meen. Het ene mo­ment ben je hart­stik­ke vro­lijk en goed­ge­hu­meurd ter­wijl je het vol­gen­de mo­ment prik­kel­baar bent, snauwt of je in­eens slecht voelt. De oor­zaak? Hon­ger. In het En­gels be­staat er zelf een woord voor: han­gry, een sa­men­trek­king van hun­ger (hon­ger) en an­gry (boos).

Be­staat dat echt: han­gry of in het Ne­der­lands hon­ger­cha­grijn? Het ant­woord lijkt ja: het is een na­tuur­lij­ke re­ac­tie van de her­se­nen op een le­ge maag. Er zijn ver­schil­len­de mo­ge­lij­ke ver­kla­rin­gen. Zo zijn er in de her­se­nen spe­ci­fie­ke neu­ro­nen die je ver­tel­len wan­neer je moet eten. Als je niet di­rect eet, blij­ven de­ze neu­ro­nen ac­tief en ac­ti­ve­ren ze ook an­de­re her­sen­ge­bie­den waar­on­der die voor angst en stem­ming. Je her­se­nen gaan je li­chaam steeds drin­gen­der ver­tel­len dat je iets moet eten. Je wordt ei­gen­lijk op een ne­ga­tie­ve ma­nier ge­mo­ti­veerd om iets te eten: je wilt dat ,dat on­rus­ti­ge, ne­ga­tie­ve ge­voel weg gaat.

Een te­kort aan glu­co­se - ook wel bloed­sui­ker - lijkt ook een rol te spe­len. Een on­der­zoek aan de Ohio Sta­te Uni­ver­si­ty met stel­len en voo­d­oop­op­pen liet bij­voor­beeld zien dat deel­ne­mers met een laag bloed­sui­ker­ni­veau op het mo­ment van prik­ken de pop twee keer zo erg toe­ta­kel­den als de groep met de hoog­ste bloed­sui­ker­spie­gel. Je her­se­nen zijn na­me­lijk af­han­ke­lijk van glu­co­se als brand­stof. Bij een te­kort gaan de her­se­nen in spaar­stand: een over­le­vings­mo­dus. Min­der cru­ci­a­le her­sen­func­ties – zo­als de zelf­be­heer­sing – wor­den dan tij­de­lijk op een laag pit­je ge­zet. Daar­naast maakt je li­chaam bij een glu­co­s­e­te­kort ook de stres­shor­mo­nen cor­t­i­sol en adre­na­li­ne aan om de glu­co­se­aan­maak te be­vor­de­ren. Je li­chaam komt in een staat van pa­raat­heid die vroe­ger vast van pas kwam als je hard moest wer­ken voor of zoe­ken naar je eten, maar te­gen­woor­dig zorgt het en­kel voor lich­te ont­vlam­baar­heid.

Een an­de­re ver­kla­ring is dat hon­ger en boos­heid door de­zelf­de ge­nen wor­den ge­con­tro­leerd. Het pro­duct van één van die ge­nen is neu­ro­pep­ti­de Y, een stof in de her­se­nen die vrij­komt als je hon­ge­rig bent. Het sti­mu­leert vraat­zuch­tig ge­drag door in te spe­len op ver­schil­len­de re­cep­to­ren in de her­se­nen waar­on­der de Y1re­cep­tor. Neu­ro­pep­ti­de Y en re­cep­tor Y1 spe­len ook een rol bij het re­gu­le­ren van angst en agres­sie. Men­sen met gro­te hoe­veel­he­den van neu­ro­pep­ti­de Y in hun her­sen-rug­gen­merg­vocht ver­to­nen meer im­pul­sie­ve agres­sie. Han­gry zijn, lijkt dus een over­le­vings­me­cha­nis­me: als hon­ge­ri­ge voor­ou­ders vrien­de­lijk an­de­ren eerst lie­ten eten, had­den ze kun­nen uit­ster­ven.

Hoe­wel hon­ger­cha­grijn een na­tuur­lijk pro­ces is en je er dus niet echt iets aan kunt doen, be­hoort voor­ko­men ge­luk­kig wel tot de mo­ge­lijk­he­den. En ei­gen­lijk is dat heel ge­mak­ke­lijk: zorg dat je op tijd (ie­de­re 4 uur) eet of pro­beer iets te eten als het al zo ver is. Kies bij voor­keur na­tuur­lij­ke pro­duc­ten rijk aan voe­ding­stof­fen als ei­wit­ten of ve­zels. Fruit is dank­zij de sui­ker een goe­de keu­ze als je al een beet­je han­gry bent. An­de­re voe­dings­mid­de­len met veel sui­ker zor­gen voor een kor­te sui­ker­piek en kun je daar­om be­ter niet ne­men. Be­hoort eten - om wat voor re­den dan ook - even niet tot de mo­ge­lijk­he­den, weet dan in ie­der ge­val dat je li­chaam hard werkt om het glu­co­se­ni­veau te sta­bi­li­se­ren. Vol­hou­den dus. En be­waar moei­lij­ke be­slis­sin­gen of dis­cus­sies lie­ver voor een la­ter mo­ment. Ook als je niet cha­grij­nig wordt van hon­ger, re­a­geert je li­chaam op een te­kort aan voe­dings­stof­fen in de vorm van ver­moeid­heid en con­cen­tra­tie­pro­ble­men. (MSN.NL/fo­to: www.wo­men­on­li­ne.nl)

Newspapers in Dutch

Newspapers from Suriname

© PressReader. All rights reserved.