Plas­tisch chi­rurg houdt van bij­en

Times of Suriname - - PANORAMA -

De han­den van een plas­tisch chi­rurg zijn van es­sen­ti­eel be­lang bij het uit­voe­ren van ope­ra­ties. Toch is Dr. Wy­nand Me­len­horst van het Di­a­k­o­nes­sen­huis in Zeist niet bang voor een bij­en­steek, ster­ker nog, hij heeft drie kas­sen staan aan de bos­rand ach­ter het zie­ken­huis. “Ik draag dik­ke hand­schoe­nen en een goed im­kers­pak, maar ach, een bult van een bij­en­steek is bin­nen een paar da­gen weer over”, lacht Wy­nand (37).

De chi­rurg was al jong, zo­als me­nig kind, ge­fas­ci­neerd door ho­ning­bij­en. “Het zijn echt heel bij­zon­de­re dier­tjes. Al­leen al de com­mu­ni­ca­tie on­der­ling is heel in­te­res­sant, dat doen ze met fe­ro­mo­nen (geur­stof­fen) en li­chaams­be­we­ging. Als een bij een goe­de nect­ar­bron ge­von­den heeft, dan maakt ze een spe­ci­a­le dans over de ho­ning­raad, dat is echt heel bij­zon­der”, ver­telt hij en­thou­si­ast. Be­hal­ve dat Wy­nand ho­ning heer­lijk vindt sma­ken, heeft het ook een link met zijn vak. Hij ver­telt: “Te­gen­woor­dig ge­bruikt men ho­ning bij wond­zorg, bij­voor­beeld bij brand­won­den. Be­paal­de en­zy­men en ook het sui­ker­ge­hal­te dra­gen bij aan een goed her­stel. Ove­ri­gens kun je niet zelf zo­maar ho­ning op een wond sme­ren in ver­band met de hy­gi­ë­ne.”

Een im­ker word je niet zo­maar, Me­len­horst volg­de een jaar lang een cur­sus bij de Ne­der­land­se Bij­en­hou­der­ver­e­ni­ging. “Het wordt ten on­rech­te ge­zien als een be­jaar­den­hob­by, ter­wijl het echt enorm in­te­res­sant is.” Bij de cur­sus ga je in de leer bij men­sen die al im­ker zijn. Na een jaar weet je echt wel of je het nog steeds zo leuk vindt en ook of je wel te­gen bij­en­ste­ken kan.” Bij het di­plo­ma krijgt een nieu­we im­ker vaak een volk ca­deau waar­mee hij zijn hob­by kan gaan uit­voe­ren. Ie­der jaar deelt het volk zich op, in­mid­dels heeft Me­len­horst drie vol­ke­ren tot zijn be­schik­king.

Zijn hob­by lijkt niet erg aai­baar, maar zijn kin­de­ren zijn in­mid­dels ook aan­ge­sto­ken met de lief­de voor bij­en. “Ik heb drie kin­de­ren en een spe­ci­aal kin­der­im­ker­pak. Ze vin­den het erg leuk en le­ren ook nog eens hoe de na­tuur werkt. Ze ko­men ge­re­geld met papa mee om de bij­en te zien.”

De bij­en staan op vol­doen­de af­stand van het zie­ken­huis, zo­dat pa­ti­ën­ten er geen last van heb­ben.

Gis­te­ren werd de eer­ste ho­ningoogst van het jaar door de dok­ter uit de kas­ten ge­haald. “Het gaat mij niet om de ho­ning, ik vind de bij ge­woon echt een heel mooi in­sect. In de win­ter laat ik daar­om ook ho­ning over en ver­vang de­ze niet vol­le­dig voor sui­ker­wa­ter, op die ma­nier kun­nen ze met hun ei­gen voor­raad over­le­ven.” Het slin­ge­ren van de ho­ning kan bij goe­de om­stan­dig­he­den twee à drie keer per jaar. De ho­ning noem ik Di­a­k­o­nes­sen­ho­ning en geef ik gra­tis weg aan vrien­den en col­le­ga’s.”

(MSN)

Newspapers in Dutch

Newspapers from Suriname

© PressReader. All rights reserved.